Η περίπτωση της κας. Ελίνας Μαρκοπούλου

markopoulou9Η κα. Ελίνα Μαρκοπούλου, βρέθηκε προσφάτα μπροστά στο μεγάλο δίλημματης ζωής της: να πιη η να μήν πιη το ελιξήριο που της εξασφάλιζε αλλα 300 χρόνια ζωης? ( ηταν κόρη του γιατρού και αλχημιστή —– που εχει ανακαλύψει το φάρμακο) αυτή ηταν αισίως 342 χρονων, δηλ το ηπιε για πρώτη φορα στα 42 της ,καλοστεκούμενη, καθόλου ασχημη ηλικία για μια γυναικα, και παρεμεινε σε αυτη την ηλικια και καλή βιολογική κατάσταση για τρακόσια χρόνια. Εζησε στην Ευρώπη χρησιμοποιώντας διαφορα ονοματα, οπως Emilia Marty, Ellian Macgregor , κτλ φροντίζοντας παντα να κρατάη τα αρχικά Ε.Μ.
Εζησε κάθε εμπειρία, ολα αυτα τα χρόνια, και τελικα …βαρέθηκε. η ζωη , οι εμπειρίες της δεν την τραβούν πια.
Μπροστα στο δίλημμα να επεκτείνη για αλλα 300 χρόνια μια ανούσια ζωή, γεμάτη πλήξη , προτιμά να μην πιη το ελιξήριο, και τελικά να γεραση και να πεθάνη φυσιολογικά , σαν καλη γριούλα. (οσο για το ποθητό σε πολλους ελιξήριο, δυστυχώς για μάς, το καταστρέψη μια αλλη νεαρή γυναικα παρά της διαμαρτυρίες ενος παρισταμένου γερου, αρα…μη ψάχνετε)
Η ιστορία της ειναι φυσικά ενας μύθος, μια όπερα του Karel Čapek, που παιχτηκε στην Πραγα με επιτυχία. Ομως ειναι και ενα εξαιρετικό «πειραμα σκεψης» για το θέμα της αθανασίας.
Το προβλημα αυτο μπορει στην ελλάδα να μην απασχολει πολλους , διοτι υποκαθίσταται απο την θρησκευτική πίστη , (εννοώ δυστυχως αρκετους ορθοδόξους που πηγαινουν στην εκκλησία καθε πασχα για το κοκκινο αυγό). Οταν ερθουν οι μεταφυσικές ερωτησεις (αν προλάβουν μεταξυ των καθημερινων ασχολιων και διασκεδασεων, σε καποια ωρα μοναξιάς που αποφευγεται με κάθε τροπο, ως επικινδυνη ) εχουμε ετοιμη την απαντηση για να τις φιμώσουμε : ολο και κατι θα υπάρχη εκει πάνω, ειμαι χριστιανός ειναι αρκετό, η αυτα τα ξερουν οι πάπαδες, ρωτα αυτούς , εγω απλα τα πιστεύω.
Φυσικα υπάρχουν και πολλοι που λένε , δεν υπαρχει τίποτα, φατε πιητε κτλ, το γραφουν και το διαφημίζουν αλλωστε ολα τα ΜΜΕ.
Ομως στην φιλοσοφία ειναι ενα σοβαρό ερωτημα. Αλλα και στην ιεραποστολή.
Διοτι ο κινέζος σκεφτεται και ρωταει. Καλα θα (αν) ειμαι στον παράδεισο για παντα τι θα κανω εκει? Προσευχές κάθε μέρα? Θα διαβάζω την βιβλο ? πολυ πλήξη… καθε μερα τα ιδια και τα ιδια….
Ακομα και με το θεό να μιλούσα , θα καταντούσε βαρετό μετα απο χιλίαδες χρόνια….
Μου το εχουν πη πολλοι. Φοβούνται τον παράδεισο.
Και δυστυχώς αυτο για το οποιο μιλάει με κατανοητό τρόπο ο δυτικός χριστιανισμός (η ορθοδοξία οπως την ηξερα εγω στην ελλάδα, μαλλον δεν μιλάει ….καθόλου ) ειναι πως να αποφύγης την κόλαση. Πως να μην τιμωρηθής αιώνια, παρά την ενοχή σου.
Οπότε , λογικα ακολουθη το ερώτημα : καλα , την γλύτωσα γινόμενος χριστιανός , δεν πάω στην κόλαση, αλλα τοτε που παω? Μια κουβέντα ειναι να πης στον Παράδεισο. Οσες φορές ζητησα απο μαθητές μου η αλλους χριστιανούς εδω να μου περιγράψουν πιο αναλυτικά τι εννοουν, με κοιταγαν απορημένοι.δεν ξερουν να πουν.
Μαλιστα γελουν με την ιστορία του Καρκαβίτσα που τους λεω, για τον κεφαλονίτη ναυτη, που βεβαια , ως βέρος κεφαλονιτης δεν μπορουσε να παη στον παράδεισο, αλλα ουτε και στην κόλαση τον δεχόταν ο διάβολος (διοτι εσπασε το κεφάλι του να καταλάβη τι ειναι η κεφαλονιτικη σκουφια που βρηκε σε μια απο τις ..τακτικές επισκεψεις του στην κεφαλονια, δεν το βρήκε, κοντεψε να τρελαθή, απελπίστηκε και φοβήθηκε οτι θα του αναστατωση την κόλαση αν μπη) και ετσι κατασκήνωσε μεταξυ παραδεισου και κόλασης …και αραξε εκει. (ΥΓ) Μαλλον προτιμουν και αυτοι κατι τετοιο.
Μπορουν μονο αρνητικα να τον περιγράψουν , δηλ , ΟΧΙ βασανα, ΟΧΙ πονος κτλ Και ολοι βασικά συμφωνούν οτι μαλλον ειναι πολυ πληκτικά εκει, αν και διστάζουν να το παραδεχτούν δημόσια. Αλλωστε εχουμε και τα σχετικά ανεκδοτα, που συνηθως , εκ πρωτης οψεως ο μεταστάς και εχων την δυνατότητα να διαλέξη, συνηθως διαλέγει την κόλαση. (βεβαια την παταει μετα, αλλα παραμενει το γεγονος οτι ο παραδεισος ειναι πολύ πληκτικός) .
Προσπαθώντας ομως να γράψω, μια κατήχηση, για τους κινέζους , οπως αλλωστε σε προηγούμενο αρθρο εχω ζητήσει , και εξακολουθώ να ζητω ακόμα πιο πολυ, την βοηθεια σας, αντιμετωπιζω το προβλημα του ΚΙΝΗΤΡΟΥ.
Δεν μπορεις να λες σε ενα κινεζο, που δεν εχει ανατραφη ως ελληνας, και εχει την εννοια του παραδείσου, εστω τυφλά, χωρίς να καταλαβαίνει, αλλα την δέχεται (η υποκρίνεται οτι την δέχτεται) .
Αλλωστε απο τον βουδισμό , εχουμε την επίδραση οτι θεωρητικά μεν , δεν υπάρχει κανενας παράδεισος, αλλα η νιρβάνα, οπου δεν ΥΠΑΡΧΕΙ (χρησιμοποιω 3ο προσωπο , διοτι δεν υπαρχει υποκειμενο) καμια προσκόληση, καμια επιθυμία.
Για τον βουδισμο, οπως αναφέρεται στις πηγες του,’ υπάρχει σωτηρία, αλλα δεν βρισκεται ο σοζώμενος’
Για τον πρακτικό βουδισμό , υπαρχει ο (αλλοιωμενος ) pure land παράδεισος , κατι σαν τον παράδεισο τον δικό μας, το ζέν , που οπως οιδαμε , το ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ειναι ο παράδεισος, στιγμιαία, και διαφορα αλλα. Ομως πριν φτασουμε στον παράδεισο εχουμε δυστυχως τις μετεμψυχώσεις και μαλιστα παρα πολλες για ενα κοινο ατομο, συνεπως η ζωη ειναι πεπερσαμένη απο την σκοπιά των επιδιώξεων, και οι συνεχεις μετενσαρκώσεις τονίζουν το πεπερασμένο των επιδιωξεων μας , και το ματαιο της αιωνιότητας.
Ομως για την φιλοσοφία το πρόβλημα παραμένει.
Εχει νοημα η αιωνιότητα ? η οδηγει τελικα σε μια απεραντη βαριεστημάρα που ειναι προτιμότερο να σταματαη εκλεγοντας τον θάνατο? (δεν μιλάω εδω βεβαια την δυνατότητα της αιωνιότητας ως αντικειμενική [πχ. Περιστρεφόμενα συμπαντα που ανακάλυψε ο Goedel, οι Ω (ωμεγα) θεωρίες οπου ο ανθρωπος συντιθεται, αποθηκευεται και ανασυντίθεται απο τεράστια συμπαντικα κομπιουτερ]) αλλα για την ΕΠΙΘΥΜΙΑ, ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ για την αιωνιότητα. Δηλ αν η αιωνιότητα εχει νόημα.
Υπαρχουν διαφορες φιλοσοφικές αποψεις , πολυ ενδιαφέρουσες. Βασικα του Williams που λεει οτι τελικα η αιωνιότητα, δηλ η κατασταση χωρίς θανατο τελικα ειναι ασκοπη, διοτι καταληγει σε βαρεμάρα, σε πλήξη και μονοτονία. Και του Chappel που λεει το αντίθετο. Οτι η αιωνιότητα μπορει να εχη νοημα , ως συνεχή εκπληρωση καλων σκοπων.
Ενα καλό παράδειγμα των δύο απόψεων και των διαφορών τους ειναι αυτό του σκοινιού. Αν υποθέσουμε οτι καθε καλή επιθυμία (φυσικά μιλάμε μόνο για καλές επιθυμίες, αυτές πού θα υπαγόρευε η κατηγορική προσταγή του Καντ) ειναι σαν ενα νήμα, με καποια αρχή και καποιο τέλος, τότε αυτά τα νήματα αν πλεχτούν μαζί φτιαχνουν ενα μακρύ σκοινί. Το ερώτημα ειναι , αν το σκοινί ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ να είναι απείρου μήκους η πεπερασμένου.
Δηλ μετά απο πεπερασμένο χρόνο, ο ανθρωπος θα έχη νόημα να εχη ακόμα επιθυμίες , η δεν θα έχη κανενα νοημα αφού εχει κορεστή και βαρίεται?
Βεβαίως καταλαβαίνετε οτι δεν μιλω απο χριστιανικης αποψεως (ανασταση κτλ) αλλα απο την φιλοσοφική πλευρα, η οποία ομως ειναι και η γενική ιδέα των ανθρώπων που δεν γνωρίζουν τον χριστιανισμό και κυρίως την ορθοδοξία. αλλωστε το παράδειγμα του σκοινιου ειναι απο το paper tou Mikel Burley , on Immorality and meaning (reflections on the Markopoulos debate, ) που κιαυτός το παιρνει απο την εργασία του Chappel.
Νομίζω ομως οτι πέραν των διαφόρων φιλοσοφικών απόψεων, ως ιεραπόστολος, θα πρέπει ο ανθρωπος να εχη λόγους , να διψά την αιωνιότητα, υπο οποιαδήποτε μορφή, εστω και αν στην υπάρχουσα μορφή που βρισκόμαστε , βιολογικά, προς το παρόν τουλάχιστο δεν ειναι εφικτή απο βιολογικής απόψεως.
Και ως ορθόδοξος θα ηθελα να σημειώσω εδω οτι η αξία η οχι της αιωνιότητας, απο τους υπάρχοντες φιλοσόφους , περιλαμβανομένης και της αξιοτίμου κας. Μαρκοπούλου , αναφέρεται μόνο στο υποκείμενο, στην ατομικότητα. ΕΓΩ βαριέμαι την αιωνιότητα, διότι, ΕΓΩ δεν βλέπω αλλους λόγους και πηγές ικανοποίησης της ατομικότητας μου.
Το κεντρο βάρους ειναι το εγώ. Οχι πχ. Η ΑΝΑΓΚΗ που μπορει να με εχουν οι αλλοι. Δηλ. Μπορει πολλοι ανθρωποι , να με χρειαζονται, τοσοι πολλοι που δεν εχουν τέλος, (παρόλο που οι ανθρωποι αυτοι μπορει να ζουν πεπερασμένη ζωη, ομως επειδη αρχίζουν η τελειώνουν σε διάφορες στιγμές του χρόνου, πρακτικά απαιτειται αιωνιοτητα για μένα). Θα μπορουσε επίσης να με χρειάζεται καποιος αλλος που αποφάσησε οτι ΕΧΕΙ νόημα να ζη αιωνίως αλλα δεν μπορει χωρίς εμένα διοτι πχ, με αγαπά.
Βλέπουμε λοιπόν οτι το θέμα εχει εξεταστή μονο απο την πλευρά του εγωιστικα σκεπτομένου υποκειμένου .
Η κα. Ελίνα Μαρκοπούλου , απο αυτη την άποψη, ειναι μια κακομαθημένη εγωίστρια, διότι δεν της πέρασε απο το μυαλό, να ζη για τους αλλους, αφου της δόθηκε η δυνατότητα. Μάλλον ηταν ηδη νεκρη πρίν παρη το ελιξήριο…..
Θα μπορουσα να γράψω πολλά , για το θέμα, θα επανέλθω με δεύτερο αρθράκι αφού δω και τις απόψεις σας , αλλα σε πρώτη φάση, θα ήθελα να τονίσω την θέση της ορθόδοξης θεολογίας και βεβαίως ανθρωπολογίας.
Οτι δηλ, η ΥΠΑΡΞΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ. (συνέπεια του τριαδικου δογματος)
Οτι η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ και μόνο τότε εχει νόημα η ζωη, οταν υπαρχη ως αγάπη και ελευθερία.
Αλλωστε , τότε ακόμα και ο θάνατος αποκτά αλλη διασταση. Πχ, η μάγισσα Κιρκη πρότεινε στον Οδυσεα να τον κάνη αθάνατο , αλλα αυτός προτίμησε την αγάπη στην αγαπημένη του γυναίκα, παρα την αιωνιότητα χωρίς αγάπη.
Ο θάνατος ειναι κακός , διοτι ακριβως ΣΤΑΜΑΤΑ τις δυνατότητες να αγαπήσω εμπράκτως και ΔΙΗΝΕΚΩΣ. Και βεβαιως ο θάνατος ειναι τελικά ο μεταδότης του προποατορικού αμαρτήματος, που δεν ειναι , κατα την ορθόδοξη θεολογία η μετάδωση και μεταβίβαση της ενοχής του Αδάμ σε μένα μετα απο χιλίαδες χρόνια (αλλωστε αυτό ειναι αδικο και παράλογο ). Στην προς ρωμαίους επιστολη αναφαιρεται πολυ καθαρα 5¨12 Διὰ τοῦτο ὥσπερ δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος, καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν, ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον
Δηλαδή, Αδαμ -> αμαρτία -> θάνατος -> ο θάνατος με κάνει να βαζω προτεραιότητες στην ζωή μου, πχ. Θα ήθελα να σας βοηθήσω αν ειχα χρόνο, αλλα ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΠΕΙΡΟ ΧΡΟΝΟ, αρα κανω επιλογή και τελικά ανακαλύπτω το εγώ μου ως χωρισμό απο τόν αλλο, που ειναι η ρίζα της αμαρτίας.
Μου εχει μενει αξέχαστο απο τον αειμνηστο π.Πορφύριο το οτι δεν με μάλωσε ποτε για τις αμαρτίες μου , αλλα μονο οταν του ειπα οτι στο στρατό δεν ειχα πολυ δουλεια και ετσι… καθόμουν, και τεμπέλιαζα…. Βαριόμουν!!! εχασες την ψυχή σου μου ειπε!!!!! Και επεμεινε και μου δίδαξε οτι ριζα της αμαρτίας ειναι η ραθυμία , δηλ. Η αρνηση του ανθρώπου να ειναι ανοικτός σε όλα, και σε ολους , πρόυθμος για ολα. Δηλ η ρίζα της ΜΗ ΑΓΑΠΗΣ δηλ του θανάτου. (δυστυχώς οι ανθρωποι θελουν να ακούνε θαύματα και δεν νοίαζονται τόσο πολυ για τα σοφά λόγια…)
Και γιαυτο η εκκλησία στα τροπάρια της μεγάλης εβδομάδος μιλάει για την ραθυμία, την βαρεμάρα, (απο την οποια προσεβληθη και ο Ιουδας) τοσο πολυ.
Η θεια λειτουργία δεν ειναι μια τυπική προσευχή , ουτε καποια τελετη που ο παπάς κανει κατι σε ενα δωμάτιο κλεισμένο με κουρτίνες , οπως δυστυχως ο ευσεβισμός του μεσαίωνα αλλοιωσε το λειτουργικό ηθος της εκκλησίας (στη ρωσσια και στο αγι ορος δυστυχως κλεινουν με κουρτίνα ωστε να μη βλέπη ο πιστός, λες και δεν εσχίστη διαπαντος το καταπέτασμα του ναου με την σταυρική θυσία του Χριστου, λες και δεν κοινωνάμε αυτο που δεν επιτρέπεται να δουμε…..) ειναι αντίθετα η ανοδος στην βασιλεια των ουρανών, ειναι το οτι οι πολλοι γινονται Ενα, ΣΩΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ, ειναι εκει που τελικα ΔΕΝ υπαρχει θανατος, διοτι στην λειτουργία ο θάνατος ξεπερνίεται , οχι με την φυσική αθανασία της ψυχης αλλα με την αδάπη που εχη ο θεός για τα πλάσματα του, και που τελικά , αυτη η αγάπη δεν αφήνει να μηδενιστούν (ειτε ειμαστε καλοι ειτε κακοι) πολύ περισσοτερο δε , αυτη η αγάπη γινεται ζωη, και «περισεια ζωης» δηλ μετοχης στην αληθηνη πηγη της ζωης που ειναι ο Χριστός.
Δηλ ο Χριστός γινεται η τροφη , δηλ η αιτια της ζωης και ετσι ξεπερνιεται ο θάνατος ως χωρισμός.
Και τελικα αιώνια ζωή στον παράδεισο, φυσικά μετά την ανάσταση, ειναι αυτή η κοινωνία του Χριστου , με μεσω Αυτου με ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ, διαρκώς και με συνεχή αυξηση.
Αλλα θα συνεχίσουμε αλλη φορά.
ΥΓ για οσους παρεξηγούν το αστείο μου για την κεφαλονιά, να σημειώσουν οτι εχω αιμα κεφαλονίτικο, ο πατερας μου ηταν απο το Ληξούρι και συνεπως… εχω δικαιωματα……

  • Share/Bookmark

Filed Under: καθημερινά

Comments (28)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Νίκος says:

    πατερ μπορειτε να μας κανετε ενα σχεδιαγραμμα του σκεπτικου που περιγραφετε παραπανω, διοτι θιξατε πολλα θεματα μαζι?

    επισης μπορειτε τα νεα βιντεο να μπαινουνε σε αρθρα ωστε να περνουμε χαμπαρι απο το rss reader μας οτι μπηκε νεο βιντεο και ωστε να μπορουμε να σχολιαζουμε τα βιντεο?
    Επειδη δεν ειχα χρονο να δω το βιντεο του αμερικανου ολο, αν εχετε το χρονο γραψτε μας τα keypoints της ομιλιας του.

    Ευχαριστω

    • admin says:

      ευχαριστω που παρακολουθειτε το μπλόγκ, αλλα επιτρεψτε μου φιλικά να σας ρωτησω, νομιζετε οτι εχω εγώ χρόνο να γράψω τα κυρια σημεία μιας τόσο συγκινητικής ομιλίας διαρκείας πανω απο μια ωρα? μηπως ξεχνάτε οτι η δουλειά μου δεν μου επιτρέπει να κανω τετοια πράγματα? και που διατηρω το μπλογκ ειναι ηδη πολύ. το κειμενο το εγραψε μεσα στο τραινο ταξιδευοντας για τν ταιτσουγκ. μηπως θα πρεπει να εχετε περισσοτερη κατανόηση?

  2. Γιαννίκης Γεώργιος says:

    Πάτερ μου, η παρακάτω ιστορία μήπως βοηθά; Την επικολλώ και στα αγγλικά και στα ελληνικά.
    Μετάφραση:

    Ένας άγιος άνθρωπος συζητούσε με τον Κύριο και μια μέρα είπε: “Κύριε, θα ήθελα να ξέρω πως είναι ο Παράδεισος και η Κόλαση”. Ο
    Κύριος τον οδήγησε σε δύο πόρτες. Άνοιξε την μια πόρτα κι ο άγιος κοίταξε μέσα. Στην μέση του δωματίου ήταν ένα μεγάλο κυκλικό
    τραπέζι. Στο μέσο του τραπεζιού ήταν ένα μεγάλο δοχείο με καλομαγειρεμένο φαγητό, που μύριζε πεντανόστιμο κι έκανε το στόμα του
    αγίου να υγρανθεί. Οι άνθρωποι που κάθονταν γύρω στο τραπέζι ήταν αδύνατοι κι αρρωστιάρικοι. Έμοιαζαν να λιμοκτονούν. Κρατούσαν
    κουτάλια με πολύ μεγάλη λαβή που ήταν δεμένα στα χέρια τους κι ο καθένας μπορούσε να φτάσει το δοχείο και να γεμίσει το κουτάλι
    του, αλλά επειδή η λαβή ήταν μεγαλύτερη από τα χέρια τους, δεν μπορούσαν να φέρουν τα κουτάλια στο στόμα τους. Ο άγιος ανατρίχιασε
    κι έφριξε με την θέα της αθλιότητας και των βασάνων τους. Ο Κύριος είπε: “Έχεις δει την Κόλαση”. Μετά πήγαν στο επόμενο δωμάτιο.
    Ήταν ακριβώς το ίδιο όπως το πρώτο. Στην μέση του δωματίου ήταν ένα μεγάλο κυκλικό τραπέζι. Στο μέσο του τραπεζιού ήταν ένα μεγάλο
    δοχείο με καλομαγειρεμένο φαγητό, που μύριζε πεντανόστιμο κι έκανε το στόμα του αγίου να υγρανθεί. Οι άνθρωποι ήταν εξοπλισμένοι
    με το ίδιο κουτάλι με την μεγάλη λαβή, αλλά εδώ οι άνθρωποι ήταν καλοθρεμμένοι, γελούσαν και μιλούσαν. Ο άγιος είπε: “Δεν
    καταλαβαίνω”. “Μα είναι απλό”¨είπε ο Κύριος, “Δεν απαιτεί παρά μόνο μια ικανότητα. Βλέπεις αυτοί έμαθαν να ταϊζουν ο ένας τον
    άλλο, ενώ οι άπληστοι και οι εγωιστές σκέφτονται μόνο τον εαυτόν τους”.
    Όταν ο Ιησούς πέθανε πάνω στον σταυρό, σκεφτόταν εσένα.

    A holy man was having a conversation with the Lord one day and said.”Lord, I would like to know what Heaven and Hell are like.”
    The Lord led the holy man to two doors. He opened one of the doors and the holy man looked in. In the middle of the room was a
    large round table. In the middle of the table was a large pot of stew, which smelled delicious and made the holy man’s mouth
    water. The people sitting around the table were thin and sickly. They appeared to be famished. They were holding spoons with very
    long handles that were strapped to their arms and each found it possible to reach into the pot of stew and take a spoonful. But
    because the handle was longer than their arms, they could not get the spoons back into their mouths. The holy man shuddered at the
    sight of their misery and suffering The Lord said, ‘You have seen Hell. They went to the next room and opened the door. It was
    exactly the same as the first one. There was the large round table with the large pot of stew which made the holy man’s mouth
    water. The people were equipped with the same long-handled spoons, but here the people were well nourished and plump, laughing and
    talking. The holy man said, ‘I don’t understand. It is simple,’ said the Lord. It requires but one skill. You see they have
    learned to feed each other, while the greedy think only of themselves.’ When Jesus died on the cross, he was thinking of you.

  3. Νίκος says:

    Να απαντήσω κατα τον ιδιο τροπο, για να δειτε ο,τι δεν βγαινει ακρη και νοημα?

    Ευχαριστω που απαντησατε, αλλα επιτρεψτε μου φιλικά να σας ρωτήσω, νομιζετε οτι :
    - εχουμε καμερα και σας παρακολουθουμε τι κανετε ολη μερα?
    - ειμαστε ανεργοι και δεν εχουμε τιποτα καλυτερο να κανουμε απο το να ασχολουμαστε μαζι σας?
    - θα διατηρησουμε ευκολα την διαθεση μας για βοηθεια,
    – υστερα απο τετοια απαξιωτικη συμπεριφορα?
    – αν βλεπουμε πως ο,τι το κανετε, ειναι σαν να το κανετε με το ζορι?
    - σας πιεσε κανεις να κανετε ο,τιδηποτε?
    - εσεις δειχνετε την παραμικρη κατανοηση σε μας, μη σκεπτομενος τις συνεπειες των λογων σας στις καρδιες μας?
    - με τους τροπους σας μπορειτε να παρετε, απο τους Ελληνες, οση βοηθεια (πολλαπλασια) θα περνατε, αν εισασταν ευγενης και με πιο αγαπητικη συμπεριφορα?

    Βασικα υπαρχει ολη η διαθεση για επικοινωνια και βοηθεια με τους Κινεζους αδελφους, το προβλημα ομως ειναι ο ενδιαμεσος.
    Ελπιζω να αλλαξετε συντομα τροπο συμπεριφορας, ή να βρεθει καποιος αλλος συνεργατης μεσω του οποιου να μπορουμε να προσφερουμε στην Κινα.
    Δυσκολα κανεις θελει να συνεισφερει σε ενα ανθρωπο που παραπονιεται πως οι αλλοι δεν τον κατανοουνε και δεν τον αγαπουν.
    Ενας τετοιος ανθρωπος, απομωνονεται ολο και περισσοτερο. Ο λογος που ακομα ασχολουμαστε μαζι σας, ειναι οτι δεν υπαρχει αλλος εκει.

    Με τον τροπο σας, ειστε στο μινιμουμ των δυνατοτητων σας στο να προσελκυσετε βοηθεια απο τους αλλος, αλλα και στο μινιμουμ των δυνατοτητων σας να μεταδωσετε την ορθοδοξια.
    Δεν μπορω να φανταστω πως ο ιδιος ανθρωπος αντιμετωπιζει τους Ελληνες με καποιο τροπο, και τους Κινεζους με καλυτερο τροπο.
    Νομιζετε οτι σας πιεζει κανεις να κανετε οτι κανετε? Την ιεραποστολη την κανετε με το ζορι, ή απο αγάπη?
    Αν είναι αγκαρία να μας μιλάτε εμάς τους Έλληνες, τότε μην χάνετε το χρόνο σας μαζί μας. Μην ξεκινατε κατι, αν δεν μπορειτε να το κανετε ολοκληρωμενα.

    Υποτιθεται πως οτι γινεται, γινεται απο αγαπη και προς Δοξαν Θεου και εθελοντικα.
    Δηλαδη ζητατε απο μας βοηθεια εθελοντικη, πνευματικη και φιλοσοφικη, χωρις να εχετε διαθεση να μας δωσετε?
    Και μεις Χριστιανοι ειμαστε, και ολοι μελη του Χριστου ειμαστε, ειτε Ελληνες ειτε Κινεζοι, και χρειαζομαστε ο ενας να δωσει στον αλλο, αγαπη, κατανοηση και βοηθεια.
    Μονο ετσι θα προχωρησουμε και οχι αλληλοκατηγορουμενοι για ελλειψη αγαπης και κατανοησης.

    Αλλά για να μην σκεφτόμαστε κοσμικά:
    Η πηγη της αγαπης και της κατανοησης ειναι ο Θεος. Απο κει την ζηταμε, απο εκει την περνουμε και μετα την δινουμε στους αλλους ανθρωπους.
    Ποτε δεν ζηταμε αγαπη-κατανοηση απο τους αλλους ανθρωπους.

    Η κατανοηση που μπορω να δειξω δεν εχει να κανει με το πληθος των εργασιων σας, που ολοι εχουμε, αλλα με το ο,τι ειστε ολομοναχος εκει,
    χωρις καποιους αλλους ιερειες,μητροπολιτες,μοναχους ή κατι τέτοιο, δίπλα σας, ώστε ο ενας να κανει υπακοη στον αλλον,
    ωστε να εχετε ενα πνευματικο διπλα σας να τον συμβουλευτειτε και καπου να πειτε τον πόνο σας και εσεις και να ηρεμησετε.
    Ναι, σε αυτο δειχνω απολυτη κατανοηση και πιστευω πως αυτο ειναι το κυριο προβλημα.
    Συνεχεια, προσευχομαστε στο Θεο, να λυσει το προβλημα σας, διοτι απο αυτο θα λυθει και το προβλημα της ιεραποστολης στην Ταιβαν.

    Οπως και να εχει, θα συνεχισουμε να προσφερουμε βοηθεια.
    Απλα να ξερετε οτι η συμπερισφορα σας μας δημιουργει απογοητευση, ελλειψη διαθεσης συνεισφορας, προβληματα και καθυστερησεις.

    Ελπιζω να μαθετε κατι απο την ομιλια του Αμερικανου. Εκει λεει πως θα πετυχετε τους στοχους σας, και πως θα παρετε βοηθεια απο τους ανθρωπους.

    Θα διδάξουμε ορθοδοξία στους Κινέζους χωρίς ορθοπραξια? Ειμαστε γελασμενοι και χαμενοι απο χερι.
    Θα μιλάμε πως θα περάσουνε καλά στο μέλλον στο παραδεισο, χωρίς να έχουμε να τους προτείνουμε ένα διαφορετικό-ευτυχισμενο τρόπο ζωής απο τωρα?

    Ο Θεος ειναι αγαπη και η αγαπη μονο ως θυσια για τον αλλον μπορει να εννοηθει.
    Ο Θεος επισης ειναι ταπεινοτης.

    Ολο το ζητημα της ζωης μας ειναι να προσπαθησουμε να γινουμε ομοιοι με το Θεο ως προς την αγαπη και την ταπεινοφροσυνη.
    Και μια μερα της ζωης μας να ζησουμε θα αμαρτησουμε. Το θεμα ειναι η ταπεινοφροσυνη, και η επιγνωση της αμαρτολοτητος μας.
    Το θεμα ειναι η αγαπη και η περιχωρησις με τον συνανθρωπο μας. Να ειμαστε ανοικτοι σε ολους.

    Με την μυστηριακη ζωη και με την προσευχη, νιωθουμε μια προγευση του παραδεισου. Η καρδια μας πυρωνεται και αλλοιωνεται.
    Αρχιζουμε να νιωθουμε την αιωνιοτητα. Ειναι σαν να παγωνει ο χρονος, σαν να μουδιαζει η καρδια μας.
    Το ακτιστο φως επισης και η χαρα που δινει στη καρδια μας, ειναι προγευση της αιωνιοτητας.

    Ενας που θα νιωσει αυτες τις λιγες σταγονες θειας χαριτος σε αυτη τη ζωη, δεν υπαρχει περιπτωση να μην επιθυμει να νιωθει την Θεια Χαρη αιωνια.
    Διοτι ξερει πως αλλιως θα ζει αιωνια, την ματαιοδοξια, ξεροτητα, και τα βασανα που νιωθει τωρα, σε μεγαλυτερο βαθμο, για παντα.

    Καποιος που διακατεχεται απο θειο ερωτα, και καιγεται η καρδια του, θελει να ειναι ενωμενος με τον Θεο για παντα.

    Βεβαια, καλα σας λενε οσοι ειναι εκτος Εκκλησιας. Αν δεν εχει γευθει η καρδια τους τετοιες εμπειριες.
    Κρινουνε με βασει αυτα που ξερουνε μονο.

    Δεν υπαρχει παραδεισος και κολαση ως χωρος.
    Δεν θα υπαρχει χρονος, οποτε δεν θα ειναι σαν να περιμενει καποιος για παντα σε ενα χωρο και να βαριεται.
    Δεν θα υπαρχει θανατος, φθορα και βαρεμαρα. Ο χρονος ειναι συνδεδεμενος με την φθορα και τον θανατο.
    Θα ειναι,ας πουμε, σας να εχει σταματησει ο χρονος.

    Ο Θεος ειναι αγαπη. Θα ερθει η βασιλεια των ουρανων, θα σταματησει να υπαρχει αυτος ο κοσμος και ολα θα ανακαινιστουνε.
    Οποιος ειναι αγαπη θα μπορει να δεχθει την αγαπη του Θεου ως φως.
    Οποιος δεν μετειχε της αγαπης του Θεου, οποιος μισουσε την αγαπη, θα νιωθει να καιγεται και να υποφερει.
    Οχι, ο Θεος δεν τιμωρει. Απλα η ελλειψη του οντος Θεου, ειναι η ανυπαρξια.
    Η ελλειψη του φωτος, ειναι το σκοτος.

    Βασικα οι Κινεζοι και οσοι αλλοι δεν γνωριζουνε, δεν πρεπει να κρινουνε με βαση τον παροντα κοσμο.
    Η θεωρηση τους ειναι η εξης:
    Ο παρων κοσμος ειναι ο κανονικος κοσμος.
    Ο μετα-θανατον ή μετα-Δευταρας-Παρουσιας κοσμος ειναι κατι το εξτρα, το αντικανονικο.
    Οποτε προσπαθουνε να κρινουνε τα του επομενου κοσμου, με τα κριτηρια του τωρινου κοσμου.

    Αυτο που πρεπει να καταλαβουνε ειναι οτι αυτος ο κοσμος ειναι κοσμος εξοριας, κοιλαδα κλαθμωνος. Ο αλλος κοσμος, ειναι ο κανονικος.
    Εχουμε φτιαχτει για να μαστε αθανατοι και τελειοι. Με βασει αυτη τη θεωρηση, μπορουνε να εξηγησουνε καλυτερα και του παροντος κοσμου.
    Πρεπει να μαθουν επισης ποιος ειναι ο αρχων του παροντος αιωνος.

    Δοξα τω Θεω που και αυτη η ζωη ειναι ετσι ωστε να οδηγει στην αγαπη και στην ταπεινωση, και ο ενας να χρειαζεται τον αλλον.

    Πρεπει να μαθουν πως η βασιλεια των ουρανων, ειναι επιστροφη και αποκατασταση στη πρωτυτερα κατασταση.
    Ο Θεος ειναι παντα σταθερος, παντα αγαπη.
    Εμεις φυγαμε απο κοντα του, και ο Θεος με τεραστια συγκαταβαση και αγαπη, προσπαθει να μας φερει κοντα του, διοτι χωρις τον ερχομο του στο κοσμο αυτο, σωτηρια δεν υπηρχε.

    Αυτος ο κοσμος ειναι ταξιδι, ειναι σαν να μαινουμε σε ενα ξενοδοχειο προσωρινα.

    Οταν παμε σε ενα ταξιδι και μενουμε σε ενα ξενοδοχειο που δεν μας αρεσει, τοτε λεμε “δεν βαριεσαι, για μια βραδια για ενα υπνο μενουμε εδω”.
    Σκεφτομαστε το αυριο.
    Οπως θα τα ναι ματαιο να σκεφτομαστε ολη τη νυκτα πως θα βελτιωθει αυτο το ξενοδοχειο, που δεν θα ξαναδουμε στη ζωη μας, το ιδιο ματαιο ειναι να προσπαθουμε να αποκτησουμε πολλα υλικα αγαθα και αοπλαυσεις για να βελτιωσουμε την τωρινη ζωη.

    Η ζωη εδω ειναι πολυ μικρη. Τοσο συντομη οσο οταν ανοιγουμε το καπακι της κατσαρολας και βγαινει συντομα ο ατμος και χανεται.

    Όταν ειμασταν παιδια, δεν καταλαβαιναμε το κοσμο των ενηλικων.
    Ετσι, σε αυτη τη ζωη, σαν τα παιδακια ειμαστε, και δεν καταλαβαινουμε πολλα πολλα απο την επομενη ζωη, οπου θα ανοιξουνε τα ματια της ψυχης, και θα καταλαβουμε, θελοντας και μη την πραγματικοτητα.

    Ετσι λοιπον το θεμα ειναι η αγαπη και η ταπεινωσις.
    Επειτα η μυστηριακη ζωη, η προγευση των ακτιστων ενεργειων του Θεου.

    Αν ο Κινέζος δεν θελει να ακολουθησει αυτο το τροπο ζωης, δεν προκειται ποτε να παρει προγευση παραδεισου, ουτε και να καταλαβει περι τινος προκειται.
    Θα το καταλαβει οταν ειναι πλεον αργα.

    Ολα ειναι θεμα επιλογων.
    Διορθωστε με αν κανω καπου λαθος. Αυτη ειναι η αντιληψη μου μεχρι τη στιγμη αυτη.

    Δεν μπορουμε να περιμενουμε να γινουνε ολοι οι Κινεζοι συνειδητοι ορθοδοξοι.

    Εδω Προφητες και Αγιοι περασανε και παλι λιγοι ή πολλοι δεν πιστεψανε.
    Ο Ιδιος ο θεος ηρθε και τον σταυρωσαμε.

    Συνεπως ειναι ολα θεματα επιλογων του ανθρωπου, καθ’οτι ελευθερος.

  4. Πάτερ ευχαριστούμε για το κείμενο, που γράφτηκε κάποιες ώρες δικαιωματικής σας ξεκούρασης, τις ώρες ενός ταξιδιού, στα πλαίσια της διακονίας σας. Δεν θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς τι σημαίνει ένας μόνο ορθόδοξος παπάς σε ένα προηγμένο κράτος 23 εκ. κατοίκων. Σας ευχαριστούμε που μας κάνετε κοινωνό των δυσκολιών σας, των αγωνιών σας, γιατί όχι και των αποτυχιών σας. Ο Θεός να σας δίνει κουράγιο και να συμπληρώνει το έργο σας.
    Σύντομα στο θέμα: Οι προσπάθειες να κατανοήσουμε την “αιωνιώτητα”, μοιάζει με το να θέλουμε να περιγράψουμε ένα στερεό σώμα σε ένα χώρο δύο διαστάσεων. Χώρος και χρόνος προφανώς δεν θα υπάρχουν στον Παράδεισο και επομένως η “αιωνιότητα” δεν είναι ένα ξεχύλωμα του χρόνου, μια βαρετή επανάληψη των ίδιων. Ο απ. Παύλος κάτι γεύτηκε, δεν μπόρεσε (λογικό κατά την άποψή μου) να το περιγράψει. Οστόσο το αίτημα από τον άπιστο, τον σκεπτικιστή ή ακόμη και από τον πιστό παραμένει, τί είναι ή πως είναι ο Παράδεισος; Κρατώ το ερώτημα στην καρδιά μου. Γνωρίζω, δεν μπορώ να σας πείσω γι αυτό, ότι όταν θα χρειασθεί θα μου απαντήσει ο ίδιος ο Χριστός.

    • admin says:

      προς Μανωλ. σας ευχαριστω για την αγάπη σας και την ηθική συμπαρασταση στον πόνο που νοιωθω απο καποια πικρα και προσβλητικα για το προσωπο και κυριως την ιδιοτητα μου ,σχόλια. ευχομαι ο θεός να σας το ανταποδώση και να το θεωρήση μεγάλη συμβολη στην ιεραποστολη , οπως το θεωρω εγω. ως προς το αλλο σκελος , δεν προσπαθω να να κατανοησω την (θεολογικη) αιωνιοτητα με λογικα μεσα, αλλα να πω οτι η λογικη εννοια της αιωνιότητας, (οχι η θεολογικη , που βεβαια προαπαιτει την ορθοδοξη πιστη) ΔΕΝ ειναι κατι κακο οπως θεωρειται απο πολλους συγχρονους φιλοσόφους και ιδιαιτερα ασιατες, αλλα καλό , μονο με την προυπόθεση της αγάπης. και τελικα προσπαθουμε να ελκυσουμε τους αλλους μιλωντας για τον θεο που ειναι αγαπη, ενοιες αγνωστες εδω.
      φανταστητε να σας καλω σε μια θρησκεια που οι υποσχεσιες της ειναι αποκρουστικες για σας. πως θα την δεχτητε? θα φυγετε μακρυα!! βλεπετε λοιπον τις απιστευτες (για το ελληνικο περιβάλον και αντιληψεις ) δυσκολιες της ιεραποστολης. αλλο ειναι να σας πω οτι γινομενος χριστιανός εχετε αιωνια ζωη , ποιος δεν θα τοθελε!!! και ομως φανταστητε να σου λεει ο αλλος ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ , ΤΗΝ ΦΟΒΑΜΑΙ , ΤΗΝ ΑΠΕΧΘΑΝΟΜΑΙ !!!! τι λετε τοτε? και ομως αυτο ειναι που λεει ο χριστός ο λαος εν σκια θανατου……
      οσον αφορα την γεωμετρια, αγαπητε μου φιλε και αδελφε – και ειστε- επιτρεψτε μου με ταπεινωση να πω, περισσοτερο για να ταρακουνησουμε λιγο την σκεψη των αναγνωστων , οτι θεωρητηκα ισως δεν ειναι αδυνατο να περιγράψουμε στερεο σε δυο διαστάσεις. η μαλλον οπως εννοειτε να ανιχνευσουμε τριτη διασταση. θα μπορουσαμε πχ. να μετραμε το μηκος γραμμων να δουμε αν ειναι γεωδαιτικές, αν υπαρχουν αναλοιωτες κτλ. αν ενα τριδιαστατο χερι περαση σε μια δυσδιαστατη επιφανεια, θα βλεπαμε οχι δακτυλα αλλα 5 κυκλους . το θεμα ειναι αν θα τους συσχετίζαμε , οτι δηλ ειναι μια οντοτητα. περιγραφει αρκετα ο Michio Cacu στο βιβλίο του για την αναζητηση της 4ης διατασης. αλλωστε αυτο ψαχνουμε στην συχρονη θεωρια χορδων. συχωρηστε μου το θρασος να σας λεω τετοια, αλλα… τα εχω αδυναμία, και πιστευω οτι ο χριστιανός σημερα πρεπει να ειναι πολυπλευρος και ανοιχτος σε ολα, για να μπορει να διαλεγεται με ολους.
      με βαθεια ευγνωμοσυνη , π.ιωνας

  5. Νίκος says:

    Αγιος Νεκταριος και management
    http://taxalia.blogspot.com/2010/02/management.html

  6. Νικος Λουιζος says:

    Πατερ Ιωνα
    Ευλογειτε, η ταπεινη μου γνωμη(οχι δικη μου) ως αναφοραν την αιωνιωτητα- παραδεισο,
    ειναι οτι ανθρωπος δεν μπορει να την ζηση-γνωριση απο εδω ανευ
    του αγιου πνευματος,αυτο το διακυρυτουν ο κυριος ημων Ιησους Χριστος και ολοι οι αγιοι απο
    τους αποστολους εως και σημερον, συνεπως οι αγευστοι του αγιου
    πνευματος δεν μπορουν να εξηγησουν τον παραδεισο-αιωνιωτα
    με το πνευμα του ανθρωπου δηλαδη το κοσμικο πνευμα, κατ’ακολουθιαν ο αγωνας ημων των αμαρτωλων ειναινα ενωθουμε με τον θεο και τοτε θα μας δωση την χαρη του αγιου πνευματος το οποιον θα μας διδαξη ολη την αληθεια καιθα μας ελευθερωσει απο ολα αυτα τα ερωτηματα, εξ αλλου η Πιστη ημων των ορθοδοξων ειναι εξ αποκαληψεως δωρεα εκ Θεου και οχι κατωρθωμα των ανθρωπων οσο εξυπνοι και αν ειναι. Ευχαριστω πολυ, ο Θεος να σας δινη δυναμη.Νικος Λουιζος

    • admin says:

      pros k Loizo σας ευχαριστω για την συμμετοχη. φυσικα και εγω συμφωνω μαζι σας. απλα εγραψα για ιεραποστολικους λογους στην ταιβαν, οτι δεν αρκει μονο αυτη η πολυ σωστη πιστη , που εχει ο γεννημενος ορθοδοξος ελληνας. ο κινεζος ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΗ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ. και οχι μονο ο κινεζος αλλα και πολλοι συγχρονοι στοχαστες, και ανεφερα παραδειγματα. το κηρυγμα των αποστόλων ηταν η ανασταση των νεκρων και φυσικα η αιωνια ζωη. ποιος δεν θα την ηθελε?
      Ε ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΟΥΝ, αν οχι ολοι, αρκετοι. λυπαμαι που ισως δεν γινεται φανερη η λογικη του μικρου μου αρθρου. οταν κανεις ιεραποστολη πρεπει να χρησιμοποιης και απο την τοπικη κουλτουρα και σκεψη, οπως πχ. ο αποστολος παυλος που μιλησε στους αθηναιους χρησιμοποιωντας στοιχεια απο την κουλτουρα τους. αλλα οι αθηναιοι ΗΘΕΛΑΝ την αιωνιότητα, ομως γελουσαν διοτι βεβαια τους φαινοταν αδύνατο η ανασταση. ΕΔΩ ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΟΥΝ. ως ορθοδοξος μιλατε πολυ σωστα , αν και βιωνουμε την αιωνιώτητα απο δω, στην θεια λειτουργια κατ εξοχήν αλλα και ολα τα μυστυρια που φερνουν την βασιλεια του θεου εδω και τωρα, και οπως αλλωστε ειπε ο κυριος Ιω. 17:3 αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσιν σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν.
      Ιω. 8:51 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐάν τις τὸν ἐμὸν λόγον τηρήσῃ, θάνατον οὐ μὴ θεωρήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
      και πολλα αλλα.
      και σμφωνω απολυτως με εσας . αλλα σε μη ορθοδοξο, σε ειδωλολατρη δεν μπορειτε να μιλησετε ετσι στην αρχη, αλλα σιγα σιγα, μετα απο καιρο.
      αλλα καταλαβαινετε την δυσκολια να ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ,( ΟΧΙ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ,) ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΔΟ!!!! ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΚΤΙΚΟΣ? αυτο προσπαθησα να πω, οτι και απο την πλευρα της λογικης και της φιλοσοφιας (αφου ο αλλος δεν πιστευει) δεν ειναι συνεπες και λογικο, οπως το παρουσιαζουν τουλαχιστο οι συγχρονοι φιλοσοφοι. αλλα το οτι η αιωνιοτητα, ΑΝ λογικα, (λεω μονο λογικα) , ειναι δυνατη, τοτε ειναι καλη και οχι κακη οπως λενε. και φυσικα επιθυμητη, αλλα με τον τροπο που περιγραφω.
      ευχαριστω και παλι

  7. Θεόδωρος says:

    Στην ορθοδοξία η παραδείσια χαρά περιγράφεται, ως γνωστόν, στα τελ κεφάλαια της Αποκαλυψης. Εκεί φαίνεται η συνύπαρξη των ανθρώπων με το Θεό, που είναι ο Ήλιος, το φεγγάρι και ο ναός της άνω Ιερουσαλήμ.
    Επίσης περιγράφεται στην Ακολουθία της Θ. Μεταλήψεως ως “η ανέκφραστος ευφροσύνη των αγαπόντων σε, Χριστέ ο Θεός”, “ο των εορταζόντων ήχος ο ακατάπαυστος” και η “απέραντος ηδονή των καθορώντων του Σού προσώπου το κάλλος το άρρητον”.
    Αν αυτά φαίνονται πολύ υπερβατικά σε κάποιον που δεν έχει κοινό κώδικα με την δική μας παράδοση (πράγμα που ισχύει και στο μέσο Έλληνα και Ευρωπαίο πλέον), ας επιχειρήσω να μιλήσω όπως θα μιλούσα στη γιαγιά μου:
    Ο παράδεισος, όπως ορθά το θέτετε, είναι η συνύπαρξη εν αγάπη όλων μεταξύ μας και με το Θεό. Η “εν αγάπη ενότητα των όντων”, ας το πω έτσι.
    Σκεφτείτε ότι στον παράδεισο (θα) βρίσκονται εκατομμύρια άνθρωποι, ίσως και δισεκ., και όλοι θα είμαστε φίλοι. Αν ο καθένας για μία μέρα επισκεφτεί ένα συνάνθρωπό του, θα χρειαστεί (δισ)εκατομμύρια ημέρες για να επισκεφτεί όλους
    τους “πολίτες του παραδείσου”, έναν προς έναν, πριν επισκεφτεί δεύτερη φορά τον ίδιο άνθρωπο.
    Εννοείται ότι εκλαμβάνουμε την ημέρα και την επίσκεψη ανθρωπομορφικά, για να γίνει κατανοητό τι λέμε.
    Άρα θα υπάρχουν τόσες δυνατότητες “δράσης” όσες και εδώ στη Γη, ή μάλλον πολύ περισσότερες.
    Βέβαια η επίσκεψη αυτή θα είναι προφανώς ελεύθερη – μπορεί να μη γίνεται από έναν σε έναν, αλλά κατά συντροφιές, ή κάποιος να μην επισκέπτεται έναν κάθε μέρα αλλά για ένα εκατομμύριο έτη (γήινα ή ουράνια, δεν ξέρω), να κάνει παρέα με μια συγκεκριμένη συντροφιά ανθρώπων και μετά να ταξιδέψει κ.τ.λ.
    Φανταστείτε πόσα θα έχει να πει ο ένας στον άλλο, από τις γήινες εμπειρίες και από τις εμπειρίες της αιωνιότητας.
    Αν μάλιστα κάποιοι κάνουν παρέα και με αγγέλους, αυξανονται πολύ οι δυνατότητες για δραστηριότητα.
    Φυσικά θα υπάρχει και η αύξηση της γνώσης του Θεού, που θα είναι προοδευτική και όχι στατική. Και θα διαρκεί επ’ άπειρον, αφού ο Θεός είναι Άπειρος. Πάντα λοιπόν θα μαθαίνουμε και κάτι νέο (για να το πω πάλι ανθρώπινα και εντελώς γήινα).
    Τέλος, δεν ξέρουμε οι “καινοί ουρανοί” και η “καινή γη” πώς θα είναι. Θα έχει πολλούς τόπους, απείρου κάλλους, όχι μόνο όρη και κοιλάδες και ωκεανούς, αλλά πιθανόν και άστρα, γαλαξίες, κ.τ.λ., προσφερόμενα για επίσκεψη.
    Οι άγιοι, π.χ. Ανδρέας ο διά Χριστόν σαλός, οραματίστηκαν παλάτια κ.τ.λ. στον παράδεισο. Όλα αυτά είναι μια “πρόγευση” των αρρήτων και απορρήτων, προσαρμοσμένη στη γήινη εμπειρία.
    Αυτά λέει ο λογισμός μου.
    Χαιρετώ εν Κυρίω, με κατανόηση, όλους τους επισκέπτες εδώ, οργισμένους και νηφάλιους. Ο καθένας γνωρίζει την καρδιά του και ο Κύριος όλους μας. Ευχαριστώ – με αγάπη.

  8. Θεόδωρος says:

    ΥΓ. Παρασύρθηκα και μίλησα σε α΄ πρόσωπο, λες και έχω τον παράδεισο στο τσεπάκι. Ελπίζω -αν και αναξίως- στην αγάπη και το έλεος του Θεού, για να κάνει κι εμένα (και όλους) ένοικο της βασιλείας Του. Αμήν.

    • admin says:

      pros Thodoros ευγνωμονω για την συμβολη σας. οσο για το πρωτο πρόσωπο , πολυ καλα κανετε , αυτο ειναι ο τίμιος τροπος. παρατηρω τους ανθρωπους που επικρίνουν και κατηγορουν τους αλλους. ενω στην αρχη μιλανε, πριν επικρίνουν σε πρωτο προσωπο, ξαφνικα, οταν επικρίνουν και κατηγορουν, χρησημοποιουν πληθυντικο!!!! εμεις δεν …. λες και εκαναν ψηφοφορια !!!!! λες και εκπροσωπουν αλλους!!!! χωρις το θαρρος να πουν ναι ΕΓΩ εχω δικαιωμα να μη σε συμπαθω….
      σας ευχαριστω που καταλαβαινετε την προθεση μου. οι χριστιανοι , ΟΛΟΙ οχι μονοοι κινεζοι πρεπει να εχουν την ΔΙΨΑ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ (οπως βλεπετε στο αθρο μου δεν την εχουν ουτε καν την θεωρουν σωστη) οι πρωτοι χριστιανοι οπως ξερετε καλυτερα απο μενα, ζουσαν με αυτη την προσδοκία, ιδιως την κυριακη , περίμεναν τον Κυριο να ερθη, και αν δεν ερχόταν τελουσαν την ευχαριστία…….

  9. Θεόδωρος says:

    Τέλος, δεν ξέρουμε αν ο άνθρωπος θα εργάζεται ή όχι (και με ποιον τρόπο). Κατά τον Κύριο: “ο Πατήρ μου έως άρτι εργάζεται και εγώ εργάζομαι”.
    Οι άγγελοι εργάζονται; Υμνούν το Θεό – αυτή να είναι η εργασία τους; Άγνωστο. Σίγουρα πάντως δεν πλήττουν.

  10. Efi says:

    π. Ιωνά, για μια αλλη ακομα φορα αντιλαμβανομαι -στο ελαχιστο -βεβαια τις δυσκολιες της ιεραποστολης σε μια τοσο τεχνολογικα προηγμενη χωρα, με αλλη γλωσσα, αλλη κουλτουρα κ αλλη φιλοσοφια ανιμετωπισης της ζωης. Επισης νοιωθω πολυ μικρη -οχι ηλικιακα- αλλα πνευματικα στο να μπορω να λαβω θεση κ να μιλησω για την εννοια του παραδεισου και της αιωνιας ζωης. Ομως ολα αυτα που γραφεις με κανουν να σκεφτω για την αιωνια ζωη , για την κολαση και το θανατο και νοιωθω οτι η ιεραποστολη σου στην Ταιβαν διδασκει και μας εδω στην πατριδα που το επισημο θρησκευμα ειναι η ορθοδοξια , αλλα μονο στα χαρτια δυστυψως και για αρκετους…. ολα αυτα που γραφεις με συγκινουν βαθυτατα και δεν μπορω παρα να δακρυζω για την αγαπη που νοιωθεις για ολον τον κοσμο και να κλαιω συναμα για ολα αυτα που εκανες και συνεχιζεις να κανεις για να μεταδωσεις την αγαπη του Χριστου με στερησεις κια μεγαλες δυσκολιες. Ξερω και φαινεται απο το εργο σου ολα αυτα τα χρονια οτι η ζωη σου ειναι η ιεραποστολη και εμεις προσευχομαστε για σενα να μπορεις να συνεχιζεις….Η καρδια μας ειναι κοντα σου κ οι προσευχες μας θα σε συντροφευουν εκει στην ακρη του κοσμου, στο μικρο δωματιο που μενεις ….ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ….ΣΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΝΕΙς ΝΑ ΜΗΝ ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ, ΝΑ ΦΙΛΟΣΟΦΩ, ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΜΑΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩς ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ……

  11. Dimitris D says:

    Ο άνθρωπος αισθάνεται την έλλειψη του θεού στην ζωή του, νοιώθει ένα κενό. Ξεκινά να γεμίσει το κενό με μουσική, ταινίες-σειρές στην ΤV, πολιτική, βιβλία, ταξίδια, αθλήματα, ακόμα και με την συντροφιά των φίλων του.
    Επειδή το κενό δεν γεμίζει με όλα τα παραπάνω, βαριέται.
    Ακόμα και οι φίλοι είναι βαρετοί, για αυτούς που καταλαβαίνουν το κενό, η πολύ διασκέδαση(καφετέριες, ταξίδια, κτλ) είναι βαρετή.

    Όταν αρχίζει κάποιος την ορθόδοξη χριστιανική ζωή, αρχίζει το κενό να γεμίζει. Παίρνουμε μία γεύση για το πως είναι ο παράδεισος όταν εκκλησιαζόμαστε, προσευχόμαστε, κάνουμε πράξη τον Λόγο.
    Ιδιαίτερα μετά την εκκλησία, χωρίς να κάνουμε κάτι ιδιαίτερο, ακούγοντας συχνά τα βαρετά αααααααααα-ιιιιιιιιιι, αλλάζει κάτι μέσα μας:
    1. οι λογισμοί σβήνουν
    2. η διάθεση για καταναλωτισμό σβήνει
    3. χάνεται η διάθεση για να μαλώσουμε, κατακρίνουμε(στο ιντερνετ) κτλ.
    4. λόγο της θείας χάρης που ξεχειλίζει από όσους εκκλησιάζονται, χάνεται η διάθεση για όλα τα παραπάνω από τους ανθρώπους που είναι γύρω μας αλλά δεν εκκλησιάστηκαν.
    5. αλλάζει το ενδιαφέρων για τους φίλους, γίνεται από φίλοι για διασκέδαση, σε φίλοι γιατί ενδιαφέρομαι προσωπικά για το τι κάνουν, πως είναι. Όχι το πως θα διασκεδάσουμε μαζί.
    6. μεταμορφώνεται η ανθρώπινη αγάπη σε θεϊκή, δηλαδή αρχίζουμε να αγαπάμε και να ενδιαφερόμαστε για τους εχθρούς μας, ενώ πριν ήμασταν καλοί στους καλούς και κακοί στους κακούς.

    Πιο σύντομα θα έλεγα ότι βαρεμάρα είναι το αίσθημα που στέλνει ο θεός, για να σου πει ότι αυτό που κάνεις είναι λάθος και πρέπει να σταματήσεις.

  12. Νίκος says:

    Αγαπητε πατερ Ιωνα,
    Σας αγαπω πολυ. :)

    Σας ζητω βαθυτατα συγνωμη που στενοχωρεθηκατε απο τα σχολια μου. Ελπιζω να με συγχωρεσετε.

    Και γω στενοχωρεθηκα απο την αντιμετωπιση και τις αντιδρασεις σας, αλλα δεν πειραζει, ειστε συγχωρεμενος.

    Ο λογος που χρησιμοποιησα πληθυντικο ειναι οτι αντιλαμβανομαι πως και αλλοι ανθρωποι εχουνε παρομοια γνωμη με μενα, αλλα ειτε δεν εχουν το θαρρος, ειτε το λογο και το ενδιαφερον να την εκφρασουν.
    Δεν ηθελα να πεσετε σε αλλους πειρασμους.

    Ηλπιζα να εκτιμησετε οτι καποιος που διαφωνει μαζι σας, σας λεει ξεκαθαρα την αποψη του, και τις συμβουλες του για βελτιωση, και δεν ευλογει τα γενια σας, πραγμα το οποιο ζητησατε, για να μην πεσετε στο πειρασμο της περηφανειας.

    Δυστυχως οταν καποιος λεει καποια αληθεια, οπως την αντιλαμβανεται, με παρησια, κινδυνευει να γινει δυσαρεστος.

    Δεν ηταν σκοπος μου να σας προσβαλλω, ουτε και να εκλαβετε τα σχολια ως προσωπικα.
    Οτι σχολια ειναι για τον οποιονδηποτε ειναι στη θεση εκεινη, το τι σταση κατα τη γνωμη μου πρεπει να κρατα.

    Ο λογος ηταν η ιεραποστολη και πως αυτη μπορει να βελτιωθει.
    Η ιεραποστολη δεν ειναι αφηρημενη εννοια, αλλα συγκεκριμενα προσωπα, που συμπεριφερονται με συγκεκριμενους τροπους.

    Μου αρκει (να πω μας?) αρκει να φερετε 100-200 χριστιανους στην εκκλησια και να κανετε 2 ιερεις κινεζους. Μετα αφηστε τα υπολοιπα σε αυτους.
    Και αν αυτο παλι δεν γινει, δεν πειραζει.
    Δεν χρειαζετε να μετατρεψετε 23 εκατομμυρια “προηγμενους” κινεζους σε χριστιανους.

    Φαινεται πως το παρακανα και δεν εχω διακριση, και θελοντας να σας βοηθησω να δειτε καποια πραγματικοτητα, οπως την αντιλαμβανομαι, εκανα την κατασταση χειροτερη.
    Διοτι αυτο που με ενοιαζε ειναι να εχετε υψηλο ηθικο, και τελικα φαινεται πως εγινε χειροτερο.

    Σταματαω εδω το θεμα αυτο, διοτι φαινεται αντι να υπαρχουνε περιθωρια βελτιωσης, πιθανως αυξανει τους πειρασμους που αντιμετωπιζετε.

    Οτι σχολιο εγινε, εγινε απο αμεριστη αγαπη, και ενδιαφερον και για σας και για την ιεραποστολη.

    Απο δω και περα εχει λογο ο Θεος και οι προσευχες μου(/μας?), για να μας φωτισει και να μας στειλει θεια χαρη.

  13. IOANNIS MAVROUDIS says:

    Υπάρχει η διαστολή (και συστολή ) του χρόνου στη φυσική(θεωρία σχετικότητας). Κατά αντίστοιχο τρόπο υπάρχει διαστολή (και συστολή) του χρόνου στο χώρο των σχέσεων. Οταν αγαπάς πολύ κάποιον θέλεις να είσαι μαζί του ατέλειωτες ώρες, που νομίζεις ότι πέρασαν σαν μια στιγμή. Δεν κουράζεσαι ούτε βαριέσαι. Ανακαλύπτεις συνεχώς καινούργιες χάρες και ομορφιές του προσώπου που αγαπάς. Χαίρεσαι, θαυμάζεις….Αντίθετα ένα λεπτό κοντά σε κάποιον που αντιπαθείς σου φαίνεται σαν αιώνας.
    Κατ’ επέκταση οι άγιοι που αγαπούν πάρα πολύ το Θεό,(που έχει άπειρες χάρες και ομορφιές) αισθάνονται την αιωνιότητα σαν μια στιγμή. Αντίθετα αυτοί που δεν αγαπούν το Θεό (που όμως είναι πάντα δίπλα τους ως πανταχού παρών), δηλ. οι κολασμένοι, αισθάνονται τη μια στιγμή σαν αφόρητη αιωνιότητα.

  14. Θεόδωρος says:

    Προσυπογράφω ιδιαίτερα το τελευταίο κείμενο του αδελφού μας Ι. Μαυρουδή. Καθώς και την τελ. φράση του αδελφού μας Δημήτρη.

    • admin says:

      βεβαιως και εγω συμφωνω, και ευχαριστω πολυ ολους για την κατανόηση και την συμβολή σας στην εννοια αλλα και την ενθάρυνση της δίψας για την αιωνιότητα. και φυσικά δεν πανε χαμένα , αλλα θα τα χρησιμοποιησω εδω, τα χρειαζομαι.

  15. Γιώργος Σταυρόπουλος says:

    Πάτερ Ιωνά,

    Συνεχίστε να γράφετε στο blog όπως γράφετε και μην πτοήστε από “μη μου άπτου” συμπεριφορές υπερευαίσθητων αναγνωστών. Αυτό έλειπε να μας κάνετε και keypoints των ομιλιών γιατί εμείς οι “πολυάσχολοι” δεν έχουμε χρόνο να διαβάσουμε το πλήρες κείμενο ή να δούμε το πλήρες video!!!
    Προσωπικά, σας ευχαριστώ για τη δυνατότητα που μού δίνετε να προβληματιστώ, να διαπιστώσω πόσα πολλά δεν γνωρίζω από τη διδασκαλία της εκκλησίας μας, αλλά και να ενημερωθώ για ένα πλήθος θεολογικών-φιλοσοφικών προβλημάτων και διδασκαλιών που ποτέ δεν θεωρούσα ότι θα παρουσιάζουν ενδιαφέρον για μένα. Το πνευματικό-πολιτιστικό βάθος των όσων παρουσιάζετε στο Άρωμα Ασίας είναι εκπληκτικό, ακόμη και αν ιδωθεί από μη θρησκευτική σκοπιά. Δυστυχώς, πολιτισμός και πολιτισμική δημιουργία θεωρείται πια (και επιχορηγείται) το Καρναβάλι, τα διάφορα show και reality, και τα εκπαιδευτικά(!) ντοκυμανταίρ για τις σεξουαλικές συνήθειες των ζώων!
    Αυτό που εγώ συνεχώς διαπιστώνω είναι ότι μέσα από το blog σας ζω και εγώ μαζί σας στιγμές ιστορικές. Στιγμές ιστορικές για τον κινεζικό πολιτισμό (και για την ορθόδοξη ιεραποστολή). Γιατί τι άλλο είναι αυτό που προσφέρετε εσείς – ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΣ (!!!) εκεί – μέσα από την όλη διακονία σας στην Ταϊβάν, αν όχι πολιτιστική επανάσταση; Αυτό το άνοιγμα προς την Ορθοδοξία που προσφέρετε στο 1,2 δισεκατομμύρια Κινεζόφωνων με το λειτουργικό-λατρευτικό, κηρυκτικό-αγαπητικό, μεταφραστικό, εκδοτικό σας έργο – και ιδιαίτερα μέσα από τα κινεζόγλωσσα site σας – είναι σπόρος που με τη βοήθεια του Θεού θα βλαστήσει και θα δώσει καρπούς. Είναι το αληθινό ΦΩΣ που έλειπε στις χώρες αυτές.
    Οι σκέψεις και οι προσευχές μου και της οικογένειάς μου είναι πάντα μαζί σας.
    Και όταν αναπόφευκτα σας τυλίγει η ανθρώπινη μοναξιά να ξέρετε ότι πολλοί είμαστε δίπλα σας, και ας μην έχουμε όλοι την επικοινωνία που θα θέλαμε να έχουμε μαζί σας.
    Πιστεύω ότι δεν εκφράζω μόνο δικά μου συναισθήματα, αλλά θέλω να πιστεύω ότι έτσι αισθάνονται όχι μόνο όλοι σας έχουν γνωρίσει από κοντά και έχουν ωφεληθεί άμεσα από σας (και είναι πολλοί), αλλά και όσοι είχαν και έχουν την ευκαιρία να σας γνωρίσουν μέσα από το διαδικτυακό σας έργο.
    Θεωρώ τον εαυτό μου πραγματικά τυχερό (και προνομιούχο) για τη γνωριμία και επαφή με το Άρωμα Ασίας.
    Συγκινούμαι από την αγάπη που σας δείχνουν και τη διάθεση προσφοράς των αναγνωστών του blog και εύχομαι ο Θεός να τους το ανταποδώσει.
    Προσεύχομαι ο Θεός να δίνει δύναμη και κουράγιο σε σας προσωπικά, στους νεοφώτιστους και τους κατηχουμένους αδελφούς μας στην Ταϊβάν, αλλά και στον Μητροπολίτη Hong Kong για το δύσκολο έργο όλων σας.
    Καλή (κινεζική) Πρωτοχρονιά πάτερ Ιωνά, με δύναμη τίγρης!

  16. Δεσπότης Νίκος says:

    Δυστυχώς είμαστε πάρα πολύ φτωχοί πνευματικά για να ζούμε τον παράδεισο από εδώ – την παρουσία του Χριστού- και να γινόμαστε μάρτυρες του γεγονότος.

    Σκέφτομαι όπως ένας καλοκάγαθος εάν έβρισκε ένα τόπο όπου θα βασίλευε η ευτυχία και η αγάπη θα το διαλαλούσε με όλη του τη δύναμη και θα προσκαλούσε και στανικά θα ζητούσε να τον ακολουθήσουν στον τόπο αυτό, έτσι και εμείς εάν ζούμε την ταπεινή αγάπη που προτείνει – προσφέρει ο Θεός
    θα μπορέσουμε κάπως, όπως η Αγία Φωτεινή, να αναφωνούμε ευρήκαμεν το Μεσσία, την Αιώνιο Ζωή, το Παράδεισό μας.

    Πιστεύω δηλαδή με τα μυστήρια της εκκλησίας και το ταπεινό μας παράδειγμα μπορούμε να κηρύξουμε για τον Παράδεισο. Ως επιχείρημα μπορούμε να θέσουμε τη κοινή ζωή μέσα στην Αγάπη και στο Φως σε τόπο όπου δεν υπάρχει λύπη ή στεναγμός αλλά ένα ατελείωτο “Πρωτοχρονιάτικό” πανηγύρι.

    Δεχθείτε και τη δική μου ταπεινή συμπαράσταση στον κόπο που καταβάλλετε στη μακρινή Ταΐβάν. Σας ευχαριστούμε εκ βαθέων για τη προσφορά σας και προς εμάς “ξυπνώντας” μας από τα “δεδομένα”. Μας δίνετε αφορμές για προβληματισμό, προσευχή και συμπάθεια.
    Ο Θεός να σας στηρίζει και να σας φωτίζει στο δύσκολο έργο σας.

  17. Ανδρομάχη says:

    Πάτερ Ιωνά, χαίρετε!
    Ομολογώ ότι το κείμενό σας για την αιωνιότητα κάπως με παραξένεψε. Απ΄ ότι ξέρω, η Ορθοδοξία μας διδάσκει ότι από τη στιγμή την γεννήσεώς μας -τι λέω!-, από τη στιγμή της σύλληψής μας, είμαστε πλέον αιώνιοι, έχουμε μια ψυχή που θα ζει αιωνίως. Μάς τη χάρισε ο Κύριος από αγάπη. Συγχρόνως όμως μάς χάρισε και το αυτεξούσιο. Το θέμα είναι λοιπόν να διαλέξει αυτή η αιώνια ψυχή αν θέλει να είναι με το Θεό, να βλέπει και να δοξολογεί το Θεό “οψόμεθα αυτόν καθώς εστί” ή να ζει μέσα στη δυστυχία της απομάκρυνσής της από το Θεό. Αυτή την απόφαση όμως πρέπει να την πάρει οσο ζει, γιατί μόνο εδώ κερδίζεται ο Παράδεισος. Δεν είναι απλό;
    Εύχομαι το Άγιο Πνεύμα να σάς φωτίζει στο υπεύθυνο έργο σας

    • admin says:

      pros Andromaxi . δεν καταλαβα τι σας παραξενεψε. μηπως αρνηθηκα εγω την αιωνια ζωη? βεβαιως οχι. μπορει σε σας να φαινονται απλα τα πραγματα, αλλα σε αλλους που δεν ειναι ορθόδοξοι (αληθινά) , αλλα και σε πολλους φιλοσοφόφους, παλαιους και κυρίως νεους, η αιωνια ζωη ΔΕΝ ειναι επιθυμητη, θεωρειται βαρετη αχαρη και αχρηστη. (επειδη ειμαστε ορθόδοξοι , δεν σημαινει οτι ειναι ολος ο κόσμος ορθόδοξος. και δεν μπορει να τους λεμε , κοιταξτε, αυτο λεγει η ορθοδοξια, αλλα να προσπαθουμε να καταλαβουμε ταπεινα και με αγάπη και σεβασμό , το τι λενε και αυτοι, και με αγάπη να τους δωσουμε, χρησιμοποιώντας ΚΑΙ την δική τους λογική, την αποψη της ορθοδοξίας, αυτο τουλάχιστον ειναι το εργο της ιεραποστολής.)
      το αρθρο μου προσπαθει να ανατρεψη αυτη την αποψη και να τονίση οτι ,( αντιθετως με την καθημερινη κοινη αποψη, οτι η ζωη ειναι η καθημερινοτητα , και η αιωνιοτητα ειναι βαρετη και αχρηστη πραγμα που δυστυχώς πολλοι στην ελλάδα σήμερα πιστεύουν) η αιωνια ζωη πρεπει να ειναι ο στοχος μας, να την διψάμε ,ειναι ατελευτητως ωραια, με αυξάνουσα συνεχως γνωση και αγαπη του θεου, και οτι ειναι η εκπληρωση του προορισμου μας. για ξαναδιαβάστε παλι το αρθρο μου……. (ισως και λιγο συγχρονη φιλοσοφία)
      και επισης δεν θα ζηση μονο η ψυχη αιωνίως (εννοια πλατωνικη και μη χριστιανικη) αλλα και το σωμα, γιαυτο και περιμένουμε την ανασταση.

  18. Ανδρομάχη says:

    Συγγνώμη, πάτερ, δεν προσπάθησα να πουλήσω εξυπνάδες, απλώς διαπίστωνα ότι δεν διαλέγουμε αν θέλουμε να είμαστε αιώνιοι ή όχι, αυτό είναι δεδομένο. Φυσικά, έτσι όπως τα λέτε στην παραπάνω απάντησή σας για την Ανάσταση, έτσι τα πιστεύουμε εμείς οι Ορθόδοξοι.
    Έχω διαβάσει κάπου ότι, όχι λεπτό, δευτερόλεπτα να έχει κανείς μια αληθινή αποκάλυψη του Θεού και μια κοινωνία αληθινή με τον Θεό, μια γεύση της κοινής ζωής του Θεού με τον άνθρωπο, ξεχνάει πλέον οτιδήποτε άλλο. Γι’ αυτόν δεν υπάρχει πλέον παρόν, μέλλον καί παρελθόν. Τα λίγα εκείνα δευτερόλεπτα, είναι γι’ αυτόν η αιωνιότητα.
    Θυμάμαι και μια ιστορία που διαβάζαμε για ένα μοναχό που είχε την ίδια ερώτηση, το αν θα βαρεθούμε στον Παράδεισο, καί τον αξίωσε ο Θεός να έχει ένα σχετικό βίωμα: Για μια στιγμή μές στο δάσος άκουσε ένα πουλάκι να κελαϊδάει όμορφα και το ακολούθησε. Το πουλάκι τον οδήγησε σε μια σπηλιά και κάθησε λίγα λεπτά και το άκουγε μαγεμένος. Και όταν βγήκε από τη σπηλιά και γύρισε στο μοναστήρι του διαπίστωσε ότι είχαν περάσει τριακόσια χρόνια.
    Γι’ αυτή την κατάσταση, την κοινή ζωή με το Θεό, ακούμε στα κηρύγματα ότι μπορούμε νά έχουμε μια αίσθηση από την εδώ ζωή μας. Να θυμηθούμε στο όρος Θαβώρ που ο Χριστός εμφανίστηκε για λίγο στους μαθητές, έκανε δηλαδή τα μάτια τους τέτοια, ώστε να μπορέσουν να τον δουν όπως είναι μέσα στη δόξα Του. Τα ‘χασαν εκείνοι, έπεσαν κάτω και το μόνο που βρήκαν να πούνε ήταν: “Καλό είναι να είμαστε εδώ. Να κάνουμε σκηνές για σένα, για τον Μωυσή καί τον Ηλία”. Ξέχασαν τελείως ταν εαυτό τους.
    Λένε, ότι αν βρεθούμε στον Παράδεισο, θα είμαστε τόσο μακάριοι που δεν θα έχουμε μάτια να ψάξουμε καν να βρούμε αν τυχόν οι αγαπημένοι μας συγγενείς σώθηκαν.

    • admin says:

      pros Andromaxi . σας ευχαριστω πολυ. δεν θεωρησα ποτε οτι ειχατε κακη προθεση. αντιθετα εκφραζετε την κοινη ορθόδοξη αποψη. αν τουτοις το αρθρο μου ΔΕΝ γραφτηκε για τους πιστους και ευσεβεις χριστιανους. γραφτηκε για τους απιστους. για αυτους που δεν ειναι ορθόδοξοι. και δυστυχως αυτοι ειναι οι περισσοτεροι. και ζουν οπως λεει το ευαγγελιο εν χωρα και σκια ΘΑΝΑΤΟΥ. πχ δια τους βουδιστες δεν εχει νοημα η αθανασια, αφου δεν υπαρχη προσωπικη υποσταση.
      γιαυτους του Ζεν, ειναι η ενοραση, αυτη η στιγμη που λετε , τα λιγα δευτερόλεπτα, που ομως ΔΕΝ ειναι η αιωνιοτητα αλλα μια μικρη προγευση της.
      και ο ανθρωπος , ΔΕΝ ξεχναει ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ τον κοσμο αλλα για ΛΙΓΟ. οι μαθητες του χριστου , μετα την μεταμορφωση, τον εγκατελειψαν στον γολγοθα, “και παλιν πλοια και δικτυα..” που λεει το ωραιο εωθινο.
      και ο αγ. Συμεων ο νεος θεολογος, και ο αγ Σιλουανος, και ο αγ. (αν και οχι επισημα) Σωφρονιος μιλουν γιααυτην την εμπειρια, του παραδεισου, της αιωνιοτητας , και μετα της απωλειας του, μεχρι να ξαναερθη αργα και σταθερα.
      αν διαβασετε συγχρονη φιλοσοφια, μπορειτε να βρητε πολλα στο ιντερνετ, πχ απο το Yale τα μεταπτυχιακά μαθηματα του καθ. Shelly Kagan, την συχρονη λογοτεχνια και το θέατρο, απο το ποιο και η κα. Μαρκοπουλου, θα δειτε οτι η αιωνιοτητα δεν ειναι επιθυμητη.Εσεις μιλατε απο την σκοπια του πιστου , που ζει σε μια κοινοτητα πιστων και δεν εχει αντιμετωπισει το θεμα, διοτι δεν τον απασχολει. ευχομαι να ειναι παντα ετσι σε σας. αλλα ειναι ετσι στους διπλανους σας? στους γειτονες σας?
      μακαρι ομως να ηταν τα πραγματα οπως τα βλεπετε παντου. δεν ειναι! οι περισσοτεροι ανθρωποι σημερα ΔΕΝ γνωριζουν την ορθοδοξια. ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΓΡΑΦΩ . για να τους δωσω κινητρα να την γνωρισουν.
      η αθανασια που ειναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ειναι η κολαση. και αλλωστε αυτη ειναι κατα την ορθόδοξη θεολογια η κολαση. το πυρ της κολασεως δεν ειναι τιποτα φωτιες απο υφαιστια κτλ οπως η αρρωστημενη φαντασια του Νταντε και των δυτικων δημιουργησαν, αλλα αυτο το ακτιστο φως του θεου, που αγκαλιαζει τα παντα , αλλα που μερικοι το αρνουνται, αρνουνται την κοινωνια του θεου, και δι Αυτου των ανθρωπων.
      η αθανασια, Δεν ειναι φυσικη, ειναι δωρο του θεου στους ανθρωπους κακους και καλους,(και στους αγγελους φυσικια, και στους διαβολους) δωρο της υψιστης αγαπης του θεου που ειναι αγαπη, δεν ειμαστε εκ φυσεως αθανατοι οπως κακως ελεγε ο πλατων. αλλα αυτο το δωρο, αν το αποδεχεσαι (που σημαινει ζης εν κοινωνια θεου, εν τη εκκλησία) ειναι ο παραδεισος. ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΕΣΑΙ, ειναι η κολαση, που υπαρχει για σενα.
      για τον θεο δεν υπαρχει κολαση. με απεραντη, ακατανοητη (διοτι ουδεις την αξιζει) αγαπη δωριζει την ζωη , σε ολους ανεξαιρετως. αλλα υπαρχουν πολλοι που την αρνουνται, και μαλιστα το θεωρουν ΦΥΣΙΚΟ , και καλο, και γενναιο να την αρνουνται , και βεβαια αυτο ειναι η κολαση. γιαυτους εργαψα το αρθρο. και δυστυχως ειναι πολλοι . πιστευω τωρα να εγινα κατανοητος.

  19. Ηλίας Κ. says:

    ευλογείτε.ο Κύριός μας να σας δίνει δύναμη για να ανέχεστε τις μικρότητές μας.εύχομαι ο Χριστός μας να σας στείλει άξιους συνεργάτες ώστε να θεμελιώσετε με γερές βάσεις την εκκλησία στην Τα’ι’βάν.

    • admin says:

      pros Hlias. σας ευχαριστω πολυ για την καλοσύνη και την ευγενεια που στηριζετε την ιεραποστολη. τα εχουμε πολυ αναγκη

  20. ΔΒ says:

    π. Ιωνά ευλογείτε.
    Ευχαριστώ όλους σας για όλα…
    Λίγες σκόρπιες σκεψεις…
    1. Αν νομίζουν ότι θα βαριούνται στον Παράδεισο να κάνουν από τώρα τη ζωή τους παράδεισο για να συνηθίσουν. Να βάλουν το Χριστό στη ζωή τους και τα άλλα ας τ’ αφήσουν σε Εκείνον…
    2. Εν τη υπομονή υμών κτίσασθε τας ψυχάς υμών… Ένθεν κακείθεν…
    3. Δεσπότη καλό νομίζω έχετε, πηγαίνετε και μιλήστε… Συνεργάτες αν θέλει ο Θεός θα βρείτε!!
    Ερώτηση: Δεν Θέλει λέτε??!!
    4. Ξανά το 2!!
    5. Όστις θέλει (!!!!) είπε ο Κύριος… όστις!! Λίγο εμπιστοσύνη στον Κύριο δε βλάπτει.
    6. Παράδεισος για μένα είναι η διαρκής επιΚοινωνία με το Χριστό. Αν Τον είχες δίπλα σου θα έπλητες??!! Και η αθανασία και τα πάντα γίνονται κόλαση όταν λείπει ο Κύριος.
    7. Η ιεραποστολή ΝΑΙ!!… ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ… Κι εσείς μπροστά, κι εμείς από κοντά… Άλλος με χρήματα, άλλος με προσευχή, με ότι μπορεί ο καθένας. Λιγότερα λόγια, απτό πρόβλημα, άμεση και απλή λύση!!.
    8. Η αιωνια ζωη ΔΕΝ ειναι επιθυμητή λέτε. Από αυτούς που ζουν μακριά από την Αλήθεια θα έλεγα. Πείτε τους ας έρθουν κοντά στο Χριστό, να βιώσουν, και μετά να μας πουν αν θέλουν ή όχι την αιωνιότητα!! Κι εγώ που είμαι ανάξιος Χριστιανός, την αιωνιότητα χωρίς Χριστό, τη βλέπω… κόλαση!!
    Για ρωτήστε τους… Θέλουν να πεθάνουν τα παιδιά τους??!! ΌΧΙ βέβαια!! Γιατί? Για όλα τα γνωστά και γιατί θα τα χάσουν και δε θα είναι μαζί!! Θέλουν να είναι μαζί με τα παιδιά τους αιώνια?? (Τους φοβίζουν τα παιδιά τους? Όχι!) Ναι νομίζω!! Ε!! Έτσι να κάνουν και το Χριστό παιδί τους!! Και μάνα τους και αδερφό τους και ό,τι άλλο!
    9. Γιατί στέλνουν τα μπαλόνια στον ουρανό? Μια καλή ευχή είναι καλό να κρατάει για λίγο ή για πάντα? Αφού είναι για πάντα, γιατί δεν θέλουν να είναι, να ζουν μέσα στο “πάντα” με την ευχή τους πραγματοποιημένη? Δλδ να ζουν αιώνια…(?!)
    10.Για να επισκέπτεται κάποιος τη σελίδα εδώ, μάλλον από αγάπη και ενδιαφέρον θα το κάνει, θέλω να πιστεύω…

    Ο Θεός να σας δίνει δύναμη, κουράγιο και ό,τι άλλο θέλετε κατά το θέλημά Του. Οι ευχές σας, προσευχές μας.
    Συγνώμη από όλους!
    Μακάρι, όπως έλεγε και ο γέρων Κλεόπας, να “σας φάει ο Παράδεισος”!!!

    ΔΒ.
    α.α.α.