αιωνια η μνημη

Εκοιμήθη την 31 Δεκεμβριου ο Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας κ. Νεκτάριος ο οποιος με εχειροτόνησε . γραφω αυτες τις λίγες γραμμες γεμάτος συντριβή και βαθεια ευγνωμοσύνη. ανθρωπος βαθειας μορφωσης , με 2 διδακτορικά (Στρασβοουργο και θεσσαλονίκη) και πολυσχιδες εργο. δεν ειμαι αξιος να γραψω για την πολυταραχη ζωη του. παρα τα ανθρωπινα λαθη του, τις αποψεις που εχουν ισως μερικοι για ααυτον, αγαπουσε την εκκλησία και καλυψε πληθος λαθων πολλων με προσωπικό κοστος. για μενα θα ειναι παντα αυτος που μου χαρισε την ιεροσύνη και πατερας μου.
αγαπουσε την ιεραποστολή. με συναντησε πρωτη φορα στην καλκουτα, και αφου τον ξεναγησα, μου ειπε “θα φορεσης ενα μεγαλο σταυρο!” τι σταυρο , του ειπα, ειμαι ανας απλος μοναχος. “θα φορεσης μου ειπε,” αργοτερα καταλαβα τι εννοουσε , και τον φοβερο πονο που εννοιωσα εκει.
αργοτερα , με εστειλε ο γεροντας να χειροτονηθω και να παω στην ασια.
με χειροτονησε ο αειμνηστος. μαλιστα ξεμολογηθηκε και στον π. Νικητα , αντιπροσωπο της μονης , που με προσεκόμησε στην χειροτονία μου.
με διδαξε για το νοημα των πειρασμων, την αντιμετωπιση της αχαριστίας αυτων που βοηθησα, και την σοφια και πειρα που προσφερων, και την ταπεινωση βεβαια.
με διδαξε πολλα , που ποτε δεν θα ξεχασω. ομως το πιο σημαντικο που παντα το λεω και το διδασκω ειναι αυτο.
σαν νεος παπας, οταν εκανα την συστολη και καταλυση των τιμιων δωρων φοβομουν πολυ μην παραπεση κανενας μαργαρίτης , και ετσι αργουσα. (και ακομα αργω). καποιοι ομως του παραπονεθηκαν για την αργοπορία μου . με φωναξε λοιπον και μου ειπε την κατασταση, και του εξηγησα γιατι αργοπορω. τοτε μου ειπε” καιταξε παιδί μου, καλά κανεις που προσέχης, αλλα να ξερης το σωμα του χριστου δεν ειναι μονο αυτο που εχης στην αγια τραπεζα , αλλα ολοι οι χριστιανοι που υπηρετεις”
δεν θα ξεχασω τις συμβουλές του για κατανοηση στην εξομολόγηση, την συμμετοχη στον πονο του εξομολογουμένου.
το πρωτο βιβλιο που τυπωσαμε στα κινεζικα, το “ορθόδοξη εκκλησία” του επίσης αειμνηστου π. Αντ. Αλεβιζοπουλου αυτος το πληρωσε, 5.000 αντιτυπα, ακομα εχουμε και δινουμε δωρεαν. τωρα εις μνημη του. και αλλες φορες με βοηθησε και οικονομικα και ηθικα. μια φορα ημουν σε βαρυ πειρασμό , (ναι με πιανει καμια φορα, δεν ειμαι αγιος) , χτυπησε το τηλ. ηταν αυτος, μου ειπε να μη στενοχωριεμαι. …
παντα μου τηλεφωνει τις μεγαλες γιορτές , και την τελευταια φορα, με πηρε , ημουν στο Χονγκ κονγκ, 31 Δεκ. στο γραφειο του δεσποτη να ξεμολογηθω, πηρε να μου ευχηθη καλη χρονια. που ναξερα οτι ηταν η τελευταια.
ισως μερικοι να εχουν διαφορετικη γνωμη γιαυτον, αλλα εγω αμαρτωλος ειμαι αλλα αχαριστος δεν ειμαι.
θα τον μνημονευω παντα με απέραντη ευγνωμοσυνη καθως και η μικρη μας ιεραποστολη εδω για την βοηθεια και την συμπαρασταση.
καλο ταξειδι παπου…(πρωτη φορα σε λεω ετσι)
οποτε διδασκω εδω τους κινεζους , λεω αυτα που μου διδαξες…. “το εκκλησιασμα σου, ειναι επισης το σωμα του χριστου!!!!!”
και συγκινουνται…..

Filed Under: καθημερινά