τυχη προσευχη 1

χρειαζομαστε να παρουσιασουμε τον χριστιανισμο , την ορθοδοξια στους κινεζους , πραγμα που δεν εχει γινει τουλαχιστον επαρκως, μαλλον δεν εχει καν αρχιση με σοβαρο τροπο.γιαυτο ζηταω και τις δικές σας ιδέες και προτάσεις στο τοσο σοβαρό θεμα της τυχης, αρχίζω καποιο μικρο βιβλίο ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΧΡΟΝΟ ΚΙΝΕΖΟ, οχι για να τον πεισω οτι συμφωνα με την ορθόδοξη εκκλησια δεν ειναι σωστο αυτο που κανει , διοτι τι νοημα εχει? ΔΕΝ ειναι ορθόδοξος, αλλα να δωσουμε μια αλλη διασταση στην εννοια της τύχης και της τυχαιότητος.
ζητησα το κειμενο για την τυχη διοτι το βασικο μελημα των κινέζων και η κυρια θρησκευτικη τους εκφανση ειναι the manipulation of luck, χειραγωγηση της τυχης.. συχωριστε μου τα αγγλικα δεν προλαβαινω και … ξεχναω τα ελληνικα. δηλ ο κινεζος , επειδη δεν εχει την εννοια του προσώπου, – ειναι ενας καποιος μεσα σε μια δομη πχ, οικογένεια εργασια κτλ, ενας τροχος στην κοινωνικη μηχανη, υπαρχει ως μερος ενος συστηματος, – θεωρει οτι δεν εχει σημασια να διαλεχθη με καποιον -με τον θεο, η ακομα και με τον συνανθρωπο, δεν υπαρχει ο διαλογος οπως τον εννοουμε εμεις.
ο κοσμος για τον κινεζο ειναι ενα συστημα , που βεβαια δεν μπορεις να ελεγξης πληρως, αλλα ΑΝ ΞΕΡΗΣ πως να αλλαξης καποιες μεταβλητες, τοτε μπορει καποιο επερχόμενο κακό να γίνη μικροτερο , και καποιο καλό να γινη καλύτερο.
και πως ξέρεις τι θα γίνη? παρακολουθώντας και συσχετίζοντας στατιστικά διαφορα φαινόμενα – μερη του συστηματος. πχ πεταγμα πουλιών, ριψη αντικειμένων (μονα ζυγα, η αρχαια μέθοδος να βλέπουν τα ραγίσματα στα οστρακα χελωνων οταν τα ζεσταινουν , μεθοδους παρομοιες με τις δικές μας παλαια) με το καλο η κακό που συμβαινει στη ζωη.
βεβαια υποτιθεται οτι ΔΕΝ επηρεάζεις το συστημα, αλλα στην πραγμάτικοτητα ΕΛΠΙΖΕΙΣ να το επηρεασης. πχ. απο την ημερομηνία γεννησεως σου και αλλους συσχετισμους, ο μαντης θα σου δωση συμβουλη τι να κανης. αυτο ειναι η προσευχη για τον κινέζο. δηλ παω στον ναο, διοτι εκει εχει κατι το υπερφυσικο, που -περα απο την επιστημονική λογικη- μπορει να επηρεαση το μελλον μου, και δεν με πολυνοιαζει ΠΟΙΟΣ ειναι ο θεος αλλα τι φημίζεται οτι κανει.
του λεω λοιπον¨ αν με βοηθησης στο ταδε (διαγώνισμα, δουλεια, κτλ κτλ) θα σου δώσω ενα 10% η παραπάνω.
τελικα η ολη διαδικασία δεν εχει τοσο σχέση με καποιον θεο , αλλα με μεθόδους επηρεασμου της τυχης.
στην ερωτηση αφου ο μαντης γνωρίζει το μέλλον γιατι δεν αλλαζει το δικό του, πχ να μην περιμένη τον πελάτη για να βγάλη το μεροκάματο, μου απαντησαν οτι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ , αυτη ειναι η μοιρα του, να ειναι fortune teller μπορει μονο να γινη λιγο πλουσιότερος και να αποφύγη αρρωστειες κτλ.
στο κειμενο διαγραφονται πολυ ωραια καποια πραγματα
- το οτι ο χριστιανός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ , δηλαδη κομμενος απο τους αλλους.
αν ζηταω κατι απο τον θεο, δεν το κανω μόνο για το αποκλειστικό μου ατομικό οφελος, αλλα για μενα που ειμαι , συζυγος, παστερας, δασκαλος , παιδι κτλ μελος της κοινωνιας και μελος της εκκλησίας δηλ μελος των αλλων.
Αρα ζητάω απο τον θεο , ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ των αλλων σαν ενας εκπρώσωπος των αλλων, ποτε σαν ξεχωρισμένος απο τους αλλους που ειναι η υπαρξη μου.
και ζηταω ΓΙΑ ΤΟΥς αλλους, και αυτο ειναι καλο και για μενα.
γιαυτο και η τελευταια μου λεξη στην προσευχη ειναι οτι , ναι τελικα εμπιστευομαι τον θεο περισσοτερο απο την δικη μου λογικη που μου λεει οτι αυτο θα επρεπε να γινη. αλλωστε πιστη δεν ειναι μονο η αποδοχη υπαρξης του θεου (αυτη την εχει και ο διαβολος) αλλα η απολυτη εμπιστοσύνη στα καλα και κυρίως στα κακα στην ακατανόητη αγαπη του θεου.
και προσευχομαι επισης οχι μονο επειδη εχω προβλημα, αλλα επειδη πρεπει να ειμαι σε εγρηγορση, να μην αφησω τον θεο σε ησυχια για την αγάπη μου για τον κόσμο (αυτα ολα στο βιβλιο του κ. Σ.Αγουρίδη στην αναληση του πατερ ημων).
γιαυτο και οταν λεω ‘ κυριε Ιησου Χριστέ ελεησόν με’ δεν εννοω ποτε ΜΟΝΟΝ εμένα, αλλα εμένα που ειμαι οι άλλοι , ολοι οι αδελφοί μου . εγω αυτό εμαθα απο τον π. Πορφύριο. και μάλιστα πολύ το τόνιζε. οταν μας ζητησε καποιος να κανουμε κομποσκοινι για αυτόν, μας ξεκαθάρισε – σε ευλογη απορια δική μου- δεν θα λες κυριε ιησου χριστε ελέησον τον δουλο σου, αλλα ελέησον με, εμενα που ειναι αυτος, αυτον που ειναι εγω.
βεβαια ρωτηθηκα και πολυ λογικα, και γιατι να πω εγω στον θεο ποια ειναι η δουλεια του? αν δεν προσευχηθω , δεν θα κανη το χρέος του? ο θεος παντα το κάνη ειτε προσευχηθουμε ειτε οχι. αλλα μας θέλει , μαλλον μας κανει την τιμη να ειμαστε ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ. ακομα και η δευτερα παρουσία , γινεται κατα την διαρκεια μιας λειτουργίας στον ουρανο που συμμετέχουν οι παντες, και ολα, γινονται τελετουργικα, δοξολογικα με την συμμετοχη ολων.
και η λειτουργία που κανουμε, που ειναι copy αυτης της επουρανιας λειτουργιας , απαιτει την συμμετοχη μας. δεν ειναι ο παπας και ο ψαλτης (που πολλες φορες δινει δυστυχως παρασταση) θα ηταν πολυ ομορφο να ψελναμε ολοι μαζι , αλλωστε γινεται εδω και σε πολλες εκκλησιες, και ουτε μυστικες ευχές υπαρχουν- θα ηταν μαγεια- συμμετεχουμε ολοι στην θεια λειτουργια διοτι εχουμε ιερωσύνη λογω του χρισματος, αλλα σε διαφορετικη δουλια απο του παπα. δεν προσφερει μονο ο παπας αλλα ολοι μαζι, και τελικα δεν προσφερει τα τιμια δωρα ουτε ο παπας , αλλα ο ιδιος ο χριστος που χρησιμοποιει τα χερια του παπα και τα κορμια τα δικα μας , εστω κιαν στεκομαστε σαν θεατες , ετσι που καταντησαμε σημερα.
αλλα το προβλημα της τυχης θελει πολυ συζητηση, διοτι οι κινέζοι ΔΕΝ ειναι χριστιανοι, εγω κανω ισως το λάθος να τα γράφω εδω. θελει συζήτηση απο φιλοσοφική πλευρα, ηθική πλευρα κτλ.
και εδω θελω την βοηθει σας.
πχ. η τυχη εχει νακανη με την εννοια του χρόνου. που ειναι πολυ βασική για τον ανθρωπο.
πχ. υπαρχει βελος κατευθυνση του χρόνου? ειναι ο χρόνος ενα στατιστικό φαινόμενο?
απο την κβαντομηχανικη ξερουμε οτι στην πραγματικότητα παντα επηρεαζουμε οποιαδηποτε μετριση, τελικα αν δεν κοιταμε κατι δεν μπορουμε να πουμε αν υπαρχει η δεν υπαρχει.
το θεμα ειναι ποιο ειναι το κοστος αυτης της επίδρασης. δηλ. αν προσπαθω να αλλάξω την ροη των γεγονότων, πως επιδρα σε μενα? ασ πουμε μπορει να κερδίσω το λαχειο αλλα να γίνω περισσοτερο ατομιστής, οποτε σε μακρινη προοπτικη να ειναι σε βαρος μου.
αναφερω απλα ενα παραδειγμα για να σας δωσω αφορμες για περαιτερω σκεψεις και προτασεις.
αλλη ιδεα , που εχει σχεση παλι με το βελος του χρονου και την πρόβλεψη. αν υποθέσουμε οτι τα γεγονότα δεν ειναι πρωτα το Α και μετα το Β δηλ στην χρονικη σειρα απο το παρελθον προ στο μελλον αλλα ΚΑΙ το αντιθετο, δηλ απο το Μελλον στο παρον, (πράγμα που στην φυσική συμβαινει ) τοτε ισως μειώνεται η σημασία του να κερδίσω το λαχειο, και περισσοτερο σημαντικη ειναι η ολη μου ζωη, ο τροπος που προσδιορίζω τον εαυτό μου, σε αναφορα με τους αλλους, το θεο κτλ.
το θεμα ειναι τεράστιο και πολυ γόνιμο για σκέψεις και συζητησεις, εγω μερικές νυξεις εκανα ,περιμενοντας τις δικες σας σκεψεις και σχόλια που θα ανέβουν με ευγνωμοσύνη . ( δεν θα ανεβάσω σχολια του τυπου, ποσο συγκινηθικα, τι ωραια που τα λες , και τα παρομοια)
βοηθηστε να παρουσιασουμε με σοβαρότητα και συνεπεια το θέμα .

  • Share/Bookmark

Filed Under: καθημερινά

Tags:

Comments (21)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. π.Γρηγόριος says:

    Ευλογήται π.Ιωνά και καλή χρονιά.Σχετικά με την τύχη τίποτε δεν είναι τυχαίο για την ορθοδοξία,ακόμα και μιά τρίχα να πέσει απο το κεφάλι είναι μετρημένη απο τον Θεό,απο έναν Θεό όχι απρόσωπο ούτε αφηρημένο αλλά δημιουργό που μας γνωρίζει κατ’όνομα τον καθένα προσωπικά.

    Για να μπορέσει ένας Κινέζος να ασπαστεί την Ορθοδοξία πρέπει να έρθει σε ρήξη με πολλές αρχές της θρησκείας του που τον δένουν-απάτες του διαβόλου.Θα πρέπει πχ να απορίψει το γιν-γιάν.Δεν υπάρχει αυτό,στον Θεό της Αγάπης δεν υπάρχει κανένα απολύτως κακό,καμιά μίξη καλού κακού,αυτό μπορεί να υπάρξει στον άνθρωπο μέχρι με την χάρη του θεού καθαριστεί απο τα πάθη του,όχι όμως στον Θεό.

    Πρέπει να απορρίψει πχ την μετενσάρκωση-μετεμψύχωση.Αλλη μια διαβολική απάτη που εξασφαλίζει μια σίγουρη θέση στην κόλαση με την αναβλητικότητα προς μια ηθική ζωή.Μιά όμως είναι η ζωή κάθε ανθρώπου που ξεκινάει εδώ,όχι όμως για να τερματιστεί σε εναν εκούσιο πνευματικό θάνατο μετα απο χιλιάδες “ζωές” όπου το αποτέλεσμα και επιβράβευση είναι η εξαφάνιση,ενος απρόσωπου όντος-που ποσες μορφές υποτίθεται οτι έχει πάρει,και τι ακριβώς υπήρξε μετα απο χιλιάδες μετενσαρκώσεις είναι ένα καλό ερώτημα προς τις Ανατολικές φιλοσοφίες-μια εξαφάνιση-απορόφηση σε ενα επίσης αφηρημένο και απρόσωπο θείο…

    Οσο για τα θαύματα,καλό θα ήταν να πληροφορηθούν οι φίλοι μας στην Ασία την Αλήθεια,όσο και αν πονάει,γιατί πονάει να ανακαλύπτεις οτι έπεσες θύμα εξαπάτησης,οτι υπάρχει δηλαδή πνευματικός κόσμος πέρα απο αυτόν που γνωρίζουν.

    Ας μάθουν οτι οι ίδιες δυνάμεις που παρουσιάζονται στο πάνθεον τους,εχουν παρουσιαστεί σε όλους τους λαούς ανα τους αιώνες και προσπαθούν με διαφορες αποκαλύψεις σημεία και “θαύματα” απο την αρχαιότητα ως σήμερα να καπηλευτούν και να σφετεριστούν την Αλήθεια και τον Αληθινό Θεό,διαβάλλοντας και διαστρέφοντας.

    Προσωπικά θα τους μιλούσα για τον πνευματικό κόσμο των Αγγέλων και των δαιμόνων και το πώς οι δεύτεροι παρουσιάζονται απο την αρχαιότητα με κάθε μορφή για παραπλανήσουν τον ταλαίπωρο άνθρωπο,θα ξεκινούσα απο την αρχή της δημιουργίας οπου ο άνθρωπος υπήρξε σε κοινωνία με τον Θεό προσωπική,πως χάθηκε αυτό με την παρέμβαση του Διαβόλου καιτην σύμφωνη γνώμη των πρωτοπλάστων και θα εστίαζα στο πραγματικό νόημα αυτής της ζωής,που είναι όχι η εκμηδένιση,αλλά η επαναφορά του ανθρώπου στην ίδια προσωπική αγαπητική σχέση με τον Θεό-δημιουργό,για μια αιώνια αληθινή ζωή.Τότε θα μιλούσα για τον Χριστό και το έργο του,καθώς και για το πλήθος των μαρτύρων που με το αίμα τους σφράγισαν την Αλήθεια των λόγων Του…Δεν θα απέριπτα ούτε τα θαύματα τους,ούτε το πάνθεον τους απλώς θα τους έλεγα ότι έπεσαν θύματα απάτης και οι πνευματικές δυνάμεις που τους παρουσιάστηκαν δεν είναι θεοί αλλά απατεώνες-πνεύματα.Επίσης θα τόνιζα το αυτονόητο για εμάς τους Ορθοδόξους οτι δεν υπάρχει περίπτωση να τελέσει ούτε ένας απο τους “αγίους” τους “θαύμα” αν προσευχηθεί ενας ορθόδοξος στον Αληθινό θεό,εχει συμβεί πάμπολες φορές στην ιεραποστολή απο τα προ-Χριστιανικά χρόνια (Π.Δ) ως την Αφρική του σήμερα… Καλή συνέχεια στο δύσκολο έργο σας

    • admin says:

      σας ευχαριστω για την συνεισφορα σας, αλλα επιτρεψτε μου , περισσοτερο απο εσωτερικη αναγκη να μοιραστω με συμπρεσβυτερο τον πονο μου, να σας πω οτι πολυ ευκολα τα λετε πατερ μου…. το ας μαθουν, ας πληροφορηθουν κτλ… ειναι καλο για διαγγελμα απο μας για μας..δεν ειναι καθολου ευκολο να μαθουν… αυτοι που ξερουν τους… αγνοησαν…. θα τους μιλουσατε για τους αγγελους κτλ αλλα… δεν τους μιλατε!!! και απο που θα τους μιλουσατε? απο καποιον αμβωνα? κανεις δεν θα σας καταλαβαινε ουτε καν θα ασχολουταν μαζι σας….
      και παντα υπαχρει περιπτωση να γινουν θαυματα ακομα κιαν προσευχηθη ορθοδοξος. ο θεος ειναι ελευθερος να δραση οπως θελη. στο ονομα του χριστου αρκετοι καναν θαυματα στην καινη διαθηκη….
      να στε καλα και να μας θυμαστε στις προσευχες σας.

  2. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

    Μερικές σκέψεις επ’ αυτών.
    Η νοοτροπία των Κινέζων για τη “χρηστικότητα” της σχέσης με το θείο μου θυμίζει μια πολύ σοβαρή πτυχή της δικής μας αντίστοιχης σχέσης.
    Εκτός από τη σοφή και βαθιά πνευματικότητα των αληθινά μορφωμένων χριστιανών, υπάρχει και η λαϊκή θρησκευτικότητα, που αντιλαμβάνεται το Θεό ανθρωπομορφικά και Του μιλάει ευθέως, ζητώντας βοήθεια σε κάθε πτυχή της ζωής. Η θρησκευτικότητα της συχωρεμένης της γιαγιάς μου π.χ. έχει πολλές αδυναμίες και λάθη (και παρανοεί πολλά που ακούει στη θ. λειτουργία), αλλά επίσης έχει μια ιδιότυπη σοφία (αναγνωρίζει την αγάπη, την καλοσύνη, την εντιμότητα – και στο λαό θα βρεις πραγματικά πολλούς αγράμματους ανθρώπους με μεγάλη ανιδιοτελή αγάπη, συγχώρηση των εχθρών, άνθρωποι με καθαρή καρδιά, που μερικοί φτάνουν και σε υψηλές πνευματικές εμπειρίες βλέποντας αγίους κ.τ.λ.). Πολλά τέτοια βλέπουμε στα διηγήματα του μακαρίτη του Παπαδιαμάντη (ο Θεός να τον αναπαύσει). Ο λαός έχει πολλά πάθη και μεγάλη αγριότητα -κατάλοιπο της αρχαιότητας, αλλά και των πολέμων, της αδικίας, της σκληρής ζωής κ.τ.λ. όλων των γενεών- και συχνά η πίστη του είναι από φόβο, συχνά επίσης περιορίζεται στο να ζητήσει από το Θεό υγεία, καλή σοδιά, επιτυχία κ.τ.τ. και, αν δεν τα λάβει, βλαστημάει. Αλλά πέρα από τις αδυναμίες αυτές υπάρχει μια αγνότητα, που φαίνεται αποδεκτή από το Θεό, την Παναγία και τους αγίους, γι’ αυτό και βλέπουμε τόσα θαύματα.
    Βέβαια, οι Ορθόδοξοι κάνουμε και προσευχές για άλλους -έτσω πρόσωπα του φιλικού και οικογενειακού μας περιάλλοντος- αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό και για τον εαυτό μας. Συνεχώς ζητάμε από το Θεό την παρέμβασή Του για όλα. Και το ότι κάνουμε το σταυρό μας πριν πάμε στο γιατρό για εξέταση ή πριν τις εξετάσεις στο παν/μιο, τι είναι; Παράκληση για βοήθεια. Και στους πολέμους (και γι’ αυτό ψάλλουμε δοξολογία στις εθνικές επετείους, γι’ αυτό ψάλλουμε και το “Τη Υπερμάχω”). Έχουμε αγίους προστάτες π.χ., θαυματουργές εικονες, μεγάλα -παλλαϊκά- προσκυνήματα… Κάνουμε τάματα, προσφέρουμε πρόσφορο, αρτοκλασία, θυμίαμα, καντήλι (λάδι και φως), κερί, κάνουμε αγιασμό κάθε πρωτομηνιά και στην αρχή του έτους (των Θεοφανίων), ευλογούμε τους “πρώτους καρπούς”, σταυρώνουμε το φαγητό πριν το στήσουμε στη φωτιά κ.π.ά. Πειράζει; Εμένα ομολογώ πως μου αρέσει αυτή η απλή σχέση με το θείο. Δεν είναι “στοχαστική”, αλλά είναι αγνή. Βάζει το Θεό στη ζωή, αρκεί να υπάρχει κάποια καθοδήγηση, για να μην έχουμε παράλογες απαιτήσεις και να μην Τον δικάζουμε κάθε τρεις και λίγο.
    Δείτε ας πούμε τα καντήλια-τάματα στο ναό της Μεγαλόχαρης στην Τήνο. Τι άλλο είναι παρά αυτή η απλοϊκή σχέση με το Θεό;
    Βέβαια δεν Του δίνουμε… ποσοστά απ’ τα κέρδη, αλλά μπορεί κάποιος να τάξει ποσοστό να το δώσει σε κάποιο ανθρωπιστικό σκοπό π.χ.
    Συνεπώς, όλο αυτό το “σύστημα” δεν είναι τόσο αλλόκοτο όσο μπορεί να φαίνεται με την πρώτη ματιά. Οι αρχαίοι είχαν θεούς προστάτες, εμείς αγίους. Κατά κάποιους, ο άγ. Νικόλαος αντικατέστησε τους Διόσκουρους, ο άγ. Ελευθέριος την Ήρα και τις άλλες θεές του τοκετού κ.τ.λ. Υπάρχουν άγιοι προστάτες για τα πάντα και εκκλησιαστικές ευχές για τα πάντα. Μόνο που δεν είναι μαγεία, να κάνω αυτό και να αναγκάσω το θείο να ανταποκριθεί. Είναι επικοινωνία. Αυτό, από ηθικής απόψεως, είναι νομίζω η μία ειδοποιός διαφορά. Η άλλη είναι ότι σε μεγάλο βαθμό απευθυνόμαστε σε ανθρώπους (αγίους και Θεοτόκο) και όχι σε όντα από κάποιο “πάνθεο”. Και η τρίτη διαφορά είναι ότι απευθυνόμαστε σε φωτεινά όντα και όχι σε ύποπτα έως και ξεκάθαρα σκοτεινά πνεύματα…
    Απαραίτητες προϋποθέσεις βέβαια σε όλα αυτά: α) να μην ξεχνάμε ότι το πιο σοβαρό και επείγον ζήτημα είναι ο παράδεισος, αλλά όλα να εντάσσονται στα πλαίσια της εκκλησιολογίας και σωτηριολογίας, β) να ζούμε κατά το θέλημα του Θεού και όχι να Του απευθυνόμαστε με πονηριά, γ) να προσευχόμαστε και για τους άλλους, ακόμη και άγνωστους, εχθρούς κ.τ.λ. και όχι μόνο για τον εαυτούλη μας. Να είμαστε δηλ. εκκλησ. κοινότητα (Σώμα Χριστού), όχι μονάδες. Ίσως υπάρχουν κι άλλες προϋποθέσεις, αυτά σκέπτομαι τούτη τη στιγμή.
    Αυτά συγκροτούν μια πτυχή της δικής μας λαϊκής θρησκευτικότητας που ίσως ενδιαφέρει τους Κινέζους αδελφούς μας.
    Τέλος, θα ήθελα να ρωτήσω: προσευχές ευχαριστίας και δοξολογίας έχουν οι Κινέζοι προς τους θεούς τους; Και: ΣΕ ΤΙ ΒΑΘΜΟ είναι όντως αποτελεσματικά αυτά που κάνουν για να επηρεάσουν το μέλλον τους, είτε προσευχόμενοι είτε μέσω των διαφόρων μαντικών μεθόδων; Έχουν αποτέλεσμα (δηλ. υπάρχει κάποια ανταπόκριση από κάποια πνευματικά όντα, έστω διφορούμενης ποιότητας) ή όλοι βρίσκονται σε μια γελοία αυταπάτη; (Προσωπικά υποθέτω το πρώτο, γιατί δε νομίζω πως μια αυταπάτη θα μπορούσε να διαιωνίζεται έτσι καθολικά για χιλιετίες).

  3. “βέβαια ρωτήθηκα και πολύ λογικά, και γιατί να πω εγώ στον θεό ποια είναι η δουλειά του? αν δεν προσευχηθώ , δεν θα κάνη το χρέος του? ο θεός πάντα το κάνη είτε προσευχηθούμε είτε όχι. αλλά μας θέλει , μάλλον μας κάνει την τιμή να είμαστε ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ”.(απόσπασμα από το τύχη προσευχή 1).
    Αν θέλετε το επεκτείνω περισσότερο, γιατί να προσευχηθώ για ένα αγαπητό πρόσωπο που έχει φύγει πολύ ή λίγο από την εκκλησία, να επιστρέψει; Δεν ζητώ από τον Θεό να παραβιάσει την ελεύθερη θέλησή του; Άρα λογικά προσευχή για τον «άσωτο υιό» δεν στέκει. Όμως νομίζω ότι 1ο προσευχόμαστε για «μας», αφού πρέπει να μας απασχολεί ο άλλος, ο οποίος είναι αδερφός μας, μέσω του οποίου σωνόμαστε και 2ο το πώς συνδυάζεται η αγάπη του Θεού με τον σεβασμό της θελήσεως του άλλου, του ασώτου δηλαδή μας υπερβαίνει (δηλαδή ξεπερνά την αριστοτελική λογική μας). Αυτά με κάθε επιφύλαξη.

    • admin says:

      προς Μ Μανολ. θα προσευχηθω γιαυτον που εφυγε απο την εκκλησια, διοτι ενω εφυγε ο θεος ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ απο αυτον. τον αγαπαει και σπαραζει η καρδια του και ειναι το παθος του χριστου διαμεσου των αιωνων. θα προσευχηθω διτι εξακολουθει να ειναι αδελφός μου, κοματο του σωματος μου και χωρις αυτον ειμαι λειψος. θα προσευχηθω γιατον θυσιαζοντας πολλα . δεν παραβιαζω την θεληση του. την σεβομαι αλλα ξερω οτι ειναι λαθος. η προσευχη μου ειναι κυματα πληροφοριας, αλλο ειδους καναλι επικοινωνιας μαζι του , καναλι επικοινωνιας ψυχων. μεσω της εκκλησιας φυσικα. και ΔΕΝ θα παψω να προσευχομαι ουτε αν τυχη και παω στον παραδεισο γιαυτον, δεν θα τον διαγραψω απο την μνημη μου, θα ειναι παντα ενα μελος μου που θα μου λειπη. η δια της προσευχης , και μεσω της χαριτος του θεου επικοινωνια δεν ειναι καταναγκασμος. ειναι πληροφορια. ειναι αλλου ειδους γλωσσα. ειναι ισως η αγαπη και το χαδι που του ελλειψαν απο το σπιτι του η την εκκλησια του, ειναι σε τελευταια αναληση σαν το φως του ηλιου που δεν μας καταναγκαζει, απλα πεφτει πανω μας και μας δινει ζωη

  4. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

    Συμφωνώ. Η προσευχή μας για τον άσωτο υιο είναι (τολμώ να πω) για να τον “φωτίσει” ο Θεός να επιστρέψει, με την έννοια να του ανοίξει τα πνευματικά μάτια, που είναι τυφλωμένα από τα πάθη και τις παγίδες του εχθρού, και να τον βοηθήσει να βρει το δρόμο της επιστροφής, που δεν τον βλεπει ή δεν τον καταλαβαίνει. Έτσι, ο άσωτος δεν ρυθμίζεται παρά τη θέλησή του να επιστρέψει, αλλά ο Θεός τον βοηθάει να είναι πραγματικά ελεύθερος να επιλέξει, βγάζοντας από τη μέση αυτά που του κλείνουν τα μάτια και τον εμποδίζουν να δει και να βρει το δρόμο. Μετά, πάλι ό,τι θέλει κάνει.
    Αυτό είναι μια φτωχή νυχτερινή σκέψη πάνω στο θέμα.

  5. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

    Αν ο Κινέζος δεν θέλει θεολογία, ας του δώσουμε βίους αγίων… Ας του μιλήσουμε για τις θαυματουργές εικόνες, τα μεγάλα ορθόδοξα προσκυνήματα, τα θαυματουργά άγια και άφθορα λείψανα, τα θαύματα, τις εμφανίσεις αγίων, αγγέλων και της Θεοτόκου (παλαιά και σήμερα) κ.τ.λ. Για το καντήλι, το θυμίαμα, τα μνημόσυνα, τις προσευχές, το ευχέλαιο. Ας του προτείνουμε προσευχές για τις διάφορες περιστάσεις της ζωής και για το θάνατο (για τους κεκοιμημένους και για τη σωτηρία του και τη σωτηρία των δικών του).
    Ας του πούμε ποιος είναι ο Χριστός, χωρίς δύσκολη θεολογική εμβάθυνση, όπως το λέμε σ’ ένα παιδάκι ή στη γιαγιά μας. Ποια είναι η Παναγία και οι άγιοι, πώς αγίασαν, πώς μαρτύρησαν ή ασκήτεψαν ή πρόσφεραν τα πάντα στο Θεό και τους αδελφούς τους… Και ας τον καλέσουμε να επικοινωνήσει μαζί τους με την προσευχή και τις χριστιανικές εορτές, ακολουθίες κ.τ.λ.
    Ας μην ξεχνάμε τους απλοϊκούς ερημίτες που αγνοούσαν (ή αγνοούν) και τα «στοιχειώδη», αλλά έχουν τη θεία Χάρη. Ο π. Παΐσιος, στο «Αγιορείται Πατέρες και αγιορείτικα», μιλάει για έναν αγράμματο αλλά όσιο μοναχό, που νόμιζε πως η Ανάληψη είναι αγία, δεν ήξερε πως είναι γεγονός της ζωής του Χριστού. Προσευχόταν συχνά σ’ αυτήν, κάνοντας κομποσχοίνι. Κάποτε έπρεπε να μαγειρέψει ψάρι για έναν άρρωστο αδελφό, αλλά δεν είχε ψάρι. Κατέβηκε στο γιαλό και είπε: «Αγία μου Ανάληψη, στείλε μου ένα ψαράκι για τον αδελφό». Και αμέσως ένα ψάρι πήδησε έξω από το νερό κι εκείνος το άρπαξε στον αέρα και γύρισε στο μοναστήρι σαν να είχε συμβεί το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο. Και τι έγινε που δεν ήξερε θεολογία;
    Μπορεί οι Κινέζοι να έχουν αμέτρητες τέτοιες ιστορίες από τη δική τους «πατρώα θρησκεία», αλλά επίσης κι εμείς έχουμε αμέτρητες, αν μάλιστα συναριθμήσουμε τις ιστορίες όλων των ορθοδόξων λαών, Ελλήνων, Σέρβων, Ρώσων, Βουλγάρων κ.τ.λ.
    Ας σημειώσουμε όμως τα εξής:
    Α) Κάνοντας το σημείο του σταυρού (βοήθειά μας, είναι και η Ύψωση 14 Σεπτεμβρίου, δηλ. σήμερα) πάνω μας ή στους δικούς μας, όταν ξεκινάμε ταξίδι ή εργασία ή φαγητό, όταν πάμε για ύπνο κ.τ.λ., ή στο φαγητό ή το ψωμί πριν το ψήσουμε κ.τ.λ., δε ζητάμε μόνο βοήθεια εκ Θεού, αλλά και «ευλογούμε» όλα αυτά τα πρόσωπα, τις πράξεις, τα αγαθά και τα αντικείμενα (όταν ραντίζουμε με αγιασμό π.χ. το σπίτι, το αυτοκίνητο, το κατάστημα…). Ευλογούμε με τη Χάρη του Θεού φυσικά, όχι με κάποια δική μας δύναμη (εννοείται αυτό). Ακόμη: ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΟ ΘΕΟ τον εαυτό μας και όλα αυτά τα πρόσωπα, αγαθά και έργα. Αυτό με οδηγεί στην εκκλησιολογική διάσταση του θέματος: πρώτα αναφέρουμε τον κόσμο στο Θεό, τον προσφέρουμε ολόκληρο ως δώρο στο Θεό, και μετά, μέσα σ’ αυτό τον κόσμο που τον έχουμε προσφέρει [και καθαρίσει και από κακοποιές δυνάμεις με το σταυρό, τον αγιασμό, τη θ. λειτουργία, την προσευχή, την τοποθέτηση εικόνων…], άρα ΚΑΘΑΓΙΑΣΕΙ, ζητάμε από το Θεό βοήθεια. (Ομοίως και την καρδιά μας, αφού την έχουμε προσφέρει, καθαρίσει όσο το δυνατόν και καθαγιάσει).
    Β) Αυτό μας δίνει κάπως να κατανοήσουμε γιατί δε γίνεται να προσευχόμαστε π.χ. και στο Χριστό και σε έναν ειδωλολατρικό θεό. Γιατί ο Χριστός δεν είναι απλά ένα μέλος στο προσωπικό μας πάνθεο, αλλά ο μόνος Θεός για μας. Και τέλος, γιατί όλες τις πρακτικές μας τις χρησιμοποιούν ουσιαστικά «μόνον οι χριστιανοί» (άλλο κατ’ οικονομίαν τι μπορεί να γίνει) και όχι όλοι – επειδή πρέπει να «εκκλησιοποιηθεί»/«χριστοποιηθεί» ο κόσμος και η ζωή του ανθρώπου, εντός των οποίων θα χρησιμοποιηθούν.
    Στα ίδια πλαίσια κατανοούμε γιατί χρειάζεται ζωή εν Χριστώ και όχι μια ανήθικη ζωή, αν θέλουμε να εισακουστούν οι προσευχές μας. Και γιατί έχει τόση σημασία η εκκλησιαστική λατρευτική σύναξη, πέρα από την κατ’ ιδίαν προσευχή (αφού είμαστε ένα Σώμα).
    Γ) Και το κυριότερο είναι ότι υπάρχει το μέγιστο και επείγον αγαθό, για το οποίο αξίζει (όχι «πρέπει», αλλά αξίζει) να προσευχόμαστε και να κάνουμε όλα τα χριστιανικά «τελετουργικά»: η σωτηρία-θέωση-ένωση με το Θεό, και η δική μας και των αδελφών μας. Όλα τα άλλα είναι θεμιτά, αλλά δευτερεύοντα, και αξίζει να παραμεληθούν για να κερδίσουμε τη σωτηρία (παραβολή πολύτιμου μαργαρίτη).
    Δ) Τέλος, πρέπει να κατανοήσουμε ότι ο Θεός (οι άγιοι κ.τ.λ.) θα μας προσφέρει αυτό που θέλει όταν το θέλει και όχι ό,τι και όταν θέλουμε εμείς – επειδή Εκείνος ξέρει καλύτερα. Μια ζωή γεμάτη απολαύσεις δεν μας ωφελεί, ο πλούτος ή η δόξα μπορεί να διαφθείρει, μια ζωή χωρίς αγώνα δεν οδηγεί στον παράδεισο, όπως «ουδείς στεφανούται, εάν μη νομίμως αθλήση». Εξάλλου, κάποιος που προσπαθεί σοβαρά να ζήσει χριστιανικά, έχει και σφοδρούς πειρασμούς, που αρχίζουν από λογισμούς και φτάνουν μέχρι το διωγμό και το μαρτύριο. Ο Κύριος αυτά τα «υποσχέθηκε» στους μαθητές Του, δεν υποσχέθηκε ζωή στρωμένη με ροδοπέταλα. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό (όχι μόνο στην Κίνα, μα και στην Ελλάδα), για να καταλάβει ο αδελφός μας γιατί του προτείνουμε να απευθύνεται σε ένα Θεό που «καθυστερεί» και να μη χρησιμοποιεί μαγικές τέχνες, που «του φέρνουν αμέσως» αυτό που θέλει – αλλά που μακροπρόθεσμα μπορεί να τον ρίχνουν σε παγίδες και να του στερούν το μείζον αγαθό, την αιώνια σωτηρία.
    Αυτά – και ευχαριστώ που με διαβάσατε. Ας πουν τη γνώμη τους και οι αδελφοί. Χαίρετε εν Κυριω.

    • admin says:

      προς Θ. Ρηγ. θα μου επιτρεψετε να διαφωνησω με αυτα που λετε. ο κινεζος ΘΕΛΕΙ την θεολογια, αλλα ποτε του την δωσαμε ? σχεδόν ποτε. και θα διαφωνησω καθετα μαζύ σας για την αμεση χρησιμότητα βιων αγιων , θαυματων κτλ. διοτι αρκει να διαβασετε ενα απο τα πολλα βουδιστικα βιβλία που κυκλοφορουν ακομα και στην ελλαδα , και θα διαπιστωσετε οτι γνωριζει θαυματα, παρα πολλα σαν τα δικα μας και ισως εντυπωσιακότερα. διαβαστε τους βιους των μποντισατβα, και διαφορων βουδων. θα συγκινηθειτε. και συνεχίζονται μεχρι σημερα. δεν μπορουμε να αντιπαραβαλουμε τα θαυματα. ειναι τεραστιο λαθος, και ωφειλεται στην αγνοια του αλλου. αυτος που ασχολειται με την ιεραποστολη, -οχι ο οποιοσδηποτε – πρεπει να διαβαση βιβλια των αλλων. δεν μπορει να τους μιλαει μονο απο την δικη του γνωση. δεν αρνουμαι υα δικα μας θαυματα, αλλα εχουν και αυτοι τα δικα τους. πολλα, συνεχη. το εχετε σκεφτη? εχετε διαβασει κανενα βουδιστικο βιβλιο? το ξερετε οτι και οι μεγαλοι βουδιστες μοναχοι εχουν αφθαρσια, η οταν τους καινε γινονται μικρα διαμαντια? για διαβαστε πχ. τα 8 βηματα προς την ευτυχια του Γκιατσο , θιβετιανος βουδισμος. διαβαστε μερικα ακομα και θα δειτε οτι δεν ειναι η πιο σωστη μεθοδος να ξεκιναη κανεις απο τα θαυματα. αλλωστε ουτε ο Χριστος εκανε πολλα , ουτε επεδίωξε να εντυπωσιαση. δεν μπορουμε σημερα να μιλαμε συνεχως για τους απλοικους αγραμματους ερημητες. ο κοσμος δεν μπορει να μιμηθη την ζωη τους εξωτερικα διοτι εχει τουλαχιστον ενα πανεπιστημιακο πτυχιο . αυτα ειναι ωραια αλλα οχι η καταλληλη προσεγγιση για τους κινεζους που εχουν πολλα παρομοια. και βεβαια ΔΕΝ βρισκομαστε σε αντιπαραθεση με τους κινεζους. διοτι θα μας πουν , οκ, κρατηστε τα δικα σας, τα σεβομαστε και σφηστε μας στα δικα μας. δεν παμε για αντιπαραθεση εδω, παμε ταπεινα με αγαπη και σεβασμο. η θεολογια ειναι απαραιτητη.
      Β. δεν καταλαβαινω τον λογο που αναφερετε το β. βεβαιως και η εκκλησια ειναι η ευχαριστια και δεν υπαρχει χωρις αυτην, οπως ειναι αυτονοητα και τα επομενα και δεν μπορω να καταλαβω γιατι τα αναφερετε εδω. στην ιεραποστολη ομως δεν ειναι η πρωτη κουβεντα που θα πουμε στον κινεζο οτι δεν πρεπει να προσευχεσαι στον χριστο και στα ειδωλα διοτι δεν προσευχεται στον χριστο. το παραδειγμα του παυλου στην αθηνα ειναι καθπριστικο. νομιζω οτι τα σχολια σας Β, Γ απευθυνονται σε ηδη ορθοδοξους ελληνες αλλα δεν ειναι ευχρηστα για την ιεραποστολη τουλαχισο κατα την ταπεινη μου γνωμη.
      για το Δ θα μου επιτρεψετε να παρατηρησω οτι αυτο το οταν θελει ο θεος δεν ειναι τοσο ευκολο να το λεμε παντα και ευκολα. αντιθετα στην κινα ειναι απολυτως κατανοητο λογω του βουδισμου, και της αρμονιας η δυσαρμονιας των πραγματων στην κινεζικη βοθδιστικη κτλ φιλοσοφια-θρησκεια, συνεπως κομιζομεν γλαυκα εις αθηνας. ειναι δε και επιυνδυνο διοτι αποτελει ισως και καποιο αλοθι στους ευσεβως κοιμωμενους και αυτοθαυμαζομενους ορθοδοξους που μπορουν να λενε, δεν θελει ο θεος να γινουν ορθοδοξοι οι κινεζοι, δεν ειναι ετοιμοι ακομα, ( φυσικα δεν λενε ποιος θα τους ετοιμαση) .
      θα σας προτεινα ταπεινα και φιλικα να ριξετε μια ματια σε μερικα βουδιστικα βιβλια, πρεπει , ως συνεργατης της ιεραποστολης, και τοτε σιγουρα θα βοηθσετε παρα πολυ, βλεποντας πως σκεπτονται και τι πιστευουν . και σημειωνω ακομα μια φορα. δεν παμε για αντιπαραθεση ουτε για πολεμο.

  6. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

    Γιατί έχει τόση σημασία η λατρευτική σύναξη; (στα πλαίσια των ανωτέρω). Εξηγώ: εκτός απο τη σωτηριολογική σημασία, έχει τεράστια σημασία και για την κοινή “αίτηση” προς το Θεό, διότι καθαγιάζει τον κόσμο, εντός του οποίου καλείται απο την προσευχή μας να “δράσει” η Χάρη του Θεού.

  7. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

    Ένα τελευταίο σχόλιο (και συχωρέστε με που πήρα φόρα): ο Κινέζος υπάρχει ως μέρος ενός συστήματος και ο ορθόδοξος χριστιανός ως μέλος ενός Σώματος. Η Ορθοδοξία λοιπόν είναι η θεραπεία της αντιφατικότητας στη ζωή του Κινέζου, να είναι στην κοινωνία μέλος μιας σχέσης και στη θρησκεια μόνος. Μπορεί να του δώσει το “κοινωνείν” που λείπει από την πνευματική του ζωή, γιατί κι εμείς υπάρχουμε εν τω κοινωνείν.
    Βέβαια, στο δυτικοποιημένο δικό μας κόσμο, κι εμείς τώρα υπάρχουμε ως μονάδες, δηλ. η ζωή μας έχει γίνει προθάλαμος της κόλασης. Αν ήταν αλλιως, και υπήρχαμε εν τω κοινωνείν, θα μοιραζόμασταν τα προβλήματα και την οδύνη μας εν τη Εκκλησία. Τώρα, πάω στην εκκλησία και δεν ξέρω αν ο διπλανός μου χρειάζεται λεφτά για να στείλει το παιδί του για εγχείρηση π.χ. Επομένως χρειαζόμαστε κι εμείς “αναβάπτιση” – ο Θεός να δώσει. Αμήν. Να πώς μπορούμε να παραδειγματιστούμε από την αγνότητα της ιεραποστολής.
    Αυτά. Χρόνια πολλά και ευλογημένα, για την εορτή της Ύψωσης του Τ. Σταυρού!

  8. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

    Δέχομαι την απάντησή σας στους λογισμούς μου, αγαπητέ π. Ιωνά, και σας ευχαριστώ. Δεν θα προβάλω δικαιολογίες του τύπου ότι εσείς, όντας εκει, φυσικά ξέρετε καλύτερα. Είναι αυτονόητο, και δε είναι μόνο θέμα τόπου.
    Τα διαβάσματά μου για τον βουδισμό είναι λίγα και επιφανειακά. Θα προσπαθήσω να κάνω αυτό που μου προτείνετε.

  9. IOANNIS MAVROUDIS says:

    Τα θαύματα των βουδιστών είναι επιδεικτικά και παρόμοια και πολύ μεγαλύτερα τέρατα και σημεία θα κάνει ο Αντίχριστος “προς το πλανήσαι ει δυνατόν και τους εκλεκτούς” . Ανέκαθεν οι μάγοι έκαναν διαβολικά θαύματα. Όμως υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ των θαυμάτων του Θεού και των αγίων Του και των θαυμάτων του διαβόλου (και των οργάνων του καιτων υπ’ αυτού κατεχομένων βουδιστών κλπ.) Γι αυτό ο βαπτιζόμενος χριστιανός ερωτάται: ” Αποτάσσει τω σατανά και πάσι τοις έργοις αυτού και πάσει τη πομπή αυτού …; ” Κυρίως όμως όλοι αυτοί δεν έχουν προφητεία ούτε προφήτες γιατί μόνο ο Θεός ως άχρονος γνωρίζει το μέλλον και αυτοί που τους το αποκαλύπτει.

  10. i. says:

    Καλησπερα απο Ελλαδα πατερα Ιωνα,δεν υπαρχει τυχη υπαρχει Θεια Προνοια,και την ευχαριστουμε που βρηκαμε το ομορφο και χορταστικο σας ιστολογιο.Και η Θεια Προνοια ειναι αυτη που σε φυτεψε αυτου στην Ταιβαν.Τις θερμες ευχες μας στο εργο σου.

    Χαιρομαι καθε φορα που βρισκω μια νεα δημοσιευση στο ιστολογιο εδω.
    Τις ευχες και την αγαπη μας στους πιστους και τους νεοβαπτιστους σου.

    Εισαι ενας δικος μας ανθρωπος στο ιντερνετ πατερα Ιωνα, με με παρεξηγεις για τον ενικο,ο πληθυντικος ψευτοευγενειας ειναι γαλλοφερτος και ξενος στην Ελληνικη γλωσσα.

    Τα παιδακια ειναι καλυτερα?Ξεπερασανε τον κινδυνο?

    Ηρεμησατε αυτου μετα τους τυφωνες?Κριμα που χαθηκανε και πολλες ζωες.Πρεπει να ειναι και δυσκολος ο καιρος αυτου που ζειτε,με δυο εποχες, με την πολυ υγρασια και τις βροχες και με την ξηρασια.

    Για τους βουδιστες μοναχους ειχε δειξει η τηλεοραση ενα ντοκυμαντερ εδω,ειναι σα φακιριδες.Κανανε κατι κολπα με μια τεχνικη τουμο και κατεβαζανε εκουσιως τη θερμοκρασια του σωματος τους.

    Κυριε Ρηγινιωτη ποσο χρονων ειστε?Ειστε Θεολογος σε σχολειο η σε Πανεπιστημιο?Ειδα σε βιβλιοπωλειο βιβλια με το επωνυμο σας.Τα κειμενα σας ειναι ωραια,οσα ειδα εδω στο μπλογκ και αλλου.Δειχνει να εχετε συγκροτημενη σκεψη και η γραφη σας δειχνει οτι ειστε πολυ μορφωμενος.

    Εχω διαβασει βιβλια του κ.Μελινου και του κ.Μποτση αλλα οχι καποιο δικο σας ακομα.

    Γεια σου σεβαστε μου πατερ Ιωνα, την ευλογια σου να εχουμε.

  11. διαβάτης says:

    ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΠΑΙΝΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΛΥ, ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΥ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ. ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΕΤΟΙΕΣ. ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΕΞΥΠΝΟ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΑΤΕ ΟΤΙ ΣΑΣ ΕΣΤΕΙΛΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ, ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΙΝΕΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ. ΠΟΣΟ ΛΥΠΑΜΑΙ. Ο ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΠΡΟΦΗΤΕΥΣΕ ΟΠΩς ΛΕΕΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΕΔΩ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ. ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΠΑΤΕΡ, ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ

    • admin says:

      ευχαριστω πολυ. ευχομαι να επισκεπτεσθε συχνα το μπλογκ μας και κυριως να μας βοηθατε με τις ιδεες και προτασεις σας, και βεβαια την προσευχή σας. οι φανατικοι παντα θα υπαρχουν, δεν κατηγορω κανεναν απο τους συμμετεχοντες, αντιθετα καλοσωριζουμε τα σχολια τους εστω και αν δεν συμφωνουμε. τα μονα που δεν ανεβαζουμε ειναι υβριστικα κτλ πραγμα που δεν εχει συμβη μεχρι τωρα, η αυτα που κοβει το akismet αυτοματα επειδη ειναι spam και εχουν πολλα η περιεργα links. ο διαλογος και ο σεβασμος στις ιδέες του αλλου ειναι παντα χρησιμος , ιδιως στον εκκλησιαστικό χωρο .

  12. IOANNIS MAVROUDIS says:

    ΠΡΟΣ “διαβάτης”. Ο Καιάφας άκων (αθέλητα) “επροφήτευσε” άλλά για τον Χριστό. Όλη η Παλαιά Διαθήκη είναι προαναγγελία, προεικόνιση, προφητεία για το Χριστό. Πείτε μας τί προφητείες έχουν οι άλλοι, για ποιόν και από ποιόν.

    • admin says:

      pros IO. MAYR. ευχαριστω για μια ακομη φορα τον αδελφό που κοπίασε να γραψη την περιληψη. ευχομαι και αλλοι να τον μιμηθουν. επιτρεψτε μου, χωρις να θελω να παρεμβω , διοτι απευθυνεται σε αλλον το σχολιο, να σημειωσω οτι μαλλον ως προφητεια ισως να εννοειτε την εκπληρωμένη προφητεια. διοτι αν ειναι για οποιαδηποτε προφητεια, η ιστορια των θρησκειων ειναι γεμάτη προφητειες. καθε θρησκεια εχει προφητειες . το θεμα οπως νομιζω ειναι αν εκπληρωθηκαν. εδω βεβαια υπαρχει η προοπρτικη του χρονου, θα μπορουσε να πη κανεις οχι ακομα. πχ. ο βουδας μεταιγια, ο τελευταιος πριν το τελος του κοσμου δεν ηρθε ακομα και αναλογα στο μωαμεθσνισμο κτλ. και αν δειτε , στην ιστορια των διαφορων θρησκειων αναφερονται παρα πολλες προφητειες , για τοπικους αγιους η ηρωες της συγκεκριμμένης θρησκειας, και για το βουδισμο, και για αλλες θρησκειες . το θεμα ειναι οτι ειναι δυσκολο να πεισετε τον ΠΙΣΤΟ καθε θρησκειας οτι οι προφητειες που αναφέρει και ΠΙΣΤΕΥΕΙ οτι εκπληρώθηκαν , οτι ειναι λάθος η απο τους δαιμονες. η δυσκολία εγγυται στην φυση της θρησκειας που βασιζεται στην πίστη. και βεβαια στην ελλειψη διαλόγου και αλληλοκατανόησης των θρησκειων. πχ. επιστημονικα αμφισβητειται και η ιστορικη υπαρξη του Λαο Τσε, η ακομα και του Βουδα, αλλα δεν γιναται δεκτο απο τον κοινο πιστο. αυτο που θα μπορουσαμε να πουμε ειναι οτι εχουμε εκπληρωμένη προφητεια σε μεγαλο βαθμό , πολυ ακριβη και σε βαθος χρόνου. αλλα οπως βλεπετε οι εβραιοι που πρωτοι επρεπε να πιστεψουν δεν πιστεψαν. αρα δεν πειθει 100% η προφητεια. και επειτα , δεν σημαινει οτι μονο οι εβραιοι και μετεπειτα οι χριστιανοι εχουν ΜΟΝΟ προφητεια. αναφερονται προφητειες της Σιβυλλας , οι 3 μαγοι κτλ και πολλα αλλα για τον χριστο. και κανες δεν θα εμποδιζε τον θεο να διδει προφητεια καποιες φορες για το καλο των ανθρωπων που παντα αγαπα , για προστασια απο καποια θεομηνια πχ η κατι παρομοιο.

  13. Μisha says:

    Συχωρέστε με που επεμβαίνω στην κουβέντα αλλά αυτά που γράφει ο π.Ιωνάς είναι τροφή προς σκέψη.
    Είναι αλήθεια ότι αμφισβητείται από πολλούς η ύπαρξη του Βούδα και του Λάο Τσε ,όπως όμως αμφισβητείται-και μάλιστα από «χριστιανούς» θεολόγους και ιερωμένους- η ύπαρξη του ιστορικού Ιησού.
    Η, βασισμένη στην Παλαιά Διαθήκη, θεολογία (Χριστιανισμός,Ισλάμ και Εβραϊσμός) είναι στριμωγμένη στη γωνία τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των επιστημονικών ευρημάτων περί την εξέλιξη των ειδών.
    Κι έτσι υποχρεώνονται πολλοί είτε να στρουθοκαμηλίσουν, είτε να μεταλλάξουν την έως σήμερα διαδεδομένη ερμηνεία περί ζεύγους πρωτοπλάστων, σε κάτι πιο ταιριαστό με τα εξελικτικά δεδομένα.
    Αυτό το «στρίμωγμα» δεν υπάρχει στην βουδιστική,ταοϊστική αλλα και την νεοπαγανιστική θεολογία, όπου τα πάντα μπορούν να εννοηθούν ως συμβολισμοί.
    Επίσης στον βουδισμό υπάρχουν και άφθορα,ευωδιάζοντα σώματα «αγίων».
    http://en.wikipedia.org/wiki/Dashi-Dorzho_Itigilov

    Επειδή ο π.Ιωνάς πρότεινε την ανάγνωση βιβλίων περί την ανατολική σκέψη, έχω κάποια σε μορφή pdf.
    Αν ο π.Ιωνάς δίνει την άδεια μπορώ να βάλω τα λινκ,αλλιώς όποιος θέλει μπορεί να τα ζητήσει με μέηλ.
    Eπίσης μερικά ωραία ντοκυμαντέρ για την Θιβετανική βίβλο των νεκρών υπάρχουν στo youtube.( κάνετε αναζήτηση για “tibetan book of dead”)
    Όταν πρωτοείδα, πριν απο μερικά χρόνια κάποιες εικόνες , εντυπωσιάστηκα καθώς μού φάνηκαν παρόμοιες με δικές μας απεικονίσεις περί τελωνίων και κολάσεων.
    Ορισμένες σχετικές τοιχογραφίες του βουδισμού θα μπορούσαν να μπουν αυτούσιες σε ορθόδοξους ναούς.

    Έχω ένα ερώτημα για τον π.Ιωνά, αν και όποτε μπορεί να απαντήσει:
    Η ανατολική σκέψη μιλά για «συμπαντική ενέργεια» (Κι, Τσι, πράνα)αλλά και για ανθρώπινη ή δαιμονική ενέργεια, διαφόρων ποιοτήτων.
    Ο π.Πορφύριος μιλούσε επίσης για ενέργεια της αγάπης αλλά και αρνητική, η οποία εκπέμπεται και εισπράττεται.Διαβλέπετε κάποια συνάφεια μεταξύ των δύο θεωρήσεων;
    Μπορεί αυτό να χρησιμοποιηθεί για την διευκόλυνση της πρόσληψης της ορθόδοξης θεολογίας από τους ασιάτες φίλους μας;

  14. Θεόδωρος Ρηγινιώτης says:

    Προς ι.
    Ευχαριστώ. Είμαι 38 ετών, θεολόγος σε σχολείο. Δεν έχω αληθινές γνώσεις, απλά αυτοσχεδιάζω (γι’ αυτό πετάω και… τούβλα – συγγνώμη). Αν βγει κάτι καλό, έχει ο Θεός.

  15. IOANNIS MAVROUDIS says:

    Απο το βιβλίο του Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου ” Οίδα ανθρωπον εν Χριστώ ” διδασκαλία του Γέροντος Σωφρονίου του Εσσεξ για το βουδισμό υπάρχει στις σελίδες της τρίτης έκδοσης:378,379,380,394,395,401,416,440,442. Αντιγράφω ένα απόσπασμα από τη σελ.394:
    “Ο βουδισμός έχει μερικές αλήθειες, αλλά έχει μια ανθρώπινη αλήθεια, που φθάνει μέχρι το “μηδέν”, δηλαδή με την αυτοσυγκέντρωση
    -διαλογισμό οδηγεί τον άνθρωπο προς το μη ον από το οποίο δημιουργηθήκαμε. Πρόκειται για μια υπαρξιακή αυτοκτονία. Ο Χριστός μας οδηγεί στην θέωση, την κοινωνία με τον Τριαδικό Θεό.
    Μερικοί λένε ότι ο βουδισμός δεν έχει σχέση με τον δαιμονισμό. Όμως αυτοί που ομιλούν έτσι, γνωρίζουν τον βουδισμό από τα βιβλία και ομιλούν θεωρητικά. Η πράξη είναι διαφορετική….
    Όταν διαβάζει κανείς διάφορα βιβλία, ψυχολογικά, βουδιστικά, δεν θα μπορέσει ποτέ να αποκτήσει καθαρή αίσθηση της Ορθοδοξίας.”

  16. IOANNIS MAVROUDIS says:

    π. Ιωνά ευλογείτε.(Σχόλια στο σχολιό σας της 17 Σεπτ. για τις προφητείες). Η παρέμβασή σας ήταν και αναμενόμενη και ευπρόσδεκτη. Διάβασα στο τελευταίο τεύχος του ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ κοντά στα άλλα πολύ ωραία, ότι σκέπτεστε να κλείσετε το μπλόγκ… Έτσι θα γλυτώσετε από μερικούς “φανατικούς” σαν κι εμένα. Όμως ας επανέλθω στο θέμα ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ.
    1. Προφανώς εννοώ εκπληρωμένες προφητείες. Και βέβαια υπάρχουν προφητείες για το Χριστό εκτός Π.Δ. π.χ. Σίβυλλες κλπ. Ο Αισχύλος στην τραγωδία του «Προμηθεύς δεσμώτης» μιλάει για ένα θεό που θα πάρει επάνω του την αμαρτία του Προμηθέα (-ανθρώπου) για να τον λυτρώσει και θα κατέβει γι’ αυτόν στον «αναύγητον Άδην» !!! Τρομερά εναργής «σπερματικός λόγος».
    2. Και βέβαια ο Θεός μπορεί να φωτίσει όποιον θέλει και εκτός εκκλησίας για να προφυλάξει από θεομηνίες, κλπ., αλλά δεν μιλάμε για τέτοια ψιλοπράγματα.
    3. Η διατύπωσή σας (για το Χριστιανισμό) :”θα μπορουσαμε να πουμε οτι εχουμε εκπληρωμένη προφητεια σε μεγαλο βαθμό, πολυ ακριβη και σε βαθος χρόνου” αν και δεν είναι λάθος, είναι τόσο υποτονική, ώστε δεν αναδεικνύει το ασύγκριτο μεγαλείο των πάνω από 100 εκπληρωμένων μεσσιανικών προφητειών της εκκλησίας μας.
    Η γνώση του μέλλοντος και η (εκπληρωμένη) προφητεία αποτελεί τόσο μεγαλειώδες «επιχείρημα» για τη φανέρωση του αληθινού Θεού, που το χρησιμοποιεί και ο ίδιος ο Θεός: «Παραστήσατε την δίκην σας, λέγει Κύριος• προφέρετε τα ισχυρά σας επιχειρήματα, λέγει ο
    βασιλεύς του Ιακώβ. Ας πλησιάσωσι και ας δείξωσιν εις ημάς τι θέλει συμβή• ας αναγγείλωσι τα
    πρότερα, τι ήσαν, διά να στοχασθώμεν αυτά και να γνωρίσωμεν τα έσχατα αυτών• ή ας αναγγείλωσι
    προς ημάς τα μέλλοντα. Αναγγείλατε τα συμβησόμενα εις το μετέπειτα, διά να γνωρίσωμεν ότι είσθε
    θεοί• κάμετε έτι καλόν ή κάμετε κακόν, διά να θαυμάσωμεν και να ίδωμεν ομού.» (Ησαΐας 41:21-23)
    Ο Κύριος πάντοτε χρησιμοποιούσε την προφητεία για να γίνει πιστευτός: “νυν είρηκα υμίν πριν γενέσθαι ίνα όταν γένητε πιστεύσητε”.(Ιωάνν. 14:29) Και μαλώνει τους απογοητευμένους μαθητές στο δρόμο προς τους Εμμαούς ως ανόητους και «βραδείς τη καρδία του πιστεύειν επί πάσιν οις ελάλησαν οι προφήται», τα οποία Αυτός πραγματοποίησε.
    Στο http://www.christianity-science.gr/files/Prophecies_and_Mathematics.pdf διαβάζω ότι ο καθηγητής Peter W. Stoner, στο βιβλίο του “Science Speaks”, υπολόγισε τις πιθανότητες εκπλήρωσης των προφητειών που σχετίζονται με τον τον Ιησού Χριστό,(οι οποίες όλες πραγματοποιήθηκαν).
    Το ιδιαίτερο με τη δική του μελέτη είναι ότι τα ευρήματα και οι υπολογισμοί του εξετάστηκαν προσεκτικά από την Αμερικανική Ένωση / Σύνδεσμο Επιστημών (American Scientific Affiliation) και βρέθηκαν βάσιμα και πειστικά(H. Harold Hartzler, American Scientific Affiliation).
    Ο Stoner υπολόγισε την πιθανότητα ένα και μόνο άτομο να εκπληρώσει:
    8 απότις μεσσιανικέςπροφητείες. Η πιθανότητα ήταν 1 προς10 στην17η .
    16 απότιςμεσσιανικέςπροφητείες. Η πιθανότητα ήταν 1 προς10 στην45η
    48 απότιςμεσσιανικέςπροφητείες. Η πιθανότητα ήταν 1 προς10στην157η! Ερωτώ: υπάρχει κάτι αντίστοιχο με αυτά για τον Λάο Τσε, τον Βούδα, τον Μωάμεθ ;
    4. Λέτε: «οι Εβραίοι δεν πίστεψαν». Το σωστό είναι ότι από τους Εβραίους άλλοι δεν πίστεψαν και άλλοι πίστεψαν. Όπως προφήτευσε ο θεοδόχος Συμεών, ο Χριστός ” κείται εις πτώσιν και ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΠΟΛΛΩΝ ΕΝ ΤΩ ΙΣΡΑΗΛ”. Αλλά και μέχρι σήμερα οι Εβραίοι εξακολουθούν να πιστεύουν. Π.χ. διαβάστε τη δήλωση πίστης (statement of faith) των “Εβραίων για τον Χριστό” (Jews for Jesus) στο http://www.jewsforjesus.org/about/statementoffaith