μιλώντας γιά την προσευχή

Comments (18)

Trackback URL | Comments RSS Feed

1. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

   October 26, 2009 at 6:42 am

   Πάτερ Ιωνά, ευλογείτε.
   Αν και είναι αστείο να μιλήσει για προσευχή ένας άγευστος σαν εμενα σε ένα Αγιορείτη, τολμώ να καταθέσω μια ταπεινή σκέψη.
   Νομίζω ότι στην πραγματικότητα προσευχόμαστε με αφορμή τα γήινα αιτήματά μας, για να ανοίξει η καρδιά μας και να μπορέσει να μπει μέσα της η θεία χάρις. Αυτός είναι και ο λόγος της “διαρκούς (αδιάλειπτης) προσευχής” φυσικά.
   Ο Θεός ξέρει τι χρειάζομαι, αλλά πρέπει να στραφώ προς Αυτόν για να μπορέσω να γίνω κοινωνός της χάριτός Του, και αυτή η στροφή είναι η προσευχή. Η έντονη και “έμπονος” (κατά π. Σωφρόνιο) προσευχή, θα μου προκαλέσει το άνοιγμα ή και τη συντριβή της καρδιάς, που θα με φέρει κοντά στο Θεό και τελικά στον παράδεισο. Για αυτό ίσως ο Θεός με αφήνει να προσεύχομαι για καιρό και δεν ικανοποιεί ακόμη και “σωστά” αιτήματα.
   Ο άγ. Σεραφφείμ του Σάρωφ λέει: «Κάθε έργο που έγινε από αγάπη Χριστού φέρει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, όμως αυτό κατορθώνεται ευκολότερα με την προσευχή, γιατί αυτή αποτελεί το όργανο που διαθέτουμε. Μπορεί να τύχει να θέλετε να πάτε στην εκκλησία, αλλά η εκκλησία να μην είναι κοντά ή να έχει τελειώσει η ακολουθία. Ή να έχετε την επιθυμία να ελεήσετε κάποιον πτωχό, αλλά πτωχός να μην υπάρχει. Ίσως επιθυμείτε να γίνετε απαθής, αλλά δεν έχετε γι’ αυτό δυνάμεις. Για την προσευχή όμως υπάρχει πάντοτε δυνατότητα. Η προσευχή είναι προσιτή τόσο στον πλούσιο όσο και στον πτωχό, τόσο στον εγγράμματο όσο και στον απλοϊκό, στον ισχυρό όσο και στον αδύναμο, στο δίκαιο όσο και στον αμαρτωλό. Η δύναμη της προσευχής είναι τεράστια και περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο αυτή εκλύει το Άγιο Πνεύμα» (άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, διάλογος με το Μοτοβίλωφ).
   Συνήθως υψώνουμε το θέλημά μας απέναντι στο Θεό και, αν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά μας, δεν Τον συγχωρούμε εύκολα. Αν π.χ. πεθάνει το παιδί μου (έχω μια κόρη 11 μηνών, ονόματι Νεκταρία-Μαρία, εύχεστε γι’ αυτήν παρακαλώ), κινδυνεύω να μισήσω το Θεό. Εύκολα ο Θεός συγχωρεί τον άνθρωπο, δύσκολα νομίζω ο άνθρωπος συγχωρεί το Θεό που δεν κάνει το θέλημά του ή και που δεν τρέχει να τον προστατεύει συνεχώς, τον ίδιο ή τους αγαπημένους του.
   Όλη η εκκλησιαστική ζωή λοιπόν (που δεν είναι παρά προσευχή με διάφορες μορφές) ίσως υπάρχει για να με κάνει ικανό να συν-χωρήσω με το Θεό… Τα γήινα αιτήματά μας είναι ανθρώπινο να υπάρχουν (και στη θ. λειτουργία άλλωστε τα εκφράζουμε) αλλά είναι δευτερεύοντα. Γι’ αυτό και οι κλασικές προσευχές μας (πλην του Πάτερ ημών) αφήνουν το Θεό να ενεργήσει, δεν Του λένε τι να κάνει: “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”, “Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς”, “άγιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών” (αμήν) κ.τ.λ. που γνωρίζετε. Ευχαριστώ.
   • admin says:

     October 26, 2009 at 6:39 pm

     σας ευχαριστώ πολυ για τις πολύτιμες παρεμβάσεις που εμπλουτίζουν το blog. θελω μονο σημειώσω την “διαφορα” μας. μιλάτε σαν θεολόγος (πολυ σωστός) σε χριστιανό που ξέρει η τουλάχιστο αναγνωρίζει και σέβεται τις πηγές που αναφέρετε. αλλα ελάτε στη θέση μου. πως θα πείσετε εναν κινέζο που κάνει διδακτορικό, ανατράφικε σε καθαρά αθειστικό περιβάλον, να προσευχηθη λεγοντας του τι λεγει ο αγ. Σεραφειφ του σαρώφ, η ο γ. Σωφρόνιος (αγιος κατ΄εμε) η ο αγ. Χ, Υ? δεν τους ξέρει. δεν σημαίνουν τιποτε γιαυτον. μαλλον δε η επικληση τους εχει και αρνητικο αρχικα αποτελεσμα. εδω ειναι η μεγάλη δισκολία της ιεραποστολής. οτι πρεπει να μιλας απο το μηδεν. χωρις προυποθέσεις. πρεπει να ξέρεις πολλα, να διαβάζης πολλα, να τα κανης πολυ απλα -πολυ δυσκολο- να μην χρησιμοποιης εισαγωγικα, -δεν λετε τιποτα στον ακροατη- και κυρίως να μπης στην λογική του, και ετσι να μπορεσης να τον πεισης, να του δωσης καποιους λογους που θα μπορουσε να δεχτη να προσευχηιθη. βεβαια αν ο γραφων ειχε αγιοτητα ισως θα ηταν αλλοιως τα πραγματα, αλλα επειδη οχι μονο δεν εχει, αλλα … εχει το αντίθετο, τουλαχιστο προσπαθει να βρη λογους. και ισως αυτη να ειναι και η αναγκη και η αποστολη της εκκλησίας σημερα, να μιλαη πολυ απλα για τα βαθεια θεματα, πραγμα που νομίζω οτι δεν συνηθιζει να κανη. αλλωστε ειναι τρομερα δυσκολο. αλλα δεν υπαρχη αλλη επιλογή. δεν μπορουμε να μιλαμε μονο σε ακροατηρια ομαδοποιημενα, που καταλαβαινουν (η προσποιουνται συνειδηιτα η ασυνειδητα οτι καταλαβαινουν) και να μη μπορουμε να πεισουμε το παιδί μας, η τον μεταναστη. σε μια πολη δωσανε σε κινέζο που ηθελε να γινη ορθόδοξος βιβλιο με τις διαφορές ορθοδόξων καθολικων για βιβλίο-κατηχησης !!!! ειναι σχιζοφρενικό!!!! ο καυμένος ο κινέζος δεν ηξερε τιποτα για χριστιανισμό!!!! αυτο λεει πολλα. το σχόλιο μου απευθύνεται σε αδελφό και συνεργατη, σε σας, οχι για να σχολιάση αρνητικά τα γραφόμενα σας αλλα να μοιραστη με σας που αγαπατε την ιεραποστολη την μεγαλη πρακτική δυσκολία του θεολογικού λογου στους λαους. και οπως γνωριζετε δεν ειναι καθολου αστειο να μιληση κανεις σε αγιορειτες , πολυ περισσοτερο σε μενα που ειμαι μονο μηχανικός με ρασσα, οχι αγιορειτης , απλα αναξιος ιερέας. η χαρη του θεου δεν δημιουεγει καστες και επαγγελματίες και συντεχνίες, αλλα το Πνευμα οπου θελει πνει. πνει στην καθολική εκκλησια!!!! ενας παπουτσης στην αλεξανδρεια διδασκε τον μ. αντώνιο….και φυσικα θα μνημονευω και το παιδακι σας μαζι με σας και οσα ονοματα μου στείλετε.
2. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

   October 26, 2009 at 6:54 am

   Επίσης, η προσευχή για τους άλλους συμβάλλει στην ενότητα των πάντων εν Χριστώ.
   Κάποια στιγμή όλοι θα πεθάνουμε. Σκοπός της Εκκλησίας δεν είναι, νομίζω, να θεραπεύσει μια ασθένεια, ζητώντας ένα θαύμα π.χ., αλλά να θεραπεύσει τη μεγάλη “ασθένεια” (το θάνατο) παρέχοντας αιώνια ζωή. Για την αδυναμία μου λοιπόν, ζητά και θεραπεία των γήινων ασθενειών μου, όμως, κι αν θεραπευτούν, κάποτε θα πεθάνω ούτως ή άλλως. Αν όχι από μιαν αιτία, από μιαν άλλη αιτία.
   Και πάλι, δεν ακυρώνεται η αξία του αιτήματος για τον αδελφό μου, ούτε όμως και ο Θεός χρειάζεται “συνήγορο”. Αλλά νομίζω πως το κυριότερο είναι αυτό, ότι δένεται περισσότερο ο άνθρωπος με τον άλλο και με το Θεώ εν Χριστώ. Εκείνος που προσεύχεται για μένα, ενώνεται με μένα. Μια αναφορά πάλι στον π. Σωφρόνιο: γράφει χαρακτηριστικά στον Μπάλφουρ “τον τάδε μήνα δεν ήσαστε καλά, γιατί ένιωσα άσχημα όταν προσευχόμουν για σας” (Αγώνας θεογνωσίας). “Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται για τον κόσμο, νιώθει ένα βαρύ νέφος να τον πλακώνει” (Περί προσευχής).
   Αυτό βέβαια το νέφος, που δημιουργήθηκε από την κακία μας, μπορεί να το φωτίσει κάπως ένας δίκαιος με την προσευχή του. Εγώ μπορεί να αποκρούω τη θεία χάρη, αλλά εκείνος να την ελκύσει για μένα. Και όσο προσεύχεται και επιμένει ταπεινά, τόσο δικαιότερος γίνεται (δηλ. “αγαπητικότερος”) και τόσο προοδεύει προς τον παράδεισο. Κ.ο.κ.
3. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

   October 26, 2009 at 9:25 pm

   Σας ευχαριστώ, πάτερ μου. Καλώς με επαναφέρετε στην πραγματικότητα. Θα κάνω ωστόσο ακόμη μια προσπάθεια να… “υπερασπιστώ” τα παραπάνω.
   Ο γ. Σωφρόνιος είναι προφανώς άγνωστος στους Κινέζους, αλλά εδώ τον χρησιμοποιώ ως παράδειγμα ενός ανθρώπου που έφτασε στην ενότητα των πάντων μέσω της προσευχής. Το ίδιο, ο άγ. Σεραφείμ είναι μια παρόμοια περίπτωση. Αν αφαιρέσουμε όλους τους μεγάλους διδασκάλους μας, που από εμπειρία ξέρουν πού οδηγεί κάθε πράξη ή κατάσταση, πώς θα μιλήσουμε; Μόνο θεωρητικά;
   Θεωρητικά μπορεί να βρούμε πολλά καλά επιχειρήματα ή όμορφες σκέψεις για να υποστηρίξουμε το ένα ή το άλλο, όμως πώς θα φανεί στην πράξη η αλήθεια; Όλοι οι άνθρωποι, σε όλους τους τομείς του επιστητού, αναφέρονται στους προ αυτών και στους θεμελιωτές και διδασκάλους του τομέα τους… Ασφαλώς και οι Κινέζοι κάνουν το ίδιο, είτε είναι μηχανικοί είτε επιχειρηματίες είτε αστροφυσικοί είτε οτιδήποτε άλλο… Αστοφυσική χωρίς Χώκιν κάνει κανείς;
   Παρ’ όλα αυτά, επειδή ασφαλώς ξέρετε καλύτερα (αφού ζείτε και αγωνίζεστε εκεί, συν Θεώ), ας αφήσουμε τις αναφορές σε άλλους. Συνοψίζω το ταπεινό σκεπτικό μου: η προσευχή, νομίζω ότι: α) όταν γίνεται για μένα, ανοίγει τον εσωτερικό μου εαυτό για να εισέλθει η θεία χάρις, δηλαδή η αγαθοποιός ενέργεια του Θεού, που μεταμορφώνει τον άνθρωπο σιγά σιγά σε θείο ον (άγιο -πράγμα που τρόπον τινά ταυτίζεται με τον παράδεισο), β) όταν είναι για άλλον ή άλλους σμβάλλει στην ενότητα των πάντων εν Χριστώ, πράγμα που επίσης ισοδυναμεί με σοβαρή πρόοδο στον ίδιο σκοπό -τη σωτηρία. Γράφω ενότητα “εν Χριστώ”, γιατί ενότητα μπορεί να βιώσει κάποιος και κάνοντας διαλογισμό. Εμάς όμως μας ενδιαφέρει η ενότητα εν Χριστώ, στην οποία κέντρο της ενότητας δεν είμαι εγώ, αλλά ο Άλλος (Χριστός). Διότι, αν το κέντρο της ενότητας είμαι εγώ, τότε δεν υπάρχει πραγματική ενότητα (όλα τα συνοψίζω σε μένα, δεν βγαίνω από μένα, παραμένω ως έχω).
   Όλα αυτά βέβαια με δισταγμό. Εύχομαι να μη σας ζαλίζω χωρίς λόγο φλυαρώντας άσκοπα… Νιώθω βέβαια ότι δεν απευθύνομαι μόνο σε σας, αλλά και σε όλους τους επισκέπτες του μπλογκ. Σας ευχαριστώ και πάλι. Διατελώ με απέραντη ΑΓΑΠΗ και ΣΕΒΑΣΜΟ. Συγχωρέστε με.
   • admin says:

     October 28, 2009 at 3:24 pm

     σας ευχαριστώ και εγω που συμβάλετε με τον διαλογο στην καλυτερη κατανοηση των συνθηκών της ιεραποστολης. με την ευκαιρια των λεγομένων σας τονιζω οτι , δεν ανέφερα ουτε εννοησα ποτα οτι η εκκλησία θα αρνηθει της πηγές της και γενοκότερα την θεολογική παράδοση. αυτο που τόνισα – και που δεν γινεται ισως κατανοητό στην ελλάδα- ειναι οτι δεν αρκει η αναφορά των πηγών αλλα η επεξηγηση τους, και μάλιστα με γλώσσα συγχρονη και απλη πραγμα που απαιτει τεραστια προσπαθεια. δεν αρκει να λέμε ποιος ειπε κατι, αλλα τι εννουσε, πως μπορω να το καταλαβω καλυτερα, και να το εφαρμοσω ει δυνατόν.
     δεν ειπα ποτε οτι η πιστη η γενικότερα η θεολογία ειναι φιλοσοφικό δημιουργημα . ομως η θεολογία χρειαζεται να εκφραστη , να γινη κατανοητη και ιδιαιτερα στην ιεραποστολη να γινη ελκυστικη. και δεν προκειται να γινη ελκυστικη , ουτε ποιμαντικα αλλα ουτε και θεολογικα ειναι σωστο η θεολογία να ειναι μια συλλογη αποφθεγμάτων και ρητων πατερων, αλλα η εκφραση , η αναλυση , η κατα το δυνατόν κατανοηση της εμπειρίας της εκκλησιας , με την βοηθεια της σκεψης των πατερων βεβαια και μεσα στην λειτουργικη ζωη.
     νομίζω οτι ακομα και στην ελλαδα υπαρχει προβλημα στην γλωσσα της εκλησία, στην γλωσσα που χρησιμοποιει για να προσεγγιση τον συχρονο ανθρωπο. σιγουρα δεν μπορει να ειναι συλλογη αποφθεγματων.
     και επιπλεον φανταστητε την θέση μου. μιλαω μεσω του διαδικτυου με ενα κινεζο που κανει διδακτορικο σε ευρωπαικη χωρα και που ειναι αθεος. δεν καταλαβαινει τι ειναι ο θεος ουτε οτι ειναι αναγκη να προσευχεται. για καποιους λογους που δεν μπορω να αναφερω , αν πειθόταν θα ηθελε να γινη ορθόδοξος. τι να του πω? να προσευχεσαι γιατι ετσι λεει ο αγ. σεραφειμ η ο αγ. συμεών ο νεος θεολόγος? δεν δουλευει και δεν δουλεψε αυτο, πειστεψτε με.
     ο ανθρωπος ανατραφηκε στην κομμουνιστικη κινα, η ζωη γιαυτον ειναι μια ρουτινα. ξερει οτι θα πεθανη και ειναι συμβιβασμενος με αυτο και τοι δεν υπαρχει τιποτα παραπερα. λοιπον?
     αλλα νομίζω οτι η καρδια του ανοιξε για πρωτη φορα οταν του ειπα, οτι ειναι συνυπευθυνος για ολα και για ολους. δεν το ειχε σκεφτη. το δεχτηκε . και αργοτερα συμφωνησε. (και αυτο που του ειπα δεν ειναι ορθόδοξο? δεν ειναι η θεολογια του ευαγγελιου, του αγ. μαξιμου του ομολογητου, μεχρι τον ντοστογιεφσκι?- δεν αναφερω περισσοτερες πηγες διοτι τους ξερετε καλυτερα απο μενα-ομως αυτα δεν μπορευσα να του τα πω) και για πρωτη φορα ισως αρχιση να προσευχεται. να προσευχεται που? σε ποιον? αυτα ειναι τα επομενα βηματα στην σκεψη. το θεμα ειναι να αγγιχτη η καρδία του. μετα βλεπουμε, κανει και ο θεος τη δουλεια του. το μικρο μου αρθρο ειναι βασικα η συνομιλία μου με αυτον τον κινεζο , και η αμοιβή μου αυτες οι σκεψεις. με βοηθα να κατανοω πως σκεφτονται οι αλλοι, και βεβαια δεν σκεφτονται οπως οι χριστιανοι διοτι αλλοιως ανατραφηκαν.
     επιτρεψτε μου να πω χαριν αστειοτητος οτι αλλο πατρολογια και αλλο πατροπληξια. το δευτερο πιστευω εχει βασανίσει πολυ την εκκλησια σημερα.
     δεν γνωριζω εσεις πως προσεγγιζετε τα παιδια του σχολειου, νομιζω διδασκετε θρησκευτικα. τι τους λετε? βεβαια ξερω οτι εχετε και καποιο προγραμμα που υποχρεωτικα πρπει να ακολουθησετε, αλλακαι παλι τα παιδια που εχουν το διαδικτυο συνεχεια, ειναι πολιτικοποιημενα, κτλ δεν θα αρκουνται στο ΠΟΙΟΣ ειπε κατι, αλλα θα ζητανε το ΤΙ ειπε ΠΩς το εννοουσε, και τελος παντων ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ να το κανω ΕΓΩ.
     αν εχετε τετοιες εμπειριες θα ηταν πολυτιμες για μενα και το μπλογκ αυτο.
     και σας παρακαλω μη ζητατε συγνωμη συνεχεια. για ποιο λογο? με φερνετε σε δυσκολη θεση, δεν εχω καμια αυθεντια , ενας απλος παπας ειμαι και με συγνωμες δεν κανουμε διαλογο
     σας ευχαριστω για την συνεισφορα
4. Μιχαήλ Μανωλόπουλος says:

   October 28, 2009 at 6:04 pm

   “Δεν αρκεί να λέμε ποιος είπε κάτι, αλλά τι εννοούσε, πως μπορώ να το καταλάβω καλυτέρα, και να το εφαρμόσω ει δυνατόν.”

   “Η κατά το δυνατόν κατανόηση της εμπειρίας της εκκλησίας , με την βοήθεια της σκέψης των πατέρων βέβαια και μέσα στην λειτουργική ζωή.”

   Νομίζω πως τα δύο αυτά αποσπάσματα περιέχουν μια σκέψη που είχα διατυπώσει παλιότερα: Αν κάποιος πλησιάσει την εκκλησία (φυσικά υπάρχει το ερώτημα πως μπορεί να γίνει αυτό), ένας τρόπος κατανοήσεως κάποιων αληθειών Της είναι ο βιωματικός. Είναι σημαντικό λοιπόν ο ενδιαφερόμενος να παρακολουθεί και να συμμετέχει στο μέτρο του δυνατού στην ζωή της μικρής σας κοινότητας.
   Θεωρώ επίσης ότι ο προβληματισμός του blog είναι απαραίτητος και για τους έλληνες καθηγητές θεολόγους αφού πολλά παιδιά (και ελληνάκια) προέρχονται από οικογένειες χωρίς εκκλησιαστική παιδεία.
   • admin says:

     October 28, 2009 at 9:10 pm

     το θεμα ειναι οτι ΔΕΝ υπαρχει ενδιαφερόμενος. αυτο προσπαθω να κανω κατανοητό με το μπλόγκ αυτό. οπως δεν υπαρχει ενδιαφερόμενος στην ελλάδα για ταοισμό πχ. η για βουδισμόκυλ. ο ενδιαφερόμενος ειναι ΕΥΚΟΛΟΣ, εχει κανει ηδη το πρωτο βημα. ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ—ΜΗ—ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ? πως θα του κινήσω το ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ? αυτο νομιζω οτι στην ελλαδα ΔΕΝ μπορουν να το συνειδητοποιησουν οι ανθρωποι. λοιπόν ΔΕΝ ενδιαφέρονται. και ειναι φυσικό. εχουν παραδόσεις , θρησκειες κτλ. τι θα με συμβουλευατε λοιπον να κανω?
     επισης η εκκλησια δεν ειναι ακριβως βιωματικη. δεν δινει σημασια στα βιωματα. αυτο αρχισε απο τον Αυγουστίνο που αρχισε να γραφη τα προσωπικα του βιωματα, διμιουργοντας κατα αυτον τον τροπο μια ψυχολογική και ατομικη σχεση με τον θεο που δεν ακολουθηθηκε απο τους πατερες της ανατολης που αντιθετως απεφυγαν τον βιωματικο τροπο, και εγραψαν για τον εκκλησιολογικο-λειτουργικο τροπο. ακομα και τα κειμενα του αγ συμεων του ν.θεολογου η του π.σωφρονίου δεν ειναι βασικα βιωματικά εργα αλλα κατ΄εξοχήν εκκλησιολογικα και δογματικα οπου τους -ξεφεύγουν- καποια προσωπικα στοιχεια. ειχει γραψει γιαυτο και ο αειμνηστος π.Ι.Ρωμανίδης και ο σεβ Περγαμου κ.Ζιζιουλας . ομως σας ευχαριστω που θετετε το θεμα διοτι θα πρεπει να συνειδητοποιησουν στην ελλαδα την πραγματικότητα που ζω εδω.
     και ευχαριστω αγαπητε φιλε και συνεργάτη , για το οτι τα σχόλια σας , ισως γινουν αφορμη να αρχισουν στην ελλαδα να σκεφτονται οτι μπορει και να ΜΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ στην ελλαδα τα παιδια και οι μετανάστες , και ακομα χειροτερα να ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ την εκκλησια σκανδαλιζμένοι πολλες φορες (και οχι αδικα) με την εικονα που τους παρουσιαζει. πιστευω οτι η ιεραποστολη μας θυμίζει την αναγκη να προσεγκισουμε τον κοσμο και οχι να το θεωρουμε αυτονοητο οτι ο κοσμος θα ελθη σε μας. η ελλαδικη ορθοδοξη αυταρεσκεια ειναι επικινδυνη για την εκκλησια. και ο χριστός αλλωστε δεν πηγε στο ναο του σολωμοντος να περιμενει τους πιστους (εκει ηταν η θεση του) αλλα πηγε στα σπιτια τους να τους βρη, ακομα σε πορνες και τελωνες…… αισθανομαι πολυ πικρα οταν διαπιστωνω ποσο λιγο μπορουμε να μιλησουμε σε εναν που ΔΕΝ ενδιαφερεται…….
5. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

   October 28, 2009 at 10:30 pm

   Ενδιαφερόμενοι στην Ελλάδα για ταοϊσμό, βουδισμό και ολα τα συναφή υπάρχουν άφθονοι – αντίθετα, το ενδιαφέρον για την ορθοδοξία λιγοστεύει, αν και τελευταία ίσως κι αυτό αναζωπυρώνεται κάπως, συν Θεώ.
   Δεν παρανόησα τα λόγια σας στην πρώτη απάντησή σας, αγαπητέ μου π. Ιωνά. Μην ανησυχείτε γι’ αυτό. Σας ευχαριστώ πάντως για τις επόμενες -πολύ χρήσιμες όντως- διευκρινίσεις σας (και… παύω τις συγγνώμες).
   Θα λάβω τώρα το θάρρος να απαντήσω στην ερώτησή σας, αλλά κάπως μακροσκελώς. Στα παιδιά του σχολείου (μόνο στους μαθητές λυκείου) αναφέρομαι πολλές φορές σε αγίους, όμως αφού αρχικά τους παρουσιάσω το θέμα της αγιότητας, τουλάχιστον όπως το κατανοώ με την ταπεινή μου σκέψη (η μεταμόρφωση εν Χριστώ). Αλλιώς δεν καταλαβαίνουν καθόλου τι είναι άγιος.
   Είχα γράψει και κάτι, πολύ απλοϊκό, το οποίο δημοσιεύεται εδώ: http://vardavas.blogspot.com/2009/09/1.html.
   Το νόημά του συνοψίζεται στις αρχικές φράσεις, που είναι:

   “Καθώς ο άνθρωπος προχωρά σε μια προσωπική σχέση ταπεινής αγάπης με το Θεό, διαποτίζεται από τη θεία χάρη (την αγαθή ενέργεια του Θεού), «αλλοιώνεται» και, από τον τρόπο ύπαρξης του ανθρώπου που ξέρουμε (το δικό μας), περνάει σε ένα άλλο επίπεδο ύπαρξης, που ονομάζεται «καινή κτίσις», δηλαδή καινούργια δημιουργία (απόστολος Παύλος, Β΄ προς Κορινθίους, 5, 17, προς Γαλάτας, 6, 15 κ.α.). Η κατάσταση αυτή ονομάζεται «πρωτόκτιστον κάλλος», γιατί, κατά το χριστιανισμό, ταυτίζεται με το επίπεδο, στο οποίο θα είχαν φτάσει οι πρωτόπλαστοι, αν δεν είχαν διακόψει τη σχέση τους με το Θεό με σκοπό να γίνουν οι ίδιοι θεοί, αν δηλαδή δεν είχαν διαπράξει το προπατορικό αμάρτημα.
   Ο άνθρωπος που φτάνει στο σημείο αυτό γίνεται «όμοιος με το Θεό» (πραγματοποιεί το περίφημο «καθ’ ομοίωσιν») και χαρακτηρίζεται «άγιος».
   Άγιος είναι ο άνθρωπος που έχει ανοιχτεί διάπλατα απαντώντας ναι στο αιώνιο προσωπικό αγαπητικό κάλεσμα του Τριαδικού Θεού και έτσι έχει γίνει ο ίδιος θεός –δεν είναι πλέον κοινός άνθρωπος. Είναι θεός σε όλα εκτός από τη θεϊκή ουσία (παραμένει άνθρωπος για τα άλλα όντα, δεν είναι «ο Θεός τους», αντίθετα με τον άνθρωπο που θεοποιεί τον εαυτό του απομακρυσμένος απ’ το Θεό). Χώρος και χρόνος δεν έχουν πλέον απόλυτη σημασία γι’ αυτόν, δε συνιστούν δεσμευτικές συνθήκες. Και, το κυριότερο, είναι ενωμένος με τα άλλα όντα (ανθρώπους και μη), μπορεί να τα καταλαβαίνει, να επικοινωνεί και να συνεργάζεται μ’ αυτά –έχει θεραπεύσει τη διάσπαση που προκάλεσε στην ανθρώπινη ψυχή και σε όλη την κτίση το προπατορικό αμάρτημα.”

   Στη συνέχεια του άρθρου γίνεται αναφορά στη σχέση των αγίων με την κτίση, τα ζώα κ.τ.λ., στο θαυματουργικό χάρισμα και πώς αναφέρεται ήδη στην Αγ. Γραφή κ.τ.λ.
   Πιθανόν αυτά όλα να είναι εντελώς ακατάλληλα για την ιεραποστολή στον κινεζικό κόσμο. Απλώς τα παραθέτω.
   Αναφέρω επίσης στους μαθητές μου ότι υπάρχει μια “νοερά επιστήμη” γνώσης του Θεού, αυτή που περνάει από τα στάδια κάθαρση της καρδιάς, φωτισμός του νου και θέωση. Με την επιστήμη αυτή ο άνθρωπος φτάνει σε βέβαιη γνώση του Θεού (ανοίγοντας την καρδιά του προς τη θεία Χάρη). Σταγόνες τέτοιας γνώσης (χαραμάδες απ’ όπου περνάνε ακτίνες της θ. χάριτος) μπορεί να βιώσει κάθε άνθρωπος που προσεύχεται πονώντας από αγάπη για κάποιον άλλο, π.χ. η μάνα ή η γιαγιά για το παιδί ή εγγόνι της, επομένως δεν είναι προνόμια μιας ιδιαίτερης “τάξης” (”εκκλησιαστικών”) ανθρώπων.
   Σταματώ εδώ τη φλυαρία μου. Ολα αυτά νομίζω πως Θεού θέλοντος κεντρίζουν το ενδιαφέρον των μαθητών, τηρουμένων των αναλογιών φυσικά, που όμως οπωσδήποτε έχουν κάποια “προπαιδεία”, έστω το μίνιμουν. Υπάρχουν όμως και μη ορθόδοξοι (ιδίως παιδιά μεταναστών), που επίσης δείχνουν να ενδιαφέρονται. Βέβαια υπάρχουν και ενστάσεις από πλευράς τους, ζητούν “αποδείξεις” κ.τ.λ. Δόξα τω Θεώ.
   • admin says:

     October 29, 2009 at 12:49 am

     ομως θεωρειτε δεδομένη την πίστη στο θεό, οπως γράφετε “ο άνθρωπος προχωρά σε μια προσωπική σχέση ταπεινής αγάπης με το Θεό” . το θεωρειτε δεδομένο. τι θα λεγατε ομως οταν ο αλλος σας ελεγε ¨ΠΟΙΟΝ ΘΕΟΝ? δεν πιστευω σε θεο. τοτε τι θα του απαντουσατε ? πιστεψε τοτε και τα ξαναλεμε? ο συλλογισμος σας ειναι καπως ενας κυκλος. αν δεν υπαρχη θεος δεν στεκει. και επισης ΔΕΝ ισχυει για οποιονδηποτε θεο αλλα μονο για τον εν τριαδι θεο. ο συλλογισμος σας ειναι τελικα μια ταυτολογια. στην ελλαδα βεβαια οι μαθητες λογω του περιβαλλοντος δεν το καταλαβαινουν , αλλωστε ..απο μυαλο δεν … φημιζονται….. ΕΔΩ ΟΜΩΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΣΟΥ ΛΕΝΕ , ΜΑ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΘΕΟ. τι κανουμε τοτε?
6. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

   October 28, 2009 at 10:37 pm

   Πρέπει να διευκρινίσω ότι οι ιδιότητες των αγίων που αναφέρω για το χώρο, το χρόνο κ.τ.λ. είναι σαφώς (ως γνωστόν) δευτερεύουσες συνεπειες της “καλής αλλοίωσης” που υφίστανται. Δεν εννοώ πως είναι ο σκοπός ούτε η επιδίωξή τους (βέβαια τέτοιες ιδιότητες έχουν και οι ασκητές της Ανατολής, όπως έχετε γράψει παλαιότερα – αυτό όμως δεν με προβληματίζει πια, γιατί ξέρω τώρα ότι δεν είναι το σημαντικό, ούτε συνιστά από μόνο του “απόδειξη” αληθείας, πράγμα που εξηγώ στα παιδιά). Αυτό που ενδιαφέρει την ορθοδοξία είναι η ένωση με το θεό εν Χριστώ, όχι τα “χαρίσματα”, απλώς τα χαρίσματα έρχονται στη συνέχεια όταν και όπως ο Θεός το θέλει.
7. Μιχαήλ Μανωλόπουλος says:

   October 29, 2009 at 5:37 am

   Νομίζω ότι το πρώτο βήμα είναι του άλλου, ίσως είναι τελικά υπόθεση του Θεού όχι δική μας. Το ζητούμενο είναι να είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε τον άλλο. Το βίωμα το αντιλαμβάνομαι σε αντίθεση με την κατανόηση της αλήθειας μέσω ενός φιλοσοφικού νού. Ξέρω ότι δεν είναι “in” θεολογικά η ψυχολογική πλευρά της θρησκείας, νομίζω όμως ότι δεν πρέπει να παραμελείται έστω και αν το εκκλησιαστικό γεγονός την υπερβαίνει.
   Μιχ. Μανωλόπουλος
8. IOANNIS MAVROUDIS says:

   October 29, 2009 at 7:24 pm

   “ΜΑ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΘΕΟ. τι κανουμε τοτε?”
   Tότε π. Ιωνά δείξτε του το παρακάτω (αν ξέρει αγγλικά) και ρωτήστε τον: Πιστεύει ότι κάποιος πάνσοφος Δημιουργός “σχεδίασε” έτσι το σύμπαν ώστε να υπάρξει ζωή ανώτερων όντων (άνθρώπων)σ’αυτόν τον “προνομιούχο πλανήτη” ή ότι συνέπεσε η μία στίς 10 εις την 99ή πιθανότητα? Άν σας απαντήση το δεύτερο, τότε αφήστε τον στο έλεος του Θεού και μόνο να προσεύχεσθε γι’ αυτόν.
   The Incredible Design of the Earth and Our Solar System
   by Rich Deem
   “Modern astronomers are learning more about the motions they observe and uncovering some astonishing examples of chaotic behavior in the heavens. Nonetheless, the long term stability of the solar system remains a perplexing, unsolved issue.” 1
   (Ivars Peterson. 1993. Newton’s Clock: Chaos in the Solar System)
   INTRODUCTION
   The universe, our galaxy, our Solar System and the Earth-Moon double planet system demonstrate some remarkable evidence of intelligent design. Taken separately, each characteristic is highly improbable by random chance. When taken together, the probability is so small as to be impossible – by random chance. The alternative explanation, design by an intelligent Creator is a more realistic explanation. Either way, one must admit that we are a product of a miracle – either a miracle of chance or a miracle of design. Let’s look at a few of the improbable highlights for the design of the earth and our Solar System.
   Unique location in our galaxy – co-rotation radius
   Milky Way Galaxy (reconstructed) (NASA/JPL-Caltech/R. Hurt (SSC/Caltech)
   The Sun and our Solar System have been located in a stable orbit within our galaxy for the last 4.5 billion years. This orbit lies far from the center of our galaxy and between the spiral arms. The stability of our position is possible because the sun is one of the rare stars that lies within the “galactic co-rotation radius.” Typically, the stars in our galaxy orbit the center of the galaxy at a rate that differs from the rate of the trailing spiral arms. Thus, most stars located between spiral arms do not remain there for long, but would eventually be swept inside a spiral arm. Only at a certain precise distance from the galaxy’s center, the “co-rotation radius,” can a star remain in its place between two spiral arms, orbiting at precisely the same rate as the galaxy arms rotate around the core ( Mishurov, Y.N. and L. A. Zenina. 1999. Yes, the Sun is Located Near the Corotation Circle. Astronomy & Astrophysics 341: 81-85.). Why is it important that we are not in one of the spiral arms? First, our location gives us a view of the universe that is unobstructed by the debris and gases found in the spiral arms. This fact allows us to visualize what the Bible says, “The heavens declare the glory of God.” If we were within the spiral arms, our view would be significantly impaired. Second, being outside the spiral arms puts us in a location that is safer than anywhere else in the universe. We are removed from the more densely occupied areas, where stellar interactions can lead to disruption of planetary orbits. In addition, we are farther from the deadly affects of supernovae explosions. The 4+ billion year longevity of life on earth (the time needed to prepare the planet for human occupation) would not have been possible at most other locations in our galaxy.
   Medvedev, M.V. and A. L. Melott. 2007. Do extragalactic cosmic rays induce cycles in fossil diversity? Astrophys. J. 664: 879-889 (arXiv:astro-ph/0602092v3).
   Unique stabilization of the inner solar system
   A recent study reveals some unusual design in our solar system. With the continuing growth in the capabilities and sophistication of computer systems, scientists are gaining the ability to model the dynamics of the Solar System and ask “what if” questions regarding the presence and size of planets. The presence of Jupiter is required to allow advanced life to exist on the Earth (see below). However, Jupiter’s large mass (along with the other gas giants) has a profound destabilizing effect upon the inner planets. In the absence of the Earth-moon system, the orbital period of Jupiter sets up what is called resonance over the period of 8 million years. This resonance causes the orbits of Venus and Mercury to become highly eccentric, so much so, that eventually the orbits become close enough so that there would be a “strong Mercury-Venus encounter.” Such an encounter would certainly lead to the ejection of Mercury from the Solar System, and an alteration of the orbit of Venus. In doing the simulations, the scientists learned that the stabilizing effect of the Earth-moon requires a planet with at least the mass of Mars and within 10% of the distance of the Earth from the Sun. The authors of the study used the term “design” twice in the conclusion of their study:
   Our basic finding is nevertheless an indication of the need for some sort of rudimentary “design” in the solar system to ensure long-term stability. One possible aspect of such “design” is that long-term stability may require that terrestrial orbits require a degree of irregularity to “stir” certain resonances enough so that such resonances cannot persist. (Innanen, Kimmo, S. Mikkola, and P. Wiegert. 1998. The earth-moon system and the dynamical stability of the inner solar system. The Astronomical Journal 116: 2055-2057.)
   Unusually circular orbit of the earth
   The unique arrangement of large and small planetary bodies in the solar system may be required to ensure the 4+ billion year stability of the system. In addition, it is readily apparent from the cycle of ice ages that the earth is at the edge of the life zone for our star. Although the earth has one of the most stable orbits among all the planets discovered to date, its periodic oscillations, including changes in orbital eccentricity, axial tilt, and a 100,000-year periodic elongation of Earth’s orbit, results in a near freeze over (Kerr, R. 1999. Why the Ice Ages Don’t Keep Time. Science 285: 503-505, and Rial, J.A. 1999. Pacemaking the Ice Ages by Frequency Modulation of Earth’s Orbital Eccentricity. Science 285: 564-568.). According to Dr. J. E. Chambers, simulations of planetary formation “yield Earth-like planets with large eccentricities (e ~ 0.15),” whereas the Earth has an e value of 0.03. He goes on to say, “Given that climate stability may depend appreciably on e, it could be no coincidence that we inhabit a planet with an unusually circular orbit.” (Chambers, J. E. 1998. How Special is Earth’s Orbit? American Astronomical Society, DPS meeting #30, #21.07) With this new information, it seems very unlikely that stable planetary systems, in which a small earth-like planet resides in the habitable zone, exist in any other galaxy in our universe. This does not even consider the other design parameters that are required for life to exist anywhere in the universe.
   Axial tilt and eccentricity of orbit
   The earth is titled on its axis at an angle of 23.5°. This is important, because it accounts for the seasons. Two factors impact the progression of seasons. The most important is the location of land masses on the earth. Nearly all of the continental land mass is located in the Northern Hemisphere. Since land has a higher capacity to absorb the Sun’s energy, the earth is much warmer when the Northern Hemisphere is pointing towards the Sun. This happens to be the point at which the earth is farthest from the Sun (the aphelion of its orbit). If the opposite were true, the seasons on the earth would be much more severe (hotter summers and colder winters). For more information, see Aphelion Away! from the NASA website.
   The presence of an “impossibly” large moon
   The earth has a huge moon orbiting around it, which scientists now know 1) did not bulge off due to the earth’s high rotational speed and 2) could not have been captured by the earth’s gravity, due to the moon’s large mass. For further explanations, see “The scientific legacy of Apollo” (2). The best explanation (other than outright miracle) for the moon’s existence is that a Mars-sized planet crashed into the earth around 4.25 billion years ago (the age of the Moon). As you can imagine, the probability of two planets colliding in the same solar system is extremely remote. Any “normal” collision would not have resulted in the formation of the moon, since the ejecta would not have been thrown far enough from the earth to form the moon. The small planet, before it collided with the earth, must have had an unusually elliptical orbit (unlike the orbit of any other planet in the Solar System), which resulted in a virtual head-on collision. The collision of the small planet with the earth would have resulted in the ejection of 5 billion cubic miles of the earth’s crust and mantle into orbit around the earth. This ring of material, the theory states, would have coalesced to form the moon. In addition, the moon is moving away from the earth (currently at 2 inches per year), as it has been since its creation. If we calculate backwards we discover that the moon must have formed just outside the Roche limit, the point at which an object would be torn apart by the earth’s gravity (7,300 miles above the earth’s surface). A collision which would have ejected material less than the Roche limit would have formed only rings around the earth. Computer models show that a collision of a small planet with the earth must have been very precise in order for any moon to have been formed at all (coincidence or design?). (see What If the Moon Didn’t Exist?, by Neil F. Comins, professor of Astronomy and Physics).
   Unusually thin atmosphere
   Why is the moon important to life on earth? The collision of the small planet with the earth resulted in the ejection of the majority of the earth’s primordial atmosphere. If this collision had not occurred, we would have had an atmosphere similar to that of Venus, which is 80 times that of the earth (equivalent to being one mile beneath the ocean). Such a thick atmosphere on Venus resulted in a runaway greenhouse affect, leaving a dry planet with a surface temperature of 800°F. The earth would have suffered a similar fate if the majority of its primordial atmosphere had not been ejected into outer space. In fact, the Earth is 20% more massive than Venus and further away from the Sun, both factors of which should have lead to a terrestrial atmosphere much thicker than that of Venus. For some strange reason, we have a very thin atmosphere – just the right density to maintain the presence of liquid, solid and gaseous water necessary to life (coincidence or design?).
   Slowing rotation makes advanced life possible
   The moon has had other beneficial affects on the earth. Scientists now know that the earth originally had a rotational period of eight hours. Such a rapid rotational period would have resulted in surface wind velocities in excess of 500 miles per hour. The gravitational tug of the moon over the last 4+ billion years has reduced the rotation period of the earth to 24 hours (likewise, the gravitational attraction of the earth on the moon has reduced its rotational period to 29 days). Needless to say, winds of 500 miles per hour would not be conducive to the existence of higher life forms (coincidence or design?).
   Van-Allen radiation shield is unique to Earth
   Another fortuitous result of the collision of the Mars-sized planet with the Earth is the presence of the Earth’s large and heavy metallic core. In fact, the Earth has the highest density of any of the planets in our Solar System. This large nickel-iron core is responsible for our large magnetic field. This magnetic field produces the Van-Allen radiation shield, which protects the Earth from radiation bombardment. If this shield were not present, life would not be possible on the Earth. The only other rocky planet to have any magnetic field is Mercury – but its field strength is 100 times less than the Earth’s. Even Venus, our sister planet, has no magnetic field. The lack of a magnetic field on Venus is thought to have resulted in the planet losing virtually all of its water through stripping by the solar wind (see Venus: Express dispatches from Nature). For more information on the magnetosphere, see NASA’s What is the Magnetosphere? and Space Weather on Mars. The Van-Allen radiation shield is a design unique to the Earth (coincidence or design?).
   Unique continental crust and tectonic activity
   Recent evidence tells us that the earth is unique in many ways, even compared to the other rocky planets in our Solar System. In a recent study (3), Dr. Roberta Rudnick says that the earth has a unique continental crust, which is different from any other planet in our Solar System (even Venus, our “sister planet”). The mechanisms which resulted in this unique continental crust is not entirely certain as she stated, “Perhaps the greatest dilemma facing those interested in understanding how the continents formed is their composition.” However, the earth’s crust is much thinner (4 km) than that of Venus (30 km). Tectonic processes cannot happen with such thick plates. If most of the crust of the earth had not been blown away during the formation of the moon, the earth would have no continents, but would be completely covered by water (see The Moon And Plate Tectonics: Why We Are Alone from spacedaily.com). The tectonic processes which recycle the crust are extremely important in maintaining life on our planet by recycling minerals and nutrients (coincidence or design?).
   All other earth-sized planets will be either deserts or waterworlds
   Scientists now know that planets like the earth, with large amounts of both water and land, are virtually impossible to form. Large planets do not form continents because the increased gravity prevents significant mountain and continent formation. Earth-sized planets completely flood, and any land formed is eroded by the seas in a short period of time (in the absence of tectonic activity, which results only from the effects of the formation of the moon). Smaller planets lack tectonic activity, so would have no land masses, but would be completely covered with water. According to Dr. Nick Hoffman of La Trobe University, Melbourne Australia:
   “Around countless stars in our galaxy, and innumerable galaxies through space there will surely be Terrestrial planets, yet they will not be Earth-like. They will not have glistening Silver Moons orbiting silently through space around them, but only small dull rocks whizzing in orbit. The worlds will be, almost without exception, waterworlds.” (Venus – What the Earth would have been like from spacedaily.com)
   Reduction of greenhouse gases with increasing solar luminosity
   Another study points out the uniqueness of the earth in maintaining temperatures suitable for life over a period of at least 3.5 billion years. At the formation of the Solar System (about 4.5 billion years ago) the Sun was approximately one third less luminous than it is now (known from studies of stellar burning rates). Scientists have postulated that certain greenhouse gases must have been present at higher concentrations to prevent the earth from becoming a frozen planet. In a recent study (”Atmospheric carbon dioxide concentrations before 2.2 billion years ago” published in December, 1995 in Nature) Drs. Rye, Kuo, and Holland have determined (by sampling ancient rocks) that carbon dioxide levels could not have been high enough to compensate for the lower solar luminosity. The presence of other greenhouse gases, such as ammonia and methane is also problematical, since it is known that the earth possessed an oxidative atmosphere even at four billion years ago (4). In addition, 1) ammonia is extremely sensitive to solar ultraviolet radiation and 2) ammonia at levels needed to influence the earth’s temperature would have prevented photosynthetic organisms from fixing nitrogen (i.e., protein, DNA and RNA synthesis would have been prevented). Fossil evidence indicates that photosynthetic organisms have been present on the Earth for at least 3.5 billion years. Methane has similar problems to ammonia, in that it is sensitive to solar ultraviolet radiation in an oxidative atmosphere. The problem remains unresolved, but some unique design must have existed to prevent the Earth from becoming a planet frozen solid in ice (early on) or a sweltering inferno (now) (coincidence or design?).
   At least part of the design for the removal of greenhouse gases may have been answered by a recent study. It seems that life itself (and rather remarkable life, at that) may have been responsible for keeping the earth from turning into a scorched planet like Venus. Scientists have discovered a methane metabolizing Archea in the extreme pressures of deep sea sediments. It is estimated that these bacteria-like organisms consume 300 million tons of methane each year, which prevent the Earth from turning into a furnace. According to Kai-Uwe Hinrichs, a biogeochemist at the Woods Hole Oceanographic Institution in Massachusetts and one of the authors of the study, “If they hadn’t been established at some point in Earth’s history, we probably wouldn’t be here.” According to an analysis of the study:
   “…on early Earth, these microbes might have been even more significant. Atmospheric scientists have suggested that methane levels in the atmosphere may have been 1000 times higher than they are today, created initially by volcanoes and later by methane-producing microbes (Science, 25 June 1999, p. 2111). At first, this methane may have been beneficial, creating a greenhouse effect that kept the planet from freezing. But if the rise in methane had gone unchecked, Earth might have become too hot for life, as Venus is today.” (Zimmer, C. 2001. ‘Inconceivable’ Bugs Eat Methane on the Ocean Floor. Science 293: 418-419.)
   The need for Jupiter-sized planets at 5 AU from its star
   We have already discussed the destabilizing effects of large planets in our Solar System. However, these large bodies are required for life to exist on the Earth. A recent study implicates Jupiter as the indirect cause of oceans on the earth. Several studies have concluded that comets brought water to the earth. However, there are problems with this theory. The water on the earth contains 150 ppm deuterium, or heavy hydrogen, which is five or six times the deuterium-to-hydrogen ratio found in the sun and in the solar nebula gas. In addition, it’s only about a third of the deuterium-to-hydrogen ratio measured in comets Halley, Hyakutake, and Hale-Bopp. However, the ratio of deuterium-to-hydrogen in meteorites is similar to that seen in the Earth’s oceans. Scientists have hypothesized that the presence of Jupiter sent large amounts of water-containing meteorites into the inner Solar System soon after it was forming. It is also possible that Jupiter was also responsible for sending the Mars-sized planet that formed the moon. What is unique is that Jupiter-sized planets are not found as far out as 5 AU in other stellar systems. In fact, nearly all large planets have been found to be closer to their stars than the earth is to the Sun (which would remove all rocky planets in the habitable zone from those systems). For more information, see Only Solar Systems With Jupiters May Harbor Life (from spacedaily.com).
   Despite having been responsible for the shower of meteors that pelted the early earth, Jupiter is now our great protector and is responsible for collecting and ejecting a large proportion of the comets that enter into orbit around the Sun (e.g., comet Shoemaker-Levy). Without Jupiter life on Earth at this time would be difficult or impossible due to the large number of cometary collisions (approximately 1,000-10,000 times more collisions) with the Earth (5). There have been many large planets found around other stars recently, but none of these planets are far enough away from their star (most orbit at a position comparable to Mercury) to stabilize the orbits of planets in the zone that can support life or protect these inner planets from cometary bombardment. The presence of Jupiter-like planets in the universe is a rare event. According to Dr. Peter D. Ward of the University of Washington, “All the Jupiters seen today [31 to date] are bad Jupiters. Ours is the only good one we know of. And it’s got to be good, or you’re thrown out into dark space or into your sun.” (See Rare Earth: Why Complex Life is Uncommon in the Universe, click for review). Is this coincidence or design?
   CONCLUSION
   The following table (”Uniqueness of the galaxy-sun-earth-moon system for life support”) is based upon the assumption that life is based upon carbon. As you are probably aware, there has been speculation that life might be based upon boron or silicon (mainly in Hollywood productions, such as Star Trek). However, these elements do not form very long-chained compounds, which would make any form of life based upon these elements virtually impossible (6).
   Life based upon carbon requires that water exist in the liquid state (a very narrow range of 100°C). For practicality, this range is even more narrow. There are a few bacteria which can exist near the boiling point, but they are very specialized. Nearly all other life forms must exist below a temperature of 50°C. This is the major constraint on the system, which requires stabile galaxies (spirals only) stabile stars (eliminating all large or small stars and all binary systems, which most stars are part of), stabile planetary orbits (orbital eccentricity must be small), exact rotational characteristics (long rotational periods will lead to too widely varying temperatures, short ones to high winds).
   The table below lists the parameters required for a planet to be able to sustain life. Individually, the probabilities of occurrence of each parameter are not particularly impressive. The fact that all of these parameters are found on the Earth is extremely impressive, indicating an extreme deviation from random chance. The probability values below are ones obtained from that observed in the universe as a whole.
   ________________________________________
   Uniqueness of the Galaxy-Sun-Earth-Moon System for Life Support
   1. galaxy size (9) (p = 0.1)
   if too large: infusion of gas and stars would disturb sun’s orbit and ignite deadly galactic eruptions
   if too small: infusion of gas would be insufficient to sustain star formation long enough for life to form
   2. galaxy type (7) (p = 0.1)
   if too elliptical: star formation would cease before sufficient heavy elements formed for life chemistry
   if too irregular: radiation exposure would be too severe (at times) and life-essential heavy elements would not form
   3. galaxy location (9) (p = 0.1)
   if too close to dense galaxy cluster: galaxy would be gravitationally unstable, hence unsuitable for life
   if too close to large galaxy(ies): same result
   4. supernovae eruptions (8) (p = 0.01)
   if too close: radiation would exterminate life
   if too far: too little “ash” would be available for rocky planets to form
   if too infrequent: same result
   if too frequent: radiation would exterminate life
   if too soon: too little “ash” would be available for rocky planets to form
   if too late: radiation would exterminate life
   5. white dwarf binaries (8) (p = 0.01)
   if too few: insufficient fluorine would exist for life chemistry
   if too many: orbits of life-supportable planets would be disrupted; life would be exterminated
   if too soon: insufficient fluorine would exist for life chemistry
   if too late: fluorine would arrive too late for life chemistry
   6. proximity of solar nebula to a supernova eruption (9)
   if farther: insufficient heavy elements would be attracted for life chemistry
   if closer: nebula would be blown apart
   7. timing of solar nebula formation relative to supernova eruption (9)
   if earlier: nebula would be blown apart
   if later: nebula would not attract enough heavy elements for life chemistry
   8. parent star distance from center of galaxy (9) (p = 0.2)
   if greater: insufficient heavy elements would be available for rocky planet formation
   if lesser: radiation would be too intense for life; stellar density would disturb planetary orbits, making life impossible
   9. parent star distance from closest spiral arm (9) (p = 0.1)
   if too small: radiation from other stars would be too intense and the stellar density would disturb orbits of life-supportable planets
   if too great: quantity of heavy elements would be insufficient for formation of life-supportable planets
   10. z-axis range of star’s orbit (9) (p = 0.1)
   if too wide: exposure to harmful radiation from galactic core would be too great
   11. number of stars in the planetary system (10) (p = 0.2)
   if more than one: tidal interactions would make the orbits of life-supportable planets too unstable for life
   if fewer than one: no heat source would be available for life chemistry
   12. parent star birth date (9) (p = 0.2)
   if more recent: star burning would still be unstable; stellar system would contain too many heavy elements for life chemistry
   if less recent: stellar system would contain insufficient heavy elements for life chemistry
   13. parent star age (9) (p = 0.4)
   if older: star’s luminosity would be too erratic for life support
   if younger: same result
   14. parent star mass (10) (p = 0.001)
   if greater: star’s luminosity would be too erratic and star would burn up too quickly to support life
   if lesser: life support zone would be too narrow; rotation period of life-supportable planet would be too long; UV radiation would be insufficient for photosynthesis
   15. parent star metallicity (9) (p = 0.05)
   if too little: insufficient heavy elements for life chemistry would exist
   if too great: radioactivity would be too intense for life; heavy element concentrations would be poisonous to life
   16. parent star color (9) (p = 0.4)
   if redder: photosynthetic response would be insufficient to sustain life
   if bluer: same result
   17. H3+ production (23) (p = 0.1)
   if too little: simple molecules essential to planet formation and life chemistry would never form
   if too great: planets would form at the wrong time and place for life
   18. parent star luminosity (11) (p = 0.0001)
   if increases too soon: runaway green house effect would develop
   if increases too late: runaway glaciation would develop
   19. surface gravity (governs escape velocity) (12) (p = 0.001)
   if stronger: planet’s atmosphere would retain too much ammonia and methane for life
   if weaker: planet’s atmosphere would lose too much water for life
   20. distance from parent star (13) (p = 0.001)
   if greater: planet would be too cool for a stable water cycle
   if lesser: planet would be too warm for a stable water cycle
   21. inclination of orbit (22) (p = 0.5)
   if too great: temperature range on the planet’s surface would be too extreme for life
   22. orbital eccentricity (9) (p = 0.3)
   if too great: seasonal temperature range would be too extreme for life
   23. axial tilt (9) (p = 0.3)
   if greater: surface temperature differences would be too great to sustain diverse life-forms
   if lesser: same result
   24. rate of change of axial tilt (9) (p = 0.01)
   if greater: climatic and temperature changes would be too extreme for life
   25. rotation period (11) (p = 0.1)
   if longer: diurnal temperature differences would be too great for life
   if shorter: atmospheric wind velocities would be too great for life
   26. rate of change in rotation period (14) (p = 0.05)
   if more rapid: change in day-to-night temperature variation would be too extreme for sustained life
   if less rapid: change in day-to-night temperature variation would be too slow for the development of advanced life
   27. planet’s age (9) (p = 0.1)
   if too young: planet would rotate too rapidly for life
   if too old: planet would rotate too slowly for life
   28. magnetic field (20) (p = 0.01)
   if stronger: electromagnetic storms would be too severe
   if weaker: planetary surface and ozone layer would be inadequately protected from hard solar and stellar radiation
   29. thickness of crust (15) (p = 0.01)
   if greater: crust would rob atmosphere of oxygen needed for life
   if lesser: volcanic and tectonic activity would be destructive to life
   30. albedo (ratio of reflected light to total amount falling on surface) (9) (p = 0.1)
   if greater: runaway glaciation would develop
   if less: runaway greenhouse effect would develop
   31. asteroid and comet collision rates (9) (p = 0.1)
   if greater: ecosystem balances would be destroyed
   if less: crust would contain too little of certain life-essential elements
   32. mass of body colliding with primordial earth (9) (0 = 0.002)
   if greater: Earth’s orbit and form would be too greatly disturbed for life
   if lesser: Earth’s atmosphere would be too thick for life; moon would be too small to fulfill its life-sustaining role
   33. timing of above collision (9) (p = 0.05)
   if earlier: Earth’s atmosphere would be too thick for life; moon would be too small to fulfill its life-sustaining role
   if later: Earth’s atmosphere would be too thin for life; sun would be too luminous for subsequent life
   34. oxygen to nitrogen ratio in atmosphere (25) (p = 0.1)
   if greater: advanced life functions would proceed too rapidly
   if lesser: advanced life functions would proceed too slowly
   35. carbon dioxide level in atmosphere (21) (p = 0.01)
   if greater: runaway greenhouse effect would develop
   if less: plants would be unable to maintain efficient photosynthesis
   36. water vapor quantity in atmosphere (9) (p = 0.01)
   if greater: runaway greenhouse effect would develop
   if less: rainfall would be too meager for advanced land life
   37. atmospheric electric discharge rate (9) (p = 0.1)
   if greater: fires would be too frequent and widespread for life
   if less: too little nitrogen would be fixed in the atmosphere
   38. ozone quantity in atmosphere (9) (p = 0.01)
   if greater: surface temperatures would be too low for life; insufficient UV radiation for life
   if less: surface temperatures would be too high for life; UV radiation would be too intense for life
   39. oxygen quantity in atmosphere (9) (p = 0.01)
   if greater: plants and hydrocarbons would burn up too easily, destabilizing Earth’s ecosystem
   if less: advanced animals would have too little to breathe
   40. seismic activity (16) (p = 0.1)
   if greater: life would be destroyed; ecosystem would be damaged
   if less: nutrients on ocean floors from river runoff would not be recycled to continents through tectonics; not enough carbon dioxide would be released from carbonate buildup
   41. volcanic activity (26)
   if lower: insufficient amounts of carbon dioxide and water vapor would be returned to the atmosphere; soil mineralization would be insufficient for life advanced life support
   if higher: advanced life would be destroyed; ecosystem would be damaged
   42. rate of decline in tectonic activity (26) (p = 0.1)
   if slower: crust conditions would be too unstable for advanced life
   if faster: crust nutrients would be inadequate for sustained land life
   43. rate of decline in volcanic activity (9) (p = 0.1)
   if slower: crust and surface conditions would be unsuitable for sustained land life
   if faster: crust and surface nutrients would be inadequate for sustained land life
   44. oceans-to-continents ratio (11) (p = 0.2)
   if greater: diversity and complexity of life-forms would be limited
   if smaller: same result
   45. rate of change in oceans-to-continents ratio (9) (p = 0.1)
   if smaller: land area would be insufficient for advanced life
   if greater: change would be too radical for advanced life to survive
   46. distribution of continents (10) (p = 0.3)
   if too much in the Southern Hemisphere: sea-salt aerosols would be insufficient to stabilize surface temperature and water cycle; increased seasonal differences would limit the available habitats for advanced land life
   47. frequency and extent of ice ages (9) (p = 0.1)
   if lesser: Earth’s surface would lack fertile valleys essential for advanced life; mineral concentrations would be insufficient for advanced life.
   if greater: Earth would experience runaway freezing
   48. soil mineralization (9) (p = 0.1)
   if nutrient poorer: diversity and complexity of lifeforms would be limited
   if nutrient richer: same result
   49. gravitational interaction with a moon (17) (p = 0.1)
   if greater: tidal effects on the oceans, atmosphere, and rotational period would be too severe for life
   if lesser: orbital obliquity changes would cause climatic instabilities; movement of nutrients and life from the oceans to the continents and vice versa would be insufficient for life; magnetic field would be too weak to protect life from dangerous radiation
   50. Jupiter distance (18) (p = 0.1)
   if greater: Jupiter would be unable to protect Earth from frequent asteroid and comet collisions
   if lesser: Jupiter’s gravity would destabilize Earth’s orbit
   51. Jupiter mass (19) (p = 0.1)
   if greater: Jupiter’s gravity would destabilize Earth’s orbit 9
   if lesser: Jupiter would be unable to protect Earth from asteroid and comet collisions
   52. drift in (major) planet distances (9) (p = 0.1)
   if greater: Earth’s orbit would be destabilized
   if less: asteroid and comet collisions would be too frequent for life
   53. major planet orbital eccentricities (18) (p = 0.05)
   if greater: Earth’s orbit would be pulled out of life support zone
   54. major planet orbital instabilities (9) (p = 0.1)
   if greater: Earth’s orbit would be pulled out of life support zone
   55. atmospheric pressure (9) (p = 0.1)
   if smaller: liquid water would evaporate too easily and condense too infrequently to support life
   if greater: inadequate liquid water evaporation to support life; insufficient sunlight would reach Earth’s surface; insufficient UV radiation would reach Earth’s surface
   56. atmospheric transparency (9) (p = 0.01)
   if greater: too broad a range of solar radiation wavelengths would reach Earth’s surface for life support
   if lesser: too narrow a range of solar radiation wavelengths would reach Earth’s surface for life support
   57. chlorine quantity in atmosphere (9) (p = 0.1)
   if greater: erosion rate and river, lake, and soil acidity would be too high for most life forms; metabolic rates would be too high for most life forms
   if lesser: erosion rate and river, lake, and soil acidity would be too low for most life forms; metabolic rates would be too low for most life forms
   58. iron quantity in oceans and soils (9) (p = 0.1)
   if greater: iron poisoning would destroy advanced life
   if lesser: food to support advanced life would be insufficient
   if very small: no life would be possible
   59. tropospheric ozone quantity (9) (p = 0.01)
   if greater: advanced animals would experience respiratory failure; crop yields would be inadequate for advanced life; ozone-sensitive species would be unable to survive
   if smaller: biochemical smog would hinder or destroy most life
   60. stratospheric ozone quantity (9) (p = 0.01)
   if greater: not enough LTV radiation would reach Earth’s surface to produce food and life-essential vitamins
   if lesser: too much LTV radiation would reach Earth’s surface, causing skin cancers and reducing plant growth
   61. mesospheric ozone quantity (9) (p = 0.01)
   if greater: circulation and chemistry of mesospheric gases would disturb relative abundance of life-essential gases in lower atmosphere
   if lesser: same result
   62. frequency and extent of forest and grass fires (24) (p = 0.01)
   if greater: advanced life would be impossible
   if lesser: accumulation of growth inhibitors, combined with insufficient nitrification, would make soil unsuitable for food production
   63. quantity of soil sulfur (9) (p = 0.1)
   if greater: plants would be destroyed by sulfur toxins, soil acidity, and disturbance of the nitrogen cycle
   if lesser: plants would die from protein deficiency
   64. biomass to comet-infall ratio (9) (p = 0.01)
   if greater: greenhouse gases would decline, triggering runaway freezing
   if lesser: greenhouse gases would accumulate, triggering runaway greenhouse effect
   65. quantity of sulfur in planet’s core (9) (p = 0.1)
   if greater: solid inner core would never form, disrupting magnetic field
   if smaller: solid inner core formation would begin too soon, causing it to grow too rapidly and extensively, disrupting magnetic field
   66. quantity of sea-salt aerosols (9) (p = 0.1)
   if greater: too much and too rapid cloud formation over the oceans would disrupt the climate and atmospheric temperature balances
   if smaller: insufficient cloud formation; hence, inadequate water cycle; disrupts atmospheric temperature balances and hence the climate
   67. dependency factors (estimate 100,000,000,000)
   68. longevity requirements (estimate .00001)
   Total Probability = 1:10@99
   Click here to see these parameters in table format.
   Updated List of parameters
   ________________________________________
   Taken from Big Bang Refined by Fire by Dr. Hugh Ross, 1998. Reasons To Believe, Pasadena, CA.
   ________________________________________
   By putting together probabilities for each of these design features occurring by chance, we can calculate the probability of the existence of a planet like Earth. This probability is 1 chance in 1099. Since there are estimated to be a maximum of 1023 planets in the universe (10 planets/star, see note below), by chance there shouldn’t be any planets capable of supporting life in the universe (only one chance in 1076). Design or random chance?
   Don’t we ALL believe in miracles?
   ________________________________________
   Note: This is most likely a huge over estimate. In a recent survey of globular cluster 47 Tucanae, scientists found zero extrasolar planets out of 37,000 stars searched (Astronomers Ponder Lack of Planets in Globular Cluster from the Hubble Space Telescope).
   • admin says:

     October 29, 2009 at 8:21 pm

     pros IOAN. MAYR. το προβλημα ειναι οτι διαφωνω ριζικα στο σημειο αυτο. δεν θα τον αφησω καθολου στο ελεος του θεου!!!! το θα το χασω εγω , εστω και το ελαχιστο που εχω…. ο χριστός ειναι ο ερχόμενος, ο μη σταματων, αυτος που δεν τα παραταη μεχρι να ξεψυχηση ο ανθρωπος. και ο ιερεας του πρεπει να μην τα παραταη. και να διαβάζη πολυ.
     και να απογοητευεται, και να συνεχίζη.
     και αυτα που γραφετε, ακομα κιαν ακομα τα πιστεψη ΔΕΝ αποτελουν αποδειξη αλλα ΕΝΔΕΙΞΗ. και υπαρχουν και αλλες ενδειξεις εκτος βεβαια απο την ανθρωπικη αρχη που περιγραφετε. το θεμα ειναι να πουμε οτι ο χριστιανισμος ειναι ΣΥΜΒΑΤΟΣ με αυτες. αλλα χαιρω που τωρα μπαινετε στο νοημα για το ποσο δισκολη ειναι η ιεραποστολη σε μορφωμενους και πλουσιους λαους, και ποσο πτωχα επιχειρηματα εχουμε. και που θελει διαβασμα πολυ , να μη χρησιμοποιεις μονο την ανθρωπικη αρχη, αλλα και την φιλοσοφία, την ηθικη, κυριως πριν του μιλησης να μαθης ΠΩΣ σκεπτεται, τι πιστευει, ποια ειναι τα αδυνατα σημεια (πχ βουδισμου κτλ) και κυριως να συνειδητοποιησω την ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΔΥΑΜΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΩ, ΤΗΝ ΦΤΩΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ, ΤΗΝ ΕΛΛΕΨΗ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΟΥ , το να ζητησω συγνωμη απο τον θεο για την μη αποτελεσματικότητα μου, και την τεμπελιά μου, και την ελλειψη επαγγελματικοτητος, ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΕΓKΑΤΑΛΗΨΗΣ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ , γιατι τοτε το εχασες και συ, αλλα ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ. το να λεμε τον αφηνω στο ελεος του θεου σημαινει οτι δικαιωνω τον εαυτο μου, οτι εφυγε η ευθύνη απο πανω μου, ενω στην πραγματικότητα που πεφτει βαρυτερη….. ταπεινα σασ παρακαλω μην δινετε σε αλλους αυτη την συμβουλη για την ευκολη λυση
9. Μιχαήλ Μανωλόπουλος says:

   October 30, 2009 at 5:26 pm

   Ίσως παραβιάζω ανοικτές πόρτες. Το πλησίασμα του Κινέζου μπορεί να γίνει αντικείμενο προβληματισμού της μικρής σας κοινότητας. Οι ευρωπαίοι (σλάβοι κλπ) καταθέτουν την γνώμη τους που έχει βαρύτητα στο μέτρο που γνωρίζουν τους Κινέζους. Οι ορθόδοξοι Κινέζοι ή γενικότερα οι χριστιανοί πιστοί, πως προσελκύσθησαν στην πίστη.
10. Δημήτρης says:

    October 31, 2009 at 5:04 am

    π. ΙΩΝΑ ΧΑΙΡΕΤΑΙ & ΕΦΡΑΙΝΕΤΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΚΑΙ ΕΠΙΠΟΝΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΠΟΤ ΚΑΝΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΑΚΡΙΝΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΟΜΩΣ ΜΙΑ ΘΕΡΜΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΩΝ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ? ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΥΘΥΝΗΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΑ ΜΕΤΟΠΙΣΘΕΝ ΤΗΣ ΙΕΡΠΟΣΤΟΛΗΣ . ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΕΝ ΠΡΑΞΗ ΑΡΩΓΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ .
    ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΓΑΠΗ
    ΔΗΜΗΤΡΗΣ
11. IOANNIS MAVROUDIS says:

    November 2, 2009 at 7:20 pm

    π. Ιωνά, α) τότε πώς ερμηνεύετε το του αποστόλου Παύλου “αιρετικόν…μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού” ?
    β) το του Κυρίου “και ος αν μη δεξηται υμας μηδε ακουση τους λογους υμων εξερχομενοι εξω της οικιας η της πολεως εκεινης εκτιναξατε τον κονιορτον των ποδων υμων” ?
    γ)Το να προσεύχεται κάποιος για κάποιον δεν είναι εύκολη λύση. Η προσευχή είναι το δυσκολότερο έργο κατά τους πατέρες ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.
    • admin says:

      November 3, 2009 at 10:32 pm

      pros I. M. λυπαμαι που καλουμαι σε τετοιο διαλογο για να δικαιωθουν αποψεις που ειναι εκτος του πνευματος της ιεραποστολης , και της εκκλησιας . και δεν εχω τον χρονο να κανω debate μαζι σας , ειμαι εδω και παρακαλω τον θεο να με αξιωση να πεθανω εδω, τιποτα αλλο. ομως σεβομενος την ερωτηση σας, παρα την ριζικη μου διαφωνια με το πνευμα του προηγουμενου σχολιου σας, σας λεγω 1. οι κινεζοι δεν ειναι αιρετικοι , ειναι αθεοι η πιστευουν αλλες θρησκειες κτλ 2. ο κυριος ειπε αυτο, αλλα δεν το ειπε για τους αποστολους αλλα κυριως για την τυχη των πολεων που δεν θα δεχονταν την χαρη του θεου και το μυνημα του ευαγγελιου. αλλα οι αποστολοι οπως ειδαμε και αυτοι που τους ακολουθουν οχι μονο δεν εφυγαν ποτε μονοι τους , αλλα ΕΜΕΙΝΑΝ μεχρι θανατου. το εφαρμοσαν ομως οταν ΤΟΥΣ ΕΔΙΩΞΑΝ βιαιως οπως βλεπουμε Acts 13:50 . και πια αλλωστε ηταν η ζωη τους? γραφει πολυ καθαρα ο αποστολος παυλος για το ποια ειναι η μοιρα των αποστολων να υποφερουν και να πεθαινουν τελικα ποτιζοντας με το αιμα τους την νεα εκκλησια. εγω βεβαια δεν ειμαι αξιος για τετοιο , ειμαι αμαρτωλος , εδω εχουμε ελευθερια και δημοκρατια, μονο ψυχολογικους πειρασμους εχω και .. ελλειψη χρηματων να χτισω εκκλησια.
      οταν ερμηνευουμε το ευαγγελιο , κοιταμε να δουμε το πως το καταλαβε και το εφαρμοσε η εκκλησια. και ειναι πολυ φανερο απο ολη την ιστορια της εκκλησιας οτι , φυσικα ο κοσμος ΔΕΝ θελει το ευαγγελιο οπως λεγει ο Ιωαννης, αλλα και οτι φυσικα οι εργατες του ευαγγελιου μενουν και τελικα ΑΞΙΩΝΟΝΤΑΙ και μαρτυρικου θανατου και ποτε δεν τα παρατανε, δικαιωνοντας την ανευθυνότητα τους (την τεμπελια τους , την αγραμματοσυνη τους και την μη αγια ζωη τους ισως) με το να λενε ‘ ΕΓΩ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ!!!!!!διδαξα σωστα και ωραια αλλα δεν με ακουσαν , αρα ως γνησιος δουλος του θεου φευγω , γυριζω στην ελλαδα, εφαρμοζοντας το ευαγγελιο κατα γραμμα , ως πιστος χριστιανος….. -ΓΙΑΤΙ ΕΔΩ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΜΕ ΠΟΙΟΣ ΔΕΧΕΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ? ΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΔΕΧΤΗΚΕ ΧΩΡΙς ΑΙΜΑΙ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ? – (οταν ο μαθητης ειναι κακος δεν φταιει ο μαθητης φταιει ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ που δεν βρηκε τροπο να τον προσεγγιση. στην συγκεκριμενη περιπτωση ε, αντι να τιναξω την σκονη των παπουτσιων μου στο αεροδρομιο της ταιπει , θα ημουν πιο τιμιος αν με τα παπουτσια μου χτυπουσα το κεφαλι μου που δεν διαβασα , δεν προετοιμαστηκα, δεν προσευχηθηκα , δεν εργαστηκα, δεν αγαπησα οσο επρεπε οσο απαιτουσε η δουλεια, να φιλησω το χωμα και να ζητησω συγνωμη απο την εκκλησια και απο τους κινεζους που δν τα καταφερνω. ) νομιζω οτι ισως γνωριζετε μοναχους εν αναπαυσει και ησυχια διαβιουντας, γιατι δεν τους ρωτατε να σας πουν αν οντως παραιτουνται απο την μεριμνα των αιρετικων? εγω ομως , που ειμαι μοναχος , εστω και αμαρτωλος αλλα ειμαι μοναχος , και επειδη ειχα την τιμη να γνωρισω αληθινους μοναχους σε αληθινο περιβαλλον και με τις οποιες ανθρωπινες αδυναμιες τους , και οχι με φωτογραφιες, θα τολμουσα να σας πω οτι η εκκλησια ποτε δεν παραιτειται, και οτι γιαυτο γινεται κανεις μοναχος, για να προσευχεται για τους αιρετικους, τους αρνητες, τους αθεους κτλ που ειναι ολοι τους ΕΓΩ, ο εαυτος μου, τα κομματια του, που ειναι ΕΥΘΥΝΗ ΜΟΥ , διοτι αν ημουν καλυτερος κατι καλο θα εβλεπαν και θα τους επηρεαζε περισσοτερο απο τα λογια μου. δεν θα συνεχίσω την ματαια αυτη συζητηση, υπαρχει εντολη του θεου , πορευθεντες μαθητευσατε ΠΑΝΤΑ τα εθνη….και ευρισκομαι εδω με εντολη της εκκλησιας, και οπως ειπα η μονη μου φιλοδοξια ειναι να πεθανω εδω, ας κρατησουμε ο καθενας τις αποψεις του, σεβομαι τις δικες σας, ισως σε αλλα μπλογκς οι δικες σας να ειναι πιο ευπροσδεκτες.
12. Kalfountzos Fotios says:

    November 3, 2009 at 6:00 pm

    Νομίζω ότι και το παραμικρό χορταράκι αφήνει έναν αναστεναγμό όταν το πατάνε. Έτσι είναι και η προσευχή. Ένας αναστεναγμός του ανθρώπου που φτάνει στ’ αυτιά του Θεού κι εκείνος συγκαταβαίνει και βοηθάει. Όταν η κτίση οδυνάται και αναπέμπει δεήσεις προς τον ουρανό,σημαίνει συναγερμός από τους αγγέλους που ανεβάζουν τις προσευχές μας στον Κύριο. Είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για το επέκεινα, και μάλιστα όταν δεν έχει βιώματα.Όμως ελπίζω αυτή η εικόνα που δίνουμε εδώ κάτι να λέει στους αδελφούς για το τί μπορεί κανείς να πετύχει με την προσευχή.