η άλλη όψη του ζέν – κάρμα

χαίρομαι που ενδιαφέρεστε για το προηγούμενο θέμα. ειναι πολύ πρωτότυπο και παρουσιάζει απρόσμενες συνέπειες του βουδισμού. συνεχίζοντας αναφερω απο το ιδιο βιβλίο zen war stories σελ 158 τον ρόλο που επαιξε η θεωρία του κάρμα στον ιαπωνικο μιλιταρισμό του β παγκοσμίου πολεμου. ο διδασκαλος του ζεν Τομομάτσου Ενται “υπαρχουν αυτοι που λενε οτι δεν ειναι παρα μόνο θέμα τύχης το οτι κάποιος πεθαίνει στο πεδίο της μάχης , η γίνεται χήρα σε νεαρή ηλικία, η ορφανεύει χωρίς ποτε να εχη δή το πρόσωπο του πατερα του. Αλλα, ουτε μια σφαίρα δεν βουίζει δίπλα απο τον εχθρό τυχαία. ειναι απολύτως ολα δουλεια του καρμα, το καρμα ρυθμίζει τα παντα. ….
ο αντρας σου χάθηκε εξ αιτιας τού κάρμα… ηταν η αναποφευκτη ενεργεια του καρμα που πέθανε ο αντρας σου.. με αλλα λόγια , ηταν γραμμένο να ζηση οσο εζησε. αυτες που θρηνουν για τον θάνατο των προσφιλών τους, θα πρεπει να συνειδητοποιησουν οτι οφειλεται στην σταθερη ενεργεια του καρμα. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΗ Η ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΗ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ., γιατι απλα ηταν το καρμα του να πεθάνη… (τα κεφαλαια δικα μου)….
το καρμα , το οτι δηλαδη η παρουσα σου κατασταση στην ζωη ειναι η συνέπεια της προηγούμενης (ο ανθρωπος θεωρειται ενα συνολο που απαρτίζεται απο μέρη, πχ. λογικη αισθηματα, μελη , επιθυμίες κτλ. αυτα τα μερη δεν παθαινουν αλλα ξαναενωνονται στην επομενη ζωη και εισαι αυτος που εισαι. σημειωνω οτι εδω δεν γραφω για το καρμα γενικα, που εχει τεραστια λογικα προβληματα, αλλα μονο για την συγκεκριμένη χρηση του καρμα στον πόλεμο)
οπως φαινεται απο το παραπανω κειμενο, αφου κανεις δεν εχει ευθυνη για το γεγονός, δεν υπαρχει λόγος να μετανιωνει κανεις για τίποτα.
γιαυτο και οι δυτικοι δεν μπορουν ευκολα να καταλαβουν την απροθυμία πολλων ιαπώνων επισήμων να ζητησουν συγνώμη η να δεχτούν να θεωρηθούν υπεύθυνοι για τά εγκλήματα πολέμου στην ΝΑ ασια, εν αντιθέσει με τους Γερμανους που ενοιωσαν τεράστια ενοχη.
ο μαστερ Ενται γραφει για αυτους που εχουν εχασαν προσφιλεις στον πόλεμο, αλλα εχουν υψηλή πνευματικότητα και εχουν φθάσει στην νιρβάνα “δεν παρουσιαζονται ουτε ως γενναοι ουτε ως ηττημενοι. δεν χρειαζονται συμπάθεια ουτε κοιταζουν τον κοσμο με μίσος. αντίθετα φαινονται ηρεμοι, φυσικοι, σαν και να μη συνεβη τιποτα στο σπιτικό τους…”
επειδη ομως οι περισσότεροι ανθρωποι , δεν ειναι στην πράξη ετσι και δεν μπορουν να φερθουν ετσι, οπως πχ, συνεβη στην Ιαπωνια, για τους νεκρους του σινοιαπωνικου πολεμου το 1937, οταν οι γιαπωνέζοι εισέβαλαν στην Σανγκάι, αρκετοι σκοτώθηκαν. ο μαστερ Ενται, παρατηρησε οτι οι οικογενειες τους περασαν 3 χρονια με πονο και δακρυα. ” αλλα τελικα , οι γονεις εφτασαν στην συνειδητοποιηση οτι τα παιδιά τους δεν πεθαναν προσφατα στο πεδίο της μάχης, αλλα ηταν νεκρα ηδη απο την αρχη του πολεμου. … αυτοι που ορφάνεψαν εφτασαν στην υψιστη συνειδητοποιηση , δεν ειχαν πια καμιά προσκόληση σε τίποτα……”
ειχα δη ενα φίλμ, “ο τελευταίος Σαμουράι” που μου αρεσε πολυ. και εκει, ο σεναριογράφος εχει πολυ σωστα αποδώσει το κάρμα. κανεις τελικα δεν φταίει. φταινε οι προηγούμενες ζωες μας , αλλα ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ.
η ιδέα του καρμα εχει πολλα λογικά προβλήματα, που ομως ο βουδισμός τα θεωρει “απρεπε騔 και αρνειται να απαντήσει.
πχ. ποιος καθορίζει το αν θα ξαναγενηθω ανδρας, γυναικα, ζωο κτλ?
στον βουδισμό δεν υπαρχει προσωπικη υπόστασις,
τοτε ομως τι συνδέει την προηγούμενη ζωη μου με εμένα? αν ειμαι το “ιδιο πρόσωπο” τοτε υπαρχει προσωπικότητα. αν δεν ειμαι , πως υποφερω για καποιον αλλον?
αν ειμαι κακός ποιος εχει την ηθικη ευθύνη ?(εδω ειναι το σημερινο μας θεμα και οχι γενικα το καρμα)
αυτα δεν τα γράφω για να κατηγορησω την Ιαπωνία που λατρευω κυριολεκτικα, αλλα να αναφέρω τον τραγικο κύκλο πλανης , που μερικες φορες η κακώς νοουμενη θρησκεία παιζει, και στην συγκεκριμένη περιπτωση το ζεν που στην δύση θεωρειται υψηλη πνευματικότητα και πολλοι το ακολουθουν χωρις να γνωρίζουν καποιες συνέπειες και την ιστορια του.
αυτο φυσικα δεν θα επρεπε καθολου να μας κανει να λεμε (ανοητως) κοιτα αυτοι τι κακοι ειναι ενω εμεις? ΑΛΑΘΗΤΟΙ!!!!!!!

Filed Under: καθημερινά